noun · neutersecond declension
vīnum
vīnum n (genitive vīnī)
Classical[ˈwiː.nũː]Ecclesiastical[ˈviː.num]
№ 640 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- wine
In vīnō vēritās.
In wine, there is truth.Vīna bonus quae deinde cadīs onerārat Acestēs lītore Trīnacriō dederatque abeuntibus hērōs dīvidit [...]. Next, wine – which good Acestes had loaded in casks along the Sicilian shore, and [which that] hero had given upon our departures – [Aeneas] divided up.
(See: Acestes/Acestes; Aeneas/Aeneas; “Trinacria” was an ancient name for Sicily/Sicily.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.195–197 - figurativelygrapes
- figurativelya grapevine
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod ex ūvīs fit et bibitur; Rōmānī vīnum aquā miscent.vīnum -ī n — in Mille Verba, Domus et Familia
quod bibitur et ēbrium facitvīnum -ī (n) — in Metamorphoses I, †
wine
vīnum — in Seneca, ch. III
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Vinum · Temetum
Vinum (οἶνος) is the general and usual; temetum (from taminia), the antiquated and poetical name for wine.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vīnum | vīna |
| genitive | vīnī | vīnōrum |
| dative | vīnō | vīnīs |
| accusative | vīnum | vīna vīnōs |
| ablative | vīnō | vīnīs |
| vocative | vīnum vīne | vīna |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- vino deditum esse, indulgere
- to be given to drink.
- corpus curare (cibo, vino, somno)
- to refresh oneself, minister to one's bodily wants.
vīnum, i, n. (in vulg. lang. also vīnus, i, m., Petr. 41, 12; cf. Schol. Bern. ad Verg. G. 2, 98) [cf. Gr. οἶνος],
I. wine.
I. Lit., Plin. 14, 6, 8, § 59; Cato, R. R. 156, 6; Cic. Sen. 18, 65; id. Off. 3, 23, 91; id. Brut. 83, 287; Hor. C. 1, 4, 18; 2, 3, 13; Verg. A. 2, 265:
vini minister, butler, Sen. Ep. 47, 7.—Plur.: vina, wine, in gen., Plin. 14, 2, 4, § 35; Lucr. 2, 391; Verg. E. 5, 71; Hor. C. 1, 11, 6; Ov. M. 8, 274; also, esp., sorts of wine, wines, Cato, R. R. 147 sq.; Cic. Tusc. 5, 5, 13; Plin. 13, 4, 6, § 27; Hor. S. 2, 8, 38: vina tot consulum regionumque, Sen. Ep. 114, 25.—II. Transf.
A. Grapes:
vinum pendens, Cato, R. R. 147: vinum priusque coctum est pendet putidum, Plaut. Trin. 2, 4, 125: vinum legere, Varr. L. L. 5, § 94 Müll.—B. The vine:
locus vino optimus, Cato, R. R. 6, 4: serere, id. ib.; cf. Varr. R. R. 1, 25; Plin. 14, 4, 5, § 46.—C. Wine made of fruits, fruit-wine, Plin. 13, 4, 9, § 40; 14, 16, 19, § 103; 23, 1, 26, § 52; Pall. Febr. 25, 11; id. Mart. 10, 10.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vīnum ī, n
VI-, wine: vino confectus: urbs somno vinoque sepulta, V.: Nec regna vini sortiere talis, H.—Plur, sorts of wine, wines: levia quaedam vina nihil valent in aquā: Fervida, H.: Sapias, vina liques, i. e. in abundance, H., V., O.
Origins
From Proto-Italic *wīnom, from a thematicized form of Proto-Indo-European *wéyh₁ō.
Gallo-Romance
- Occitanvin
- Catalanvifrom Old Catalan vin
- Franco-Provençalvin
- Old Frenchvin
Ibero-Romance
- Portuguesevinhofrom Old Galician-Portuguese vinho
- Spanishvinofrom Old Spanish vino
- Aragonesevino
- Falaviñufrom Old Galician-Portuguese vinho
- Galicianviñofrom Old Galician-Portuguese vinho
- Galicianvinhofrom Old Galician-Portuguese vinho
- Galicianvĩofrom Old Galician-Portuguese vinho
- Asturianvino
- Asturianvinu
- Extremaduranvinu
Insular Romance
- Sardinianbinu
Balkano-Romance
- Romanianvin
- Aromanianyin
- Aromanianyinu
- Istro-Romanianvir
- Megleno-Romanianvin
Italo-Dalmatian
- Italianvino
- Dalmatianven
- Dalmatianvain
- Istriotveîn
- Istriotvèin
- Neapolitanvino
- Sicilianvinu
- Venetanvin
Rhaeto-Romance
- Friulianvin
- Ladinvin
- Romanshvin
- Romanshvegn
Gallo-Italic
- Emilianvén
- Ligurianvin
- Lombardvin
- Piedmontesevin
- Romagnolvẽn
- Romagnolvèin
- Romagnolvòin
Elsewhere
- Etruscan𐌅𐌉𐌍𐌖𐌌
- Proto-Celtic*wīnom
- Proto-Germanic*wīną
- Proto-Slavic*vino