adjectivefirst/second-declension adjective
vīnitōrius
vīnitōrius (feminine vīnitōria, neuter vīnitōrium)
Classical[wiː.nɪˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[vi.niˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveOf or pertaining to one who works on a vineyard, of a vine-dresser.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīnitōrius | vīnitōria | vīnitōrium |
| genitive | vīnitōriī | vīnitōriae | vīnitōriī |
| dative | vīnitōriō | vīnitōriae | vīnitōriō |
| accusative | vīnitōrium | vīnitōriam | vīnitōrium |
| ablative | vīnitōriō | vīnitōriā | vīnitōriō |
| vocative | vīnitōrie | vīnitōria | vīnitōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīnitōriī | vīnitōriae | vīnitōria |
| genitive | vīnitōriōrum | vīnitōriārum | vīnitōriōrum |
| dative | vīnitōriīs | vīnitōriīs | vīnitōriīs |
| accusative | vīnitōriōs | vīnitōriās | vīnitōria |
| ablative | vīnitōriīs | vīnitōriīs | vīnitōriīs |
| vocative | vīnitōriī | vīnitōriae | vīnitōria |
vīnĭtōrĭus, a, um, adj. vinitor,
I. of or belonging to a vine-dresser:
falx, a vinedresser's knife, pruning-hook, Col. 4, 25.