LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

retribuō

retribuō (present infinitive retribuere, perfect active retribuī, supine retribūtum)
Classical[rɛˈtrɪ.bu.oː]Ecclesiastical[reˈtriː.bu.o]

Meaning

  1. to give back, return or repay (money)
  2. to recompense

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.retribuōretribuēbamretribuamretribuīretribueramretribuerō
2nd sg.retribuisretribuēbāsretribuēsretribuistīretribuerāsretribueris
3rd sg.retribuitretribuēbatretribuetretribuitretribueratretribuerit
1st pl.retribuimusretribuēbāmusretribuēmusretribuimusretribuerāmusretribuerimus
2nd pl.retribuitisretribuēbātisretribuētisretribuistisretribuerātisretribueritis
3rd pl.retribuuntretribuēbantretribuentretribuērunt
retribuēre
retribuerantretribuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.retribuamretribueremretribuerimretribuissem
2nd sg.retribuāsretribuerēsretribuerīsretribuissēs
3rd sg.retribuatretribueretretribueritretribuisset
1st pl.retribuāmusretribuerēmusretribuerīmusretribuissēmus
2nd pl.retribuātisretribuerētisretribuerītisretribuissētis
3rd pl.retribuantretribuerentretribuerintretribuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.retribuorretribuēbarretribuar
2nd sg.retribueris
retribuere
retribuēbāris
retribuēbāre
retribuēris
retribuēre
3rd sg.retribuiturretribuēbāturretribuētur
1st pl.retribuimurretribuēbāmurretribuēmur
2nd pl.retribuiminīretribuēbāminīretribuēminī
3rd pl.retribuunturretribuēbanturretribuentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.retribuarretribuerer
2nd sg.retribuāris
retribuāre
retribuerēris
retribuerēre
3rd sg.retribuāturretribuerētur
1st pl.retribuāmurretribuerēmur
2nd pl.retribuāminīretribuerēminī
3rd pl.retribuanturretribuerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.retribueretribuere
pres. 2nd pl.retribuiteretribuiminī
fut. 2nd sg.retribuitōretribuitor
fut. 3rd sg.retribuitōretribuitor
fut. 2nd pl.retribuitōte—
fut. 3rd pl.retribuuntōretribuuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveretribuereretribuī
perfect infinitiveretribuisseretribūtum esse
future infinitiveretribūtūrum esseretribūtum īrī
present participleretribuēns—
perfect participle—retribūtus
retribūta, retribūtā, retribūtae, retribūtam, retribūtārum, retribūtās, retribūte, retribūtī, retribūtīs, retribūtō, retribūtōrum, retribūtōs
future participleretribūtūrus
retribūtūra, retribūtūrā, retribūtūrae, retribūtūram, retribūtūrārum, retribūtūrās, retribūtūre, retribūtūrī, retribūtūrīs, retribūtūrō, retribūtūrōrum, retribūtūrōs, retribūtūrum
retribuendus
retribuenda, retribuendā, retribuendae, retribuendam, retribuendārum, retribuendās, retribuende, retribuendīs, retribuendōrum, retribuendōs
gerundretribuendī, retribuendō, retribuendumsupineretribūtum, retribūtū

rē^-trĭbŭo, ŭi, ūtum, 3, v. a.,
I. to give back, return, restore, repay (class., but freq. only in eccl. Lat.; syn. remuneror).
I. Lit.: corpora retribuat rebus recreetque fluentes, Lucr. 5, 275: populo pecuniam acceptam, Liv. 2, 41, 8: fructum quem meruerunt, Cic. Rosc. Com. 15, 44: aliena suis, Paul. Nol. Carm. 32, 514: quodcunque aliud acceperis, potes cum libuit retribuere, App. Mag. p. 332, 24.—
II. Trop.: vicem alicui, to repay, requite, Lact. 6, 18, 22: retributionem gentibus, Vulg. 1 Macc. 2, 68: justis bona, id. Prov. 13, 21.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinretribuō

Latin tribuō Latin retribuō From re- + tribuō.

Descendants
  • Catalanretribuir
  • Englishretribute
  • Frenchrétribuer
  • Romanianretribuifrom French rétribuer
  • Germanretribuieren
  • Italianretribuire
  • Portugueseretribuir
  • Spanishretribuir
  • Dutchretribueren
  • Galicianretribuir

In English words that came into English from retribuō

  • retributionretribuō
  • retributeretributus

Quick answers

What does retribuō mean in Latin?
retribuō, a verb, means “to give back, return or repay (money); to recompense”.
What are the principal parts of retribuō?
retribuō, retribuere, retribuī, retribūtum (third conjugation).
How do you pronounce retribuō?
In classical Latin, [rɛˈtrɪ.bu.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈtriː.bu.o].
Where does retribuō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin retribuō.