LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

venēficus1

venēficus (feminine venēfica, neuter venēficum)
Classical[wɛˈneː.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[veˈnɛː.fi.kus]
venēficō sg. dat. m.; sg. dat. n.; sg. abl. m.; sg. abl. n.

Meaning

  1. adjectivepoisonous
  2. adjectivesorcerous, magic, magical

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevenēficusvenēficavenēficum
genitivevenēficīvenēficaevenēficī
dativevenēficōvenēficaevenēficō
accusativevenēficumvenēficamvenēficum
ablativevenēficōvenēficāvenēficō
vocativevenēficevenēficavenēficum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevenēficīvenēficaevenēfica
genitivevenēficōrumvenēficārumvenēficōrum
dativevenēficīsvenēficīsvenēficīs
accusativevenēficōsvenēficāsvenēfica
ablativevenēficīsvenēficīsvenēficīs
vocativevenēficīvenēficaevenēfica

vĕnēfĭcus, a, um, adj. venenum-facio,
I. poisoning, poisonous; sorcerous, magic, magical.
I. Adj.: verba, Ov. M. 14, 365: artes, Plin. 30, 2, 6, § 17: aspectus, id. 28, 3, 6, § 30: chamaeleon, Sol. 25 med.: percussor, Curt. 4, 11, 18.—
II. Substt.: vĕnēfĭ-cus, i, m., a poisoner, sorcerer, wizard; and vĕnēfĭca, ae, f., a sorceress, witch, Cic. Cat. 2, 4, 7; id. Inv. 2, 19, 58; Quint. 9, 2, 105; Sen. Ira, 1, 16, 1; id. Ben. 5, 13, 4; Quint. 7, 8, 2; Hor. Epod. 5, 71; Ov. H. 6, 19; id. M. 7, 316 (of Medea); Sen. Ep. 9, 6.— Fem., as a term of abuse, Plaut. Pers. 2, 4, 7; Ter. Eun. 5, 1, 9; Anton. ap. Cic. Phil. 13, 11, 25.

Origins

Derived from venē(num) (“poison”; “potion”) + -ficus (suffix denoting making).

Descendants
  • Italianvenefico
  • Portuguesevenéfico
  • Spanishvenéfico
noun · masculinesecond declension
venēficus2
venēficus m (genitive venēficī)
Classical[wɛˈneː.fɪ.kʊs]Ecclesiastical[veˈnɛː.fi.kus]
venēficō sg. dat.; sg. abl.

Meaning

  1. poisoner
  2. sorcerer, wizard

Declension

declension
formsingularplural
nominativevenēficusvenēficī
genitivevenēficīvenēficōrum
dativevenēficōvenēficīs
accusativevenēficumvenēficōs
ablativevenēficōvenēficīs
vocativevenēficevenēficī

Origins

Derived from venē(num) (“poison”; “potion”) + -ficus (suffix denoting making).

Quick answers

What does venēficus mean in Latin?
venēficus, a adjective, means “poisonous; sorcerous, magic, magical”.
How do you pronounce venēficus?
In classical Latin, [wɛˈneː.fɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈnɛː.fi.kus].