adjectivefirst/second-declension adjective
vīneus
vīneus (feminine vīnea, neuter vīneum)
Classical[ˈwiː.ne.ʊs]Ecclesiastical[ˈviː.ne.us]
Meaning
- adjectiverelationalwine
- adjectivevinous
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīneus | vīnea | vīneum |
| genitive | vīneī | vīneae | vīneī |
| dative | vīneō | vīneae | vīneō |
| accusative | vīneum | vīneam | vīneum |
| ablative | vīneō | vīneā | vīneō |
| vocative | vīnee | vīnea | vīneum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vīneī | vīneae | vīnea |
| genitive | vīneōrum | vīneārum | vīneōrum |
| dative | vīneīs | vīneīs | vīneīs |
| accusative | vīneōs | vīneās | vīnea |
| ablative | vīneīs | vīneīs | vīneīs |
| vocative | vīneī | vīneae | vīnea |
vīnĕus, a, um, adj. id.,
I. made of or belonging to wine.
I. Adj. (so very rare):
latex, i. e. wine, Sol. 5 med.—II. Subst.: vīnĕa, ae, f.
A. A plantation of vines, a vineyard, Cic. Sen. 15, 54; id. Div. 1, 17, 31; id. Agr. 2, 25, 67; Plaut. Curc. 1, 2, 50; Verg. G. 2, 390; Hor. S. 2, 4, 43; id. C. 3, 1, 29 al.—
B. A vine, Cato, R. R. 6; Varr. R. R. 1, 25; Col. 4, 10, 2; 4, 22, 5; id. Arb. 14; Phaedr. 4, 3, 1.—
C. In milit. lang., a kind of penthouse, shed, or mantlet, built like an arbor, for sheltering besiegers, Caes. B. G. 2, 12; 2, 30; 3, 21; 7, 17; Cic. Fam. 5, 4, 10; id. Phil. 8, 6, 17; Sil. 13, 110 al.; cf. Veg. Mil. 4, 15: sub vineam jacere dicuntur milites, cum astantibus centurionibus jacere coguntur sudes, Fest. s. v. sub, p. 311 Müll.
Origins
- Proto-Indo-European*weh₁y-?
- Latinvīneus
Proto-Indo-European *wéyh₁ōder. Proto-Italic *wīnom Latin vīnum Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin vīneus From vīnum (“wine”) + -eus.