LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

vīlis

vīlis (neuter vīle, comparative vīlior, superlative vīlissimus)
Classical[ˈwiː.lɪs]Ecclesiastical[ˈviː.lis]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. two terminationcheap, inexpensive
    vestīmentum aliquod ex vīlibus scrūtīs cōnsarcinātumsome garment sewn of cheap scraps of cloth
  2. two terminationbase, vile, mean, worthless, cheap, paltry
    Quī tē caret hōc tempore fit vīlior, dulcis amor.Who is without you in this season is fit for nothing, sweet love.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

parvī pretiī.
vīlis -e — in Mille Verba, Urbs et Aedificia

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevīlisvīlisvīle
genitivevīlisvīlisvīlis
dativevīlīvīlīvīlī
accusativevīlemvīlemvīle
ablativevīlīvīlīvīlī
vocativevīlisvīlisvīle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevīlēsvīlēsvīlia
genitivevīliumvīliumvīlium
dativevīlibusvīlibusvīlibus
accusativevīlīs
vīlēs
vīlīs
vīlēs
vīlia
ablativevīlibusvīlibusvīlibus
vocativevīlēsvīlēsvīlia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

parvo, vili pretio or bene emere
to buy cheaply.
annona laxatur, levatur, vilior fit
the price of corn is going down.

vīlis, e, adj.,
I. of small price or value, purchased at a low rate, cheap (opp. carus).
I. Lit.: nec quicquam hic vile nunc est nisi mores mali, Plaut. Trin. 1, 1, 10: annona vilior, id. Mil. 3, 1, 138: istaec (puella) vero vilis est, Ter. Phorm. 3, 3, 25: istuc verbum vile est viginti minis, Plaut. Most. 1, 3, 139: ex eis praediis talenta argenti bina Statim capiebat ... Ac rebus vilioribus multo talenta bina, Ter. Phorm. 5, 3, 8: frumentum quoniam vilius erat, Cic. Verr. 2, 3, 84, § 195: res vilissimae (opp. pretiosissimae), id. Fin. 2, 28, 91.—Abl. neutr. (sc. pretio), at a small price, at a low rate, cheaply: Ep. Quanti eam emit? Th. Vili, Plaut. Ep. 1, 1, 49: vili vendere, Mart. 12, 66, 10.— Comp.: quod viliori praedium distraxerit ... et si non viliori vendidit, etc., Dig. 43, 24, 11, § 8.—Sup.: res stipulatoris vilissimo distracta est, Dig. 13, 4, 2 fin.—
II. Transf.
A. Of trifling value, cheap, poor, paltry, common, mean, worthless, base, vile (cf. indignus): si honor noster vobis vilior fuisset, Cic. Fl. 41, 103: nihil tam vile neque tam vulgare, id. Rosc. Am. 26, 71: Velia non est vilior quam Lupercal, id. Fam. 7, 20, 1: hi quorum tibi auctoritas est videlicet cara, vita vilissima, id. Cat. 1, 8, 19: fidem fortunas pericula vilia habere, Sall. C. 16, 2: nec adeo vilis tibi vita esset nostra, ut, etc., Liv. 40, 9: et genus et virtus nisi cum re vilior alga est, Hor. S. 2, 5, 8: inter Perfectos veteresque referri debet an inter Viles et novos? id. Ep. 2, 1, 38: vilis Europe, vile, abandoned, id. C. 3, 27, 57: tu poscis vilia rerum, id. Ep. 1, 17, 21: si, dum me careas, est tibi vile mori, Ov. H. 7, 48.— Neutr. adverb.: et vile virentes Hesperidum risit ramos, i. e. in the ordinary manner, Claud. IV. Cons. Hon. 37: vile comparati, Schol. Juv. 11, 145.—Prov.: vile est, quod licet, Petr. 93.—
(b). With inf.: stat fucare colos nec Sidone vilior, Ancon. Sil. 8, 438. —
B. Found in great quantities, abundant, common (poet. and rare): poma, Verg. G. 1, 274: phaselus, id. ib. 1, 227.—Hence, adv.: vīlĭter.
1. Lit., cheaply: venire poteris intestinis vilius, Plaut. Curc. 2, 1, 28: vilissime constat, Plin. 18, 6, 8, § 45: vilissime constiterit, Col. 9, 1, 6.—
2. Transf., meanly, poorly, vilely: se ipsum colere, App. Flor. 1, p. 344, 29; Claud. IV. Cons. Hon. 97: vilissime natus, Eutr. 9, 21.

Origins

From Proto-Italic *weslis, from Proto-Indo-European *weslis, a deverbal adjective with passive meaning ("which can be bought"), from the root of venum (“sale”).

Descendants
  • Catalanvil
  • Englishvile
  • Frenchvil
  • Frenchvile
  • Italianvile
  • Portuguesevil
  • Romanianvil
  • Spanishvil
  • Friulianvîl
  • Piedmontesevil

Quick answers

What does vīlis mean in Latin?
vīlis, a adjective, means “cheap, inexpensive; base, vile, mean, worthless, cheap, paltry”.
How do you pronounce vīlis?
In classical Latin, [ˈwiː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈviː.lis].