LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

substantia

substantia f (genitive substantiae)
Classical[sʊpˈstan.ti.a]Ecclesiastical[subˈstan.t͡si.a]

Meaning

  1. femininesubstance, essence, material, contents
  2. femininefortune, property, possessions

Declension

declension
formsingularplural
nominativesubstantia
substantiola
substantiae
substantiolae
genitivesubstantiae
substantiolae
substantiārum
substantiolārum
dativesubstantiae
substantiolae
substantiīs
substantiolīs
accusativesubstantiam
substantiolam
substantiās
substantiolās
ablativesubstantiā
substantiolā
substantiīs
substantiolīs
vocativesubstantia
substantiola
substantiae
substantiolae

substantĭa, ae, f. substo,
I. that of which a thing consists, the being, essence, contents, material, substance (post - Aug.): hominis, Quint. 7, 2, 5: rerum, id. 2, 21, 1: placidae et altae mentis, id. 6, prooem. § 7: rhetorices, id. 2, 15, 34: de substantiā aut de qualitate, id. 3, 6, 38: singula animalia singulas habere debent substantias, Sen. Ep. 113, 4: esse diversae substantiae, Front. Strat. 4 praef.: earum rerum pretium non in substantiā, sed in arte positum est, in the material, Dig. 50, 16, 14: delebo omnem substantiam, every thing that exists, Vulg. Gen. 7, 4.—
II. Esp., fortune, substance, property: sine substantiā facultatum, without store of riches, without fortune, Tac. Or. 8: substantia omnis paternorum bonorum, Aur. Vict. Or. 19: rei familiaris, Paul. Sent. 2, 29; Dig. 36, 1, 16 al.—Also absol., worldly goods, Vulg. Gen. 36, 6; id. 1 Esd. 1, 6.

Origins

From substantis + -ia. Compare Ancient Greek ῠ̔πόκειμαι (hŭpókeimai).

Descendants
  • Catalansubstància
  • Englishsubstance
  • Frenchsubstance
  • GermanSubstanz
  • Italiansostànza
  • Occitansubstença
  • Portuguesesustança
  • Portuguesesubstância
  • Portuguesesubstancia
  • Romaniansubstanță

In English words that came into English from substantia

  • substancesubstantia
  • substantialsubstantiālis
  • transubstantiationtrānsubstantiātiō
  • consubstantialconsubstāntiālis
  • insubstantialinsubstantiālis
  • substantifysubstantificō
  • supersubstantialsupersubstantialis
  • substantialitysubstantialitas

Quick answers

What does substantia mean in Latin?
substantia, a noun, means “substance, essence, material, contents; fortune, property, possessions”.
What is the genitive of substantia?
The genitive singular is substantiae. substantia is feminine, first declension.
How do you pronounce substantia?
In classical Latin, [sʊpˈstan.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [subˈstan.t͡si.a].
Which English words come from substantia?
English words that go back to Latin substantia include substance, substantial, consubstantial, substantify, transubstantiation and insubstantial.