adjectivethird-declension two-termination adjective
vīnālis
vīnālis (neuter vīnāle)
Classical[wiːˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[viˈnaː.lis]
vīnālia pl. nom. n.; pl. acc. n.; pl. voc. n.
Meaning
- two terminationof or pertaining to wine
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīnālis | vīnālis | vīnāle |
| genitive | vīnālis | vīnālis | vīnālis |
| dative | vīnālī | vīnālī | vīnālī |
| accusative | vīnālem | vīnālem | vīnāle |
| ablative | vīnālī | vīnālī | vīnālī |
| vocative | vīnālis | vīnālis | vīnāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīnālēs | vīnālēs | vīnālia |
| genitive | vīnālium | vīnālium | vīnālium |
| dative | vīnālibus | vīnālibus | vīnālibus |
| accusative | vīnālīs vīnālēs | vīnālīs vīnālēs | vīnālia |
| ablative | vīnālibus | vīnālibus | vīnālibus |
| vocative | vīnālēs | vīnālēs | vīnālia |
vīnālis, e, adj. vinum,
I. of or belonging to wine.
I. Adj. (so very rare):
fortitudo, of wine, Macr. S. 7, 7 fin.—II. Subst.: Vī-nālia, ĭum, n., the wine-festival, celebrated annually on the 22d of April and the 19th of August, in which an offering of new wine was made to Jupiter, Varr. L. L. 6, §§ 16 and 20 Müll.; Ov. F. 4, 863; 4, 877 sq.; Fest. p. 374 Müll.; Varr. R. R. 1, 1; Plin. 18, 29, 69, §§ 287 and 289.—Gen. Vinaliorum, Masur. ap. Macr. S. 1, 4.