verbfirst conjugation
obtrectō
obtrectō (present infinitive obtrectāre, perfect active obtrectāvī, supine obtrectātum)
Classical[ɔpˈtrɛk.toː]Ecclesiastical[obˈtrɛk.to]
Meaning
- to disparage, underrate, decry
- to thwart
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obtrectō | obtrectābam | obtrectābō | obtrectāvī | obtrectāveram | obtrectāverō obtrectārō |
| 2nd sg. | obtrectās | obtrectābās | obtrectābis | obtrectāvistī obtrectāstī | obtrectāverās obtrectārās | obtrectāveris |
| 3rd sg. | obtrectat | obtrectābat | obtrectābit | obtrectāvit | obtrectāverat obtrectārat | obtrectāverit obtrectārit |
| 1st pl. | obtrectāmus | obtrectābāmus | obtrectābimus | obtrectāvimus | obtrectāverāmus | obtrectāverimus obtrectārimus |
| 2nd pl. | obtrectātis | obtrectābātis | obtrectābitis | obtrectāvistis obtrectāstis | obtrectāverātis obtrectārātis | obtrectāveritis obtrectāritis |
| 3rd pl. | obtrectant | obtrectābant | obtrectābunt | obtrectāvērunt obtrectāvēre, obtrectārunt | obtrectāverant obtrectārant | obtrectāverint obtrectārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obtrectem | obtrectārem | obtrectāverim obtrectārim | obtrectāvissem obtrectāssem |
| 2nd sg. | obtrectēs | obtrectārēs | obtrectāverīs | obtrectāvissēs obtrectāssēs |
| 3rd sg. | obtrectet | obtrectāret | obtrectāverit obtrectārit | obtrectāvisset obtrectāsset |
| 1st pl. | obtrectēmus | obtrectārēmus | obtrectāverīmus obtrectārīmus | obtrectāvissēmus obtrectāssēmus |
| 2nd pl. | obtrectētis | obtrectārētis | obtrectāverītis obtrectārītis | obtrectāvissētis obtrectāssētis |
| 3rd pl. | obtrectent | obtrectārent | obtrectāverint obtrectārint | obtrectāvissent obtrectāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obtrector | obtrectābar | obtrectābor |
| 2nd sg. | obtrectāris obtrectāre | obtrectābāris obtrectābāre | obtrectāberis obtrectābere |
| 3rd sg. | obtrectātur | obtrectābātur | obtrectābitur |
| 1st pl. | obtrectāmur | obtrectābāmur | obtrectābimur |
| 2nd pl. | obtrectāminī | obtrectābāminī | obtrectābiminī |
| 3rd pl. | obtrectantur | obtrectābantur | obtrectābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obtrecter | obtrectārer |
| 2nd sg. | obtrectēris obtrectēre | obtrectārēris obtrectārēre |
| 3rd sg. | obtrectētur | obtrectārētur |
| 1st pl. | obtrectēmur | obtrectārēmur |
| 2nd pl. | obtrectēminī | obtrectārēminī |
| 3rd pl. | obtrectentur | obtrectārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obtrectā | obtrectāre |
| pres. 2nd pl. | obtrectāte | obtrectāminī |
| fut. 2nd sg. | obtrectātō | obtrectātor |
| fut. 3rd sg. | obtrectātō | obtrectātor |
| fut. 2nd pl. | obtrectātōte | — |
| fut. 3rd pl. | obtrectantō | obtrectantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obtrectāre | obtrectārī |
| perfect infinitive | obtrectāvisse obtrectāsse | obtrectātum esse |
| future infinitive | obtrectātūrum esse | obtrectātum īrī |
| present participle | obtrectāns | — |
| perfect participle | — | obtrectātus obtrectāta, obtrectātā, obtrectātae, obtrectātam, obtrectātārum, obtrectātās, obtrectātī, obtrectātōrum, obtrectātōs |
| future participle | obtrectātūrus obtrectātūra, obtrectātūrā, obtrectātūrae, obtrectātūram, obtrectātūrārum, obtrectātūrās, obtrectātūre, obtrectātūrī, obtrectātūrīs, obtrectātūrō, obtrectātūrōrum, obtrectātūrōs, obtrectātūrum | obtrectandus obtrectanda, obtrectandā, obtrectandae, obtrectandam, obtrectandārum, obtrectandās, obtrectande, obtrectandīs, obtrectandōrum, obtrectandōs |
gerundobtrectandī, obtrectandō, obtrectandumsupineobtrectātum, obtrectātū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- alicuius gloriae or simply alicui obtrectare
- to detract from a person's reputation, wilfully underestimate a person.
ob-trecto, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [tracto], to detract from through envy; to disparage, underrate, decry; to be opposed to; to thwart; to injure a person or thing (class.; syn. detrecto; cf.: aemulo, invideo); constr. with dat. or acc.
(a). With dat.:
obtrectare alicui, Cic. Tusc. 4, 26, 56; cf. id. ib. 4, 20, 46: bonis, id. Phil. 10, 3, 6: gloriae alicujus, Liv. 36, 34; Suet. Ner. 18: laudibus ducis, Liv. 8, 36: legi, atque causae, Cic. Imp. Pomp. 8, 21.—(b). With acc. (so perh. not ante-Aug.):
sin livor obtrectare curam voluerit, to detract from, carp at, Phaedr. 2 epil. 10: laudes alicujus, Liv. 45, 37: urbanas excubias, Tac. A. 1, 17: se invicem, id. Or. 25.—(g). With inter se, to be rivals:
obtrectārunt inter se, Nep. Arist. 1. —(d). Absol.:
obtrectantis est angi alieno bono, Cic. Tusc. 4, 26, 56: obtrectandi causā, id. Ac. 2, 24, 76: ne aut obstare aut obtrectare praesens videretur, Suet. Tib. 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
obtrectō āvī, ātus, āre
ob+tracto, to detract from, belittle, disparage, underrate, decry: obtrectantis est angi alieno bono: alteri: gloriae suae, L.: curam, carp at, Ph.: eius laudes, L.: obtrec<*>arunt inter se, decried one another, N.
Origins
Proto-Indo-European *dʰregʰ-der.? Latin trahō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin tractō Latin obtrectō From ob- + tractō.