LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

tractātiō

tractātiō f (genitive tractātiōnis)
Classical[trakˈtaː.ti.oː]Ecclesiastical[trakˈtat.t͡si.o]

Meaning

  1. handling, management, treatment
  2. conduct, behaviour

Declension

declension
formsingularplural
nominativetractātiōtractātiōnēs
genitivetractātiōnistractātiōnum
dativetractātiōnītractātiōnibus
accusativetractātiōnemtractātiōnēs
ablativetractātiōnetractātiōnibus
vocativetractātiōtractātiōnēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

litterarum studium or tractatio (not occupatio)
the study of belles-lettres; literary pursuits.

tractātĭo, ōnis, f. tracto.
I. In gen., a handling, management, treatment (class.): nec vero qui fidibus aut tibiis uti volunt, ab haruspicibus accipiunt earum tractationem, sed a musicis, Cic. Div. 2, 3, 9: armorum, id. de Or. 3, 52, 200: beluarum, id. Off. 2, 5, 17: magnarum rerum, id. Rep. 3, 3, 5: tractatio atque usus vocis, id. Or. 18, 59: usus et tractatio dicendi, id. de Or. 1, 23, 109: philosophiae, id. Ac. 2, 2, 6: litterarum, id. Brut. 4, 15: assidua veterum scriptorum, Gell. 5, 21, 3: quaestionum, Quint. 4, 5, 6: reipublicae, Sen. Tranq. 3, 1: est in utroque (in poësi et in oratione solutā) et materia et tractatio, materia in verbis, tractatio in collocatione verborum, Cic. Or. 59, 201.—
II. In partic.
A. Treatment of a person, i. e. conduct, behavior towards him (post-Aug., and mostly in jurid. lang.): maritus uxori, si malae tractationis accusabitur, non inverecunde dicet, etc., of maltreatment, Quint. 7, 4, 10 sq.; so id. 7, 4, 24; 7, 4, 29; 7, 3, 2; 4, 2, 30; 9, 2, 79; Sen. Contr. 3, 7; Tert. Poen. fin.—
B. In rhet. lang.
1. A rhetorical figure, the treatment, handling, discussion of a subject, Cic. de Or. 2, 41, 177; Quint. 9, 1, 33; Sen. Contr. 1, 1 med.—
2. A special use, usage of a word, Cic. Part. Or. 5, 17.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰregʰ-der.?
  2. Latintractātiō

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin tractō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin tractātiō From tractō + -tiō.

Descendants
  • Frenchtractation

Quick answers

What does tractātiō mean in Latin?
tractātiō, a noun, means “handling, management, treatment; conduct, behaviour”.
What is the genitive of tractātiō?
The genitive singular is tractātiōnis. tractātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce tractātiō?
In classical Latin, [trakˈtaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [trakˈtat.t͡si.o].
Where does tractātiō come from?
Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? → Latin tractātiō.