tribuō
Meaning
- transitiveto grant, bestow, assign, attribute
- transitiveto yield, give up, concede, allow
- to divide, share, distribute
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Impertire · Tribuere · Participare · Communicare
Impertire and tribuere denote giving a portion, without reference to any share, which the giver is to retain for himself; impertire means giving, as an act of free will and of goodness; tribuere, as an act of justice, or of judiciousness; whereas participare and communicare, the giving a share of something of which one also retains a share one’s self; participare has generally the receiver for its object, who is to share a possession; but communicare, generally the thing shared, in the use of which the receiver is to have a share. (iv. 158.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tribuō | tribuēbam | tribuam | tribuī | tribueram | tribuerō |
| 2nd sg. | tribuis | tribuēbās | tribuēs | tribuistī | tribuerās | tribueris |
| 3rd sg. | tribuit | tribuēbat | tribuet | tribuit | tribuerat | tribuerit |
| 1st pl. | tribuimus | tribuēbāmus | tribuēmus | tribuimus | tribuerāmus | tribuerimus |
| 2nd pl. | tribuitis | tribuēbātis | tribuētis | tribuistis | tribuerātis | tribueritis |
| 3rd pl. | tribuunt | tribuēbant | tribuent | tribuērunt tribuēre | tribuerant | tribuerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | tribuam | tribuerem | tribuerim | tribuissem |
| 2nd sg. | tribuās | tribuerēs | tribuerīs | tribuissēs |
| 3rd sg. | tribuat | tribueret | tribuerit | tribuisset |
| 1st pl. | tribuāmus | tribuerēmus | tribuerīmus | tribuissēmus |
| 2nd pl. | tribuātis | tribuerētis | tribuerītis | tribuissētis |
| 3rd pl. | tribuant | tribuerent | tribuerint | tribuissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | — | — | — |
| 2nd sg. | — | — | — |
| 3rd sg. | tribuitur | tribuēbātur | tribuētur |
| 1st pl. | — | — | — |
| 2nd pl. | — | — | — |
| 3rd pl. | tribuuntur | tribuēbantur | tribuentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | — | — |
| 2nd sg. | — | — |
| 3rd sg. | tribuātur | tribuerētur |
| 1st pl. | — | — |
| 2nd pl. | — | — |
| 3rd pl. | tribuantur | tribuerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | tribue | — |
| pres. 2nd pl. | tribuite | — |
| fut. 2nd sg. | tribuitō | — |
| fut. 3rd sg. | tribuitō | tribuitor |
| fut. 2nd pl. | tribuitōte | — |
| fut. 3rd pl. | tribuuntō | tribuuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | tribuere | tribuī |
| perfect infinitive | tribuisse | tribūtum esse |
| future infinitive | tribūtūrum esse | tribūtum īrī |
| present participle | tribuēns | — |
| perfect participle | — | tribūtum |
| future participle | tribūtūrus tribūtūra, tribūtūrā, tribūtūrae, tribūtūram, tribūtūrārum, tribūtūrās, tribūtūre, tribūtūrī, tribūtūrīs, tribūtūrō, tribūtūrōrum, tribūtūrōs, tribūtūrum | tribuendum tribuenda, tribuendā, tribuendae, tribuendam, tribuendārum, tribuendās, tribuende, tribuendīs, tribuendōrum, tribuendōs, tribuendus |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- multum alicui tribuere
- to value, esteem a person.
- tempus tribuere alicui rei
- to devote time to anything.
- honorem alicui habere, tribuere
- to honour, show respect for, a person.
- beneficium alicui dare, tribuere
- to do any one a service or kindness.
- laudem tribuere, impertire alicui
- to praise, extol, commend a person.
- fidem tribuere, adiungere alicui rei
- to believe in, trust in a thing.
- multum (aliquid) alicui rei tribuere
- to consider of importance; to set much (some) store by a thing.
- alicui divinos honores tribuere, habere
- to pay divine honours to some one.
4 more phrases
- multum communi hominum opinioni tribuere
- to be always considering what people think.
- civitatem alicui dare, tribuere, impertire
- to present a person with the freedom of the city.
- operam alicui rei tribuere, in aliquid conferre
- to expend great labour on a thing.
- primas (e.g. sapientiae) alicui deferre, tribuere, concedere
- to give the palm, the first place (for wisdom) to some one.
ut ei plurimum tribuamus, a quo plurimum deligimur, Cic. Off. 1, 15, 47: in tribuendo suum cuique, id. ib. 1, 5, 14: si uni omnia tribuenda sint, id. Imp. Pomp. 17, 52: praemia alicui, Caes. B. C. 3, 4; 2, 21; Hirt. B. G. 8, 46: cujus sceleribus tanta praemia tribuistis, Sall. H. 1, 18, 4 Dietsch: dona nulli, Ov. M. 9, 402; Phaedr. 1, 5, 8: beneficia, Nep. Att. 11, 5: pretium aedium Aurelio, Tac. A. 1, 75: pecunias ex modo detrimenti, to deal out, allot, id. ib. 4, 64. — misericordiam fortissimo viro, Cic. Mil. 34, 92; so, veniam alicui, Tac. A. 12, 40: inventoribus gratiam, Cic. Fin. 4, 5, 13: silentium orationi alicujus, id. Cael. 12, 29: quod tantum dignitatis civitati Aeduae tribuerat, Caes. B. G. 5, 7; cf.: sibi honorem, id. ib. 7, 20: mulieri honorem, Cic. de Or. 2, 11, 44: tibi turis honorem, Ov. M. 14, 128: vocabula monti, id. ib. 14, 621: salutem mihi, id. H. 15 (16), 2: parem voluntatem paribus beneficiis, Caes. B. C. 1, 35: pacem terris, Ov. Tr. 3, 1, 44; Luc. 4, 358 et saep. —si sit quispiam, qui aliquid tribuat voluptati, Cic. Off. 1, 30, 106: valetudini aliquid, id. Tusc. 1, 49, 119: observantiam officio, non timori neque spei, Nep. Att. 6, 5: hoc matris precibus, Ov. A. A. 1, 689: aliquid rei publicae et amicitiae, Caes. B. G. 6, 1: ego tantum tibi tribuo, quantum mihi fortasse arrogo, I yield or concede as much to you, have as high an opinion of you, Cic. Fam. 4, 1, 2: cum senatus impediretur quo minus, id quod hostibus semper erat tributum, responsum equitibus Romanis redderetur, id. Planc. 14, 34; cf.: gratissimum mihi feceris, si huic commendationi meae tantum tribueris quantum cui tribuisti plurimum, id. ib. 13, 22, 2; and: nusquam tantum tribuitur aetati (quam Lacedaemone), id. Sen. 18, 63: mihi tribuebat omnia, gave me the preference in all things, deferred in every thing to me, id. Brut. 51, 190.—Absol.: cum universo ordini publicanorum semper libentissime tribuerim, Cic. Fam. 13, 9, 2: quos ne nominatim tradam, majoribus eorum tribuendum puto, Tac. A. 14, 14 fin.: tribus in generibus rerum versari rhetoris officium ... demonstrativum est, quod tribuitur in alicujus certae personae laudem aut vituperationem, Cic. Inv. 1, 5, 7. — aliquid virtuti hostium, Caes. B. G. 7, 53: aliquid juri potius quam suae culpae, id. B. C. 3, 73: id tribuite vestrae culpae, Auct. Her. 4, 36, 48: aliquid ignaviae, Cic. Fam. 2, 16, 3: miseriae nostrae potius quam inconstantiae tribuere quod, etc., id. Att. 3, 4 init.—quibus ille secundum fratrem plurimum tribuebat, Cic. Ac. 2, 4, 12: ne ob eam rem suae magnopere virtuti tribueret, Caes. B. G. 1, 13.—rem universam in partes, Cic. Brut. 41, 152; id. Or. 4, 16: secundus (locus) in tempora tribuitur, id. Inv. 1, 55, 107: omnem vim loquendi in duas partes, id. Fin. 2, 6, 17.—comitiis omnibus perficiundis XI. dies tribuit, Caes. B. C. 3, 2: his rebus tantum temporis tribuit, id. ib. 3, 78: reliqua tempora litteris, Nep. Att. 4, 3; id. Hann. 13, 2.—Hence, trĭbūtum, i, n., a stated payment, a contribution, tribute. in capita singula servorum et liberorum tributum imponebatur, Caes. B. C. 3, 32: a se intolerabilia tributa exigi, Cic. Fam. 3, 7, 3: omnes Siculi ex censu quotannis tributa conferunt, Cic. Verr. 2, 2, 53, § 131: tributa pendere, Caes. B. G. 6, 14: ceram in tributa praestare, Plin. 21, 13, 45, § 77: civitates tributis liberare, Cic. Fam. 15, 4, 2: tributo populo indicto, Liv. 4, 60, 4: imperare, id. 23, 31, 1; 23, 48, 8; Tac. A. 2, 47; 4, 71; id. G. 43; Mart. 7, 54, 8; Val. Max. 4, 3, 8; 8, 3, 3.—In the ante-class. collat. form trĭbūtus, i, m.: cum tributus exigeretur, Cato ap. Non. 229, 11: tributus cum imperatus est, Plaut. Ep. 2, 2, 43 sq.—Saturnalicium, Mart. 10, 17, 1: praestare tributa clientes cogimur, Juv. 3, 188; Stat. S. 1, 4, 86.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*tréyes
- Proto-Indo-European*tri-
- Proto-Indo-European*dʰeh₁-
- Proto-Indo-European*tridʰ(h₁)ús?
- Proto-Indo-European*tri-
- Proto-Indo-European*bʰuH-
- Proto-Indo-European*tribʰú(H)s?
- Proto-Italic*triðus
- Latintribuō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin tribuō From tribus + -ō.
- Italiantribuire
- Spanishtribuir
- Englishtribute
In English words that came into English from tribuō
- distributedistributus
- tributetributum
- distributiondistributio
- retributionretribuo
- contributecontribūtus
- contributorcontribuō
- attributionattributio
- retributeretributus
- attributorattribūtor