venēnum
Meaning
- a potion, juice
- poison, venom
[...] falcibus et messae ad lūnam quaeruntur aēnīs pūbentēs herbae nigrī cum lacte venēnī; [...].
And ripening herbs are brought out, having been reaped with bronze sickles at [the optimal] moon [phase], ill-omened with their milky venom.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.513–514
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod bibis et necat; venēna serpentium.quod bibitum necatmalum quod necat, in cibō datumChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Toxicum · Venenum · Virus
Toxicum (from taxus) denotes poison, as a mere term in natural history, without accessory reference; venenum, as an artificial poison, of a sweet and tempting flavor; virus (εἶαρ, ἰός), as a noxious and distasteful juice or drink. Liv. ii. 52. Tribuni plebem agitare suo veneno, agraria lege; comp. with Cic. Læl. 23. Evomat virus acerbitatis suæ. (v. 355.)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | venēnum | venēna venīna |
| genitive | venēnī venīnī | venēnōrum venīnōrum |
| dative | venēnō venīnō | venēnīs venīnīs |
| accusative | venēnum | venēna venīna |
| ablative | venēnō venīnō | venēnīs venīnīs |
| vocative | venēnum | venēna venīna |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- dare venenum in pane
- to give a person poison in bread.
- venenum sumere, bibere
- to take poison.
- veneno sibi mortem consciscere
- to poison oneself.
avaritia pecuniae studium habet: ea quasi venenis malis imbuta corpus animum que virilem effeminat, Sall. C. 11, 3.—ipsius veneni quae ratio fingitur? ubi quaesitum est? quem ad modum paratum? cui, quo in loco traditum? Cic. Cael. 24, 58; 21, 51; id. Clu. 60, 165; 61, 169; id. Phil. 11, 6, 13; id. N. D. 3, 33, 81; id. Tusc. 1, 40, 96: nobis veratrum est acre venenum, Lucr. 4, 638; Verg. A. 4, 514; Hor. C. 1, 37, 28; id. Epod. 3, 5; 5, 22; id. S. 2, 3, 131: dare, Liv. 40, 24, 5.—discordia ordinum est venenum urbis hujus, Liv. 3, 67, 6: regis Rupili pus atque venenum, i e. virulence, Hor. S. 1, 7, 1.—Of bad poems, Cat. 44, 12; 77, 5; cf.: humili veneno laedere aliquem, Stat. Th. 1, 171: venena linguarum, Treb. Poll. Trig. Tyr. 30: lingua est suffusa veneno, Ov. M. 2, 777.—item ut Medea Peliam concoxit senem: Quem medicamento et suis venenis dicitur Fecisse rursus ex sene adulescentulum, Plaut. Ps. 3, 2, 81: dira Medeae, Hor. Epod. 5, 62: Colcha, id. C. 2, 13, 8: Colchica, id. Epod. 17, 35; Cic. Or. 37, 129; Hor. C. 1, 27, 22; id. Epod. 5, 22; 5, 87; id. S. 1, 8, 19; 2, 1, 48; Ov. M. 7, 209; 14, 55; 14, 403: qui quodam quasi veneno perficiat, ut veros heredes moveat, Cic. Off. 3, 19, 76: id quod amatorium appellatur, venenum est, Dig. 48, 8, 3.—intactos isto satius tentare veneno (i. e. amore), Prop. 2, 12 (3, 3), 19: blandum, Sil. 7, 453; 11, 309: occultum inspires ignem fallasque veneno (i. e. amoris), Verg. A. 1, 688.—alba nec Assyrio fucatur lana veneno, Verg. G. 2, 465; Hor. Ep. 2, 1, 207; Ov. R. Am. 351.— * Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *weneznom (“lust, desire”), from Proto-Indo-European *wenh₁- (“to strive, wish, love”). See also Sanskrit वनति (vanati, “gain, wish, erotic lust”), Latin Venus, veneror, venia, vēnor and English wish.
- Catalanverè
- Italianveleno
- Occitanveren
- Romanianvenin
- Aragonesevereno
- Emilianvlaggn
- Emilianvlen
- Emilianvlei
- Istriotvanen
- Piedmontesevelen
- Englishvenene
- Portugueseveneno
- Albanianvrer
- Proto-Brythonic*gwenuɨn
- Catalanverí
- Occitanverin
- Old Frenchvenim
- Gasconvenim
- Gasconverim
- Gasconvrim
- Spanishvenenofrom Old Spanish venino
- Sardinianvenenufrom Old Spanish venino
- Asturianvenín
- Old Galician-Portuguesevinino
- Romanianvenin
- Aromanianvirin
- Dutchvenijn
- Galicianveleno
- Old Ligurianvenim
- Lombardveninfrom Old Lombard venin
- Lombardverinfrom Old Lombard venin
- Lombardvenilfrom Old Lombard venin
- Piedmontesevrim
- Venetanverin