adjectivethird-declension two-termination adjective
substantiālis
substantiālis (neuter substantiāle)
Classical[sʊp.stan.tiˈaː.lɪs]Ecclesiastical[sub.stan.t͡siˈaː.lis]
Meaning
- obsoletetwo terminationsubstantial (essential, of or belonging to the essence or substance)
- two terminationsubstantial (substantive)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | substantiālis | substantiālis | substantiāle |
| genitive | substantiālis | substantiālis | substantiālis |
| dative | substantiālī | substantiālī | substantiālī |
| accusative | substantiālem | substantiālem | substantiāle |
| ablative | substantiālī | substantiālī | substantiālī |
| vocative | substantiālis | substantiālis | substantiāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | substantiālēs | substantiālēs | substantiālia |
| genitive | substantiālium | substantiālium | substantiālium |
| dative | substantiālibus | substantiālibus | substantiālibus |
| accusative | substantiālīs substantiālēs | substantiālīs substantiālēs | substantiālia |
| ablative | substantiālibus | substantiālibus | substantiālibus |
| vocative | substantiālēs | substantiālēs | substantiālia |
substantĭālis, e, adj. substantia.
I. Lit., of or belonging to the essence or substance, essential, substantial (post - class.):
differentia, Tert. Res. Carn. 45 fin.—II. Transf., substantial, substantive:
potestates, i. e. spirits, Amm. 21, 1, 8.—Adv.: sub-stantĭālĭter, essentially, substantially, Tert. adv. Valent. 7, 4; id. adv. Marc. 35 fin.Origins
From substantia + -ālis.
Descendants
- Catalansubstancial
- Frenchsubstantiel
- Englishsubstantialfrom French substantiel
- Italiansostanziale
- Portuguesesubstancial
- Romaniansubstanțial
- Spanishsustancial
- Asturiansustancial
- Corsicansustanziale
- Galiciansubstancial