adjectivefirst/second-declension adjective
venēficus1
venēficus (feminine venēfica, neuter venēficum)
Classical[wɛˈneː.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[veˈnɛː.fi.kus]
Meaning
- adjectivepoisonous
- adjectivesorcerous, magic, magical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | venēficus | venēfica | venēficum |
| genitive | venēficī | venēficae | venēficī |
| dative | venēficō | venēficae | venēficō |
| accusative | venēficum | venēficam | venēficum |
| ablative | venēficō | venēficā | venēficō |
| vocative | venēfice | venēfica | venēficum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | venēficī | venēficae | venēfica |
| genitive | venēficōrum | venēficārum | venēficōrum |
| dative | venēficīs | venēficīs | venēficīs |
| accusative | venēficōs | venēficās | venēfica |
| ablative | venēficīs | venēficīs | venēficīs |
| vocative | venēficī | venēficae | venēfica |
vĕnēfĭcus, a, um, adj. venenum-facio,
I. poisoning, poisonous; sorcerous, magic, magical.
I. Adj.:
verba, Ov. M. 14, 365: artes, Plin. 30, 2, 6, § 17: aspectus, id. 28, 3, 6, § 30: chamaeleon, Sol. 25 med.: percussor, Curt. 4, 11, 18.—II. Substt.: vĕnēfĭ-cus, i, m., a poisoner, sorcerer, wizard; and vĕnēfĭca, ae, f., a sorceress, witch, Cic. Cat. 2, 4, 7; id. Inv. 2, 19, 58; Quint. 9, 2, 105; Sen. Ira, 1, 16, 1; id. Ben. 5, 13, 4; Quint. 7, 8, 2; Hor. Epod. 5, 71; Ov. H. 6, 19; id. M. 7, 316 (of Medea); Sen. Ep. 9, 6.— Fem., as a term of abuse, Plaut. Pers. 2, 4, 7; Ter. Eun. 5, 1, 9; Anton. ap. Cic. Phil. 13, 11, 25.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
venēficus adj.
venenum+2 FAC-, poisoning, poisonous, sorcerous, magic, magical: verba, O.: percussor, Cu.—As subst m., a poisoner, sorcerer, wizard: Mihi res erat cum venefico.
Origins
Derived from venē(num) (“poison”; “potion”) + -ficus (suffix denoting making).
Descendants
- Italianvenefico
- Portuguesevenéfico
- Spanishvenéfico