LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

tractō

tractō (present infinitive tractāre, perfect active tractāvī, supine tractātum)
Classical[ˈtrak.toː]Ecclesiastical[ˈtrak.to]

Meaning

  1. to tug, drag or haul
  2. to handle, manage, or treat
  3. to exercise, practise, transact or perform
  4. to discuss or debate

Latīnē defined in Latin in our graded readers

treats
tractat — in Seneca, ch. XIX

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tractōtractābamtractābōtractāvītractāveram
tractāram
tractāverō
tractārō
2nd sg.tractāstractābāstractābistractāvistī
tractāstī
tractāverās
tractārās
tractāveris
tractāris
3rd sg.tractattractābattractābittractāvit
tractāt
tractāverat
tractārat
tractāverit
tractārit
1st pl.tractāmustractābāmustractābimustractāvimus
tractāmus
tractāverāmus
tractārāmus
tractāverimus
tractārimus
2nd pl.tractātistractābātistractābitistractāvistis
tractāstis
tractāverātis
tractārātis
tractāveritis
tractāritis
3rd pl.tractanttractābanttractābunttractāvērunt
tractārunt, tractāvēre
tractāverant
tractārant
tractāverint
tractārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tractemtractāremtractāverim
tractārim
tractāvissem
tractāssem
2nd sg.tractēstractārēstractāverīs
tractārīs
tractāvissēs
tractāssēs
3rd sg.tractettractārettractāverit
tractārit
tractāvisset
tractāsset
1st pl.tractēmustractārēmustractāverīmus
tractārīmus
tractāvissēmus
tractāssēmus
2nd pl.tractētistractārētistractāverītis
tractārītis
tractāvissētis
tractāssētis
3rd pl.tractenttractārenttractāverint
tractārint
tractāvissent
tractāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tractortractābartractābor
2nd sg.tractāris
tractāre
tractābāris
tractābāre
tractāberis
tractābere
3rd sg.tractāturtractābāturtractābitur
1st pl.tractāmurtractābāmurtractābimur
2nd pl.tractāminītractābāminītractābiminī
3rd pl.tractanturtractābanturtractābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tractertractārer
2nd sg.tractēris
tractēre
tractārēris
tractārēre
3rd sg.tractēturtractārētur
1st pl.tractēmurtractārēmur
2nd pl.tractēminītractārēminī
3rd pl.tractenturtractārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tractātractāre
pres. 2nd pl.tractātetractāminī
fut. 2nd sg.tractātōtractātor
fut. 3rd sg.tractātōtractātor
fut. 2nd pl.tractātōte—
fut. 3rd pl.tractantōtractantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetractāretractārī
perfect infinitivetractāvisse
tractāsse
tractātum esse
future infinitivetractātūrum essetractātum īrī
present participletractāns—
perfect participle—tractātus
tractāta, tractātā, tractātae, tractātam, tractātārum, tractātās, tractātī, tractātōrum, tractātōs
future participletractātūrus
tractātūra, tractātūrā, tractātūrae, tractātūram, tractātūrārum, tractātūrās, tractātūre, tractātūrī, tractātūrīs, tractātūrō, tractātūrōrum, tractātūrōs, tractātūrum
tractandus
tractanda, tractandā, tractandae, tractandam, tractandārum, tractandās, tractande, tractandīs, tractandōrum, tractandōs
gerundtractandī, tractandō, tractandumsupinetractātum, tractātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

gubernaculum tractare
to steer.
quae in philosophia tractantur
philosophical subjects.
artem musicam discere, tractare
to learn, study music.
gubernacula rei publicae tractare
to hold the reins of government.
rem publicam gerere, administrare, regere, tractare, gubernare
to govern, administer the state.

tracto, āvi, ātum (
I. gen. plur. part. tractantum, Ov. P. 3, 3, 20), 1, v. freq. a. traho.
I. To draw violently, to drag, tug, haul, etc. (so, very rare): qui te (Hectorem) sic tractavere? Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Trag. v. 96 Vahl.): tractatus per aequora campi, id. Ann. v. 140 Vahl.: tractata comis antistita Phoebi, Ov. M. 13, 410: malis morsuque ferarum Tractari, to be torn, rent, lacerated, Lucr. 3, 889.—
II. To touch, take in hand, handle, manage, wield; to exercise, practise, transact, perform, etc. (freq. and class.; cf.: tango, ago, perago).
A. Lit.: ut ea, quae gustemus, olfaciamus, tractemus, audiamus, etc., Cic. Tusc. 5, 38, 111: numquam temere tinnit tintinnabulum, nisi qui illud tractat, Plaut. Trin. 4, 2, 163: aliquid manibus, id. Poen. 1, 2, 103: tractavisti hospitam ante aedes meas, id. Mil. 2, 6, 30: mateilionem Corinthium cupidissime tractans, Cic. Par. 5, 2, 38: volucra, quae non possum tractare sine magno gemitu, id. Att. 12, 22, 1: aret Pellis et ad tactum tractanti dura resistit, Verg. G. 3, 502: puer unctis Tractavit calicem manibus, Hor. S. 2, 4, 79: vitulos consuescere manu tractari, Col. 6, 2, 1: tractat inauratae consona fila lyrae, i. e. strikes, plays upon, Ov. Am. 1, 8, 60: necdum res igni scibant tractare, to prepare, i. e. to cook, dress, Lucr. 5, 953: solum terrae aere, id. 5, 1289; cf.: lutosum agrum, i. e. to till, Col. 2, 4, 5: tractari tuerique vites, Cic. Fin. 5, 14, 39: ceram pollice, Ov. M. 10, 285; cf. id. ib. 8, 196: lanam, Just. 1, 3: lanuginem, Suet. Ner. 34: gubernacula, to manage, Cic. Sest. 9, 20: tela, to wield, Liv. 7, 32, 11; cf.: speciosius arma, Hor. Ep. 1, 18, 53: servus, qui meam bibliothecen multorum nummorum tractavit, has taken care of, had charge of, Cic. Fam. 13, 77, 3; cf.: eras tu quaestor; pecuniam publicam tu tractabas, id. Div. in Caecil. 10, 32: rationem Prusensium, Plin. Ep. 10, 28, 5.—
B. Trop., to handle, manage, practise, conduct, lead, etc.
1. In gen.: ut ne res temere tractent turbidas, Enn. ap. Cic. de Or. 1, 45, 199 (Trag. v. 189 Vahl.): suam rem minus caute et cogitate, Plaut. Trin. 2, 2, 46: causas amicorum tractare atque agere, Cic. de Or. 1, 37, 170: causam difficiliorem, id. Fam. 3, 12, 3: condiciones, Caes. B. C. 3, 28: bellum, to conduct, carry on, Liv. 23, 28, 4; Tac. A. 1, 59; Just. 9, 8, 12; 22, 5, 4: proelia, Sil. 15, 466; cf.: vitam vulgivago more ferarum, to lead, pass, spend, Lucr. 5, 930; so, vitam, Auct. Her. 4, 24, 33 (al. transactam): imperium, Just. 1, 2, 1: regna, id. 2, 4, 20: pauca admodum vi tractata, quo ceteris quies esset, Tac. A. 1, 9 fin.: artem, to practise, Ter. Phorm. prol. 17; Cic. Ac. 2, 7, 22: verba vetera, to employ, Quint. 11, 1, 6: personam in scenā, to perform, act, represent, id. Rosc. Com. 7, 20; so, partes secundas (mimus), Hor. Ep. 1, 18, 14: animos, Cic. Or. 28, 97; cf. Quint. 11, 1, 85.—Reflex.: quo in munere ita se tractavit, ut, etc., has so conducted himself, Cic. Fam. 13, 12, 1; so, ita me in re publicā tractabo, ut meminerim, etc., id. Cat. 3, 12, 29.—
2. In partic.
a. To treat, use, or conduct one's self towards a person in any manner: ego te, ut merita es de me, tractare exsequar, Plaut. As. 1, 3, 8: haec arte tractabat virum, ut, etc., Ter. Heaut. 2, 3, 125: omnibus rebus eum ita tractes, ut, etc., Cic. Fam. 1, 3: non tractabo ut consulem, id. Phil. 2, 5, 10: aliquem liberaliter, Cic. Verr. 1, 8, 23: nec liberalius nec honorificentius potuisse tractari, id. Fam. 13, 27, 2: pater parum pie tractatus a filio, id. Cael. 2, 3: mercatores ac navicularii injuriosius tractati, id. Imp. Pomp. 5, 11: pauloque benignius ipsum Te tractare voles, Hor. Ep. 1, 17, 12. —
b. To handle, treat, investigate, discuss any thing, mentally, orally, or in writing (cf.: dissero, disputo, ago).—
(a). With acc.: quem ad modum quamque causam tractare conveniat, Auct. Her. 2, 2, 2: oratori omnia quaesita, audita, lecta, disputata, tractata, agitata esse debent, Cic. de Or. 3, 14, 54: habeat omnes philosophiae notos et tractatos locos, id. Or. 33, 118: causas amicorum, id. de Or. 1, 37, 170: tractata res, id. Rep. 3, 3, 4: definitiones fortitudinis, id. Tusc. 4, 24, 53: partem philosophiae, id. Ac. 1, 8, 30: constantiam, id. Lael. 18, 65; cf. id. ib. 22, 82: ibi consilia decem legatorum tractabantur, Liv. 33, 31, 7: fama fuit ... tractatas inter Eumenen et Persea condiciones amicitiae, id. 44, 13, 9: scrupulosius tractabo ventos, Plin. 2, 46, 45, § 118: prima elementa, Quint. prooem. 21; 1, 1, 23: locus, qui copississime a Cicerone tractatur, id. 1, 4, 24; 7, 2, 43: aliquid memori pectore, to ponder, reflect upon, Juv. 11, 28; cf.: tractare proeliorum vias, Tac. A. 2, 5: ut quaestio diligentius tractaretur, Aug. Civ. Dei, 2, 21, 1.—
(b). With de and abl. (mostly postAug.): de officii parte, Sen. Contr. 2, 1 (9), 20 (dub.; Madv. and Kiessl. partem): quoniam de religionibus tractabatur, Tac. A. 3, 71: ubi de figuris orationis tractandum erit, Quint. 1, 5, 5; 2, 13, 14; 2, 20, 10: de negotiis, to discuss, Suet. Aug. 35 fin.—
(g). With interrog.-clause: quo tractatur amicus an inimicus, Quint. 5, 10, 29; 7, 2, 56: utra sit antiquior (lex), id. 7, 7, 8: cum tractaret, quinam adipisci principem locum abnuerent, etc., Tac. A. 1, 13.—
c. To negotiate, treat: dum de condicionibus tractat, Nep. Eum. 5, 7; Suet. Claud. 26: de Asiā, Just. 37, 3, 4: de redimendo filio, id. 31, 7, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰregʰ-der.?
  2. Latintractō

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin tracto From trahō + -tō.

Descendants
  • Frenchtraiterfrom Old French tretier
  • Englishtreatfrom Old French tretier
  • Italiantrattare
  • Occitantrachar
  • Portuguesetrautar
  • Portuguesetratar
  • Romaniantrata
  • Spanishtratar
  • Spanishtrechar
  • Catalantractar

Quick answers

What does tractō mean in Latin?
tractō, a verb, means “to tug, drag or haul; to handle, manage, or treat; to exercise, practise, transact or perform”.
What are the principal parts of tractō?
tractō, tractāre, tractāvī, tractātum (first conjugation).
How do you pronounce tractō?
In classical Latin, [ˈtrak.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtrak.to].
Where does tractō come from?
Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? → Latin tractō.