LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

contrectō

contrectō (present infinitive contrectāre, perfect active contrectāvī, supine contrectātum)
Classical[kɔnˈtrɛk.toː]Ecclesiastical[konˈtrɛk.to]

Meaning

  1. to touch, handle or finger
  2. to caress or fondle
  3. to contemplate or consider

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.contrectōcontrectābamcontrectābōcontrectāvīcontrectāveramcontrectāverō
contrectārō
2nd sg.contrectāscontrectābāscontrectābiscontrectāvistī
contrectāstī
contrectāverās
contrectārās
contrectāveris
3rd sg.contrectatcontrectābatcontrectābitcontrectāvitcontrectāverat
contrectārat
contrectāverit
contrectārit
1st pl.contrectāmuscontrectābāmuscontrectābimuscontrectāvimuscontrectāverāmuscontrectāverimus
contrectārimus
2nd pl.contrectātiscontrectābātiscontrectābitiscontrectāvistis
contrectāstis
contrectāverātis
contrectārātis
contrectāveritis
contrectāritis
3rd pl.contrectantcontrectābantcontrectābuntcontrectāvērunt
contrectāvēre, contrectārunt
contrectāverant
contrectārant
contrectāverint
contrectārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.contrectemcontrectāremcontrectāverim
contrectārim
contrectāvissem
contrectāssem
2nd sg.contrectēscontrectārēscontrectāverīscontrectāvissēs
contrectāssēs
3rd sg.contrectetcontrectāretcontrectāverit
contrectārit
contrectāvisset
contrectāsset
1st pl.contrectēmuscontrectārēmuscontrectāverīmus
contrectārīmus
contrectāvissēmus
contrectāssēmus
2nd pl.contrectētiscontrectārētiscontrectāverītis
contrectārītis
contrectāvissētis
contrectāssētis
3rd pl.contrectentcontrectārentcontrectāverint
contrectārint
contrectāvissent
contrectāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.contrectorcontrectābarcontrectābor
2nd sg.contrectāris
contrectāre
contrectābāris
contrectābāre
contrectāberis
contrectābere
3rd sg.contrectāturcontrectābāturcontrectābitur
1st pl.contrectāmurcontrectābāmurcontrectābimur
2nd pl.contrectāminīcontrectābāminīcontrectābiminī
3rd pl.contrectanturcontrectābanturcontrectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.contrectercontrectārer
2nd sg.contrectēris
contrectēre
contrectārēris
contrectārēre
3rd sg.contrectēturcontrectārētur
1st pl.contrectēmurcontrectārēmur
2nd pl.contrectēminīcontrectārēminī
3rd pl.contrectenturcontrectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.contrectācontrectāre
pres. 2nd pl.contrectātecontrectāminī
fut. 2nd sg.contrectātōcontrectātor
fut. 3rd sg.contrectātōcontrectātor
fut. 2nd pl.contrectātōte—
fut. 3rd pl.contrectantōcontrectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecontrectārecontrectārī
perfect infinitivecontrectāvisse
contrectāsse
contrectātum esse
future infinitivecontrectātūrum essecontrectātum īrī
present participlecontrectāns—
perfect participle—contrectātus
contrectāta, contrectātā, contrectātae, contrectātam, contrectātārum, contrectātās, contrectātī, contrectātōrum, contrectātōs
future participlecontrectātūrus
contrectātūra, contrectātūrā, contrectātūrae, contrectātūram, contrectātūrārum, contrectātūrās, contrectātūre, contrectātūrī, contrectātūrīs, contrectātūrō, contrectātūrōrum, contrectātūrōs, contrectātūrum
contrectandus
contrectanda, contrectandā, contrectandae, contrectandam, contrectandārum, contrectandās, contrectande, contrectandīs, contrectandōrum, contrectandōs
gerundcontrectandī, contrectandō, contrectandumsupinecontrectātum, contrectātū

con-trecto (contracto), āvi, ātum, 1, v. a. tracto,
I. to touch, handle, come in contact with, feel (class.; most freq. after the Aug. per.).
I. Lit.
A. In gen.: nudum corpus aquaï, Lucr. 6, 854: pectora, Ov. M. 8, 607: omnes partes corporis inspectare et contrectare, Sen. Contr. 1, 2; cf.: membra mortuae, Suet. Ner. 34: obscena, Sen. Const. 13, 2: filium Demaeneti, Plaut. As. 3, 1, 17: librum manibus, * Hor. Ep. 1, 20, 11: vulnus, to meddle with, Ov. P. 2, 2, 60: pocula vel cibos, Col. 12, 4, 3: pecuniam, Suet. Calig. 42; cf.: pecunias vetitas, Cod. Th. 9, 23, 1, § 2.—
B. In partic.
1. To touch in examining, to search: ne feminae praetextatique pueri et puellae contrectarentur, Suet. Claud. 35.—
2. To touch carnally, to have illicit intercourse with, Plaut. Poen. 5, 5, 32; id. Mil. 4, 2, 61: multorum uxores, Suet. Dom. 1; Just. 7, 3, 4.—
b. Transf.: contrectata filiarum pudicitia, violated, dishonored, Tac. A. 14, 35.—
3. In the Lat. of the jurists, to appropriate: rem alienam, Gai Inst. 3, 195; Dig. 13, 1, 20.—
b. Esp.: aliquid, to take by stealth, to steal, purloin, Dig. 41, 2, 3; 25, 2, 3 al.—
II. Trop., to contemplate, look at, consider, dwell upon: nudare corpus et contrectandum vulgi oculis permittere, Tac. A. 3, 12: mente varias voluptates, Cic. Tusc. 3, 15, 33; cf. id. de Or. 3, 6, 24: studia et disciplinas philosophiae, to apply one's self to, Gell. 17, 19, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincontrectō

Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin tractō Latin contrectō From con- + tractō (“to handle”).

Quick answers

What does contrectō mean in Latin?
contrectō, a verb, means “to touch, handle or finger; to caress or fondle; to contemplate or consider”.
What are the principal parts of contrectō?
contrectō, contrectāre, contrectāvī, contrectātum (first conjugation).
How do you pronounce contrectō?
In classical Latin, [kɔnˈtrɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [konˈtrɛk.to].
Where does contrectō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin contrectō.