noun · femininethird declension
vīlitās
vīlitās f (genitive vīlitātis)
Classical[ˈwiː.lɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈviː.li.tas]
Meaning
- cheapness, inexpensiveness
- meanness, baseness, worthlessness, vileness
- contempt
Latīnē defined in Latin in our graded readers
pretium parvumvīlitās -ātis (f) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 24
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vīlitās | vīlitātēs |
| genitive | vīlitātis | vīlitātum |
| dative | vīlitātī | vīlitātibus |
| accusative | vīlitātem | vīlitātēs |
| ablative | vīlitāte | vīlitātibus |
| vocative | vīlitās | vīlitātēs |
vīlĭtas, ātis, f. vilis,
I. lowness of price, cheapness.
I. Lit.:
tanta repente vilitas annonae ex caritate rei frumentariae consecuta est, etc., Cic. Imp. Pomp. 15, 44: vilitas in vendendis (fructibus), Cic. Verr. 2, 3, 98, § 227: cum alter annus in vilitate, alter in summā caritate fuerit, id. ib. 2, 3, 93, § 216: ad denarios senos vilitas rediit, Plin. 35, 6, 28, § 47: offerre aliquid vilitati, to offer for sale at a low price, Plaut. Capt. 2, 1, 34.—II. Transf.
A. Trifling value of a thing, meanness, baseness, worthlessness, vileness (post-Aug.):
verborum, Petr. 118: nominum, Plin. 20, praef. § 1: si humiles producet, vilitatem; potentes, gratiam oportebit incessere, Quint. 5, 7, 23: morum, App. Flor. 1, p. 344, 30.—B. Subject., low esteem, disregard, slighting, contempt:
vilitas sui, Sen. Clem. 1, 3, 4; id. Ep. 121, 24; Curt. 5, 9, 6.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vīlitās ātis, f
vilis, lowness of price, cheapness: annonae: cum alter annus in vilitate, alter in summā caritate fuerit: ad vilitatem sui conpelli, i. e. disregard, Cu.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin vīlitās From vīlis (“cheap, inexpensive”) + -tās.
Descendants
- Englishvility
- Frenchvilité
- Italianviltà
In English words that came into English from vīlitās
- vilityvīlitās