LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

sublegō

sublegō (present infinitive sublegere, perfect active sublēgī, supine sublēctum)
Classical[ˈsʊb.ɫɛ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈsub.le.ɡo]
sublēctus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to gather or pick up or from below, gather or search for underneath
  2. to take away secretly or by stealth; listen to secretly
  3. to choose or elect in the place of another, appoint, substitute

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.sublegōsublegēbamsublegamsublēgīsublēgeramsublēgerō
2nd sg.sublegissublegēbāssublegēssublēgistīsublēgerāssublēgeris
3rd sg.sublegitsublegēbatsublegetsublēgitsublēgeratsublēgerit
1st pl.sublegimussublegēbāmussublegēmussublēgimussublēgerāmussublēgerimus
2nd pl.sublegitissublegēbātissublegētissublēgistissublēgerātissublēgeritis
3rd pl.subleguntsublegēbantsublegentsublēgērunt
sublēgēre
sublēgerantsublēgerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.sublegamsublegeremsublēgerimsublēgissem
2nd sg.sublegāssublegerēssublēgerīssublēgissēs
3rd sg.sublegatsublegeretsublēgeritsublēgisset
1st pl.sublegāmussublegerēmussublēgerīmussublēgissēmus
2nd pl.sublegātissublegerētissublēgerītissublēgissētis
3rd pl.sublegantsublegerentsublēgerintsublēgissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.sublegorsublegēbarsublegar
2nd sg.sublegeris
sublegere
sublegēbāris
sublegēbāre
sublegēris
sublegēre
3rd sg.sublegitursublegēbātursublegētur
1st pl.sublegimursublegēbāmursublegēmur
2nd pl.sublegiminīsublegēbāminīsublegēminī
3rd pl.subleguntursublegēbantursublegentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.sublegarsublegerer
2nd sg.sublegāris
sublegāre
sublegerēris
sublegerēre
3rd sg.sublegātursublegerētur
1st pl.sublegāmursublegerēmur
2nd pl.sublegāminīsublegerēminī
3rd pl.sublegantursublegerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.sublegesublegere
pres. 2nd pl.sublegitesublegiminī
fut. 2nd sg.sublegitōsublegitor
fut. 3rd sg.sublegitōsublegitor
fut. 2nd pl.sublegitōte—
fut. 3rd pl.subleguntōsubleguntor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivesublegeresublegī
perfect infinitivesublēgissesublēctum esse
future infinitivesublēctūrum essesublēctum īrī
present participlesublegēns—
perfect participle—sublēctus
sublēcta, sublēctā, sublēctae, sublēctam, sublēctārum, sublēctās, sublēcte, sublēctī, sublēctīs, sublēctō, sublēctōrum, sublēctōs
future participlesublēctūrus
sublēctūra, sublēctūrā, sublēctūrae, sublēctūram, sublēctūrārum, sublēctūrās, sublēctūre, sublēctūrī, sublēctūrīs, sublēctūrō, sublēctūrōrum, sublēctūrōs, sublēctūrum
sublegendus
sublegundus, sublegenda, sublegendā, sublegendae, sublegendam, sublegendārum, sublegendās, sublegende, sublegendīs, sublegendōrum, sublegendōs
gerundsublegendī, sublegendō, sublegendumsupinesublēctum, sublēctū

sub-lĕgo, lēgi, lectum, 3, v. a.
I. To gather from below, to gather or search for underneath, to gather up: (puer) sublegit quodcumque jaceret inutile quodque Posset cenantes offendere, Hor. S. 2, 8, 12: baca tempestatibus in terram decidit et necesse est eam sublegere, Col. 12, 52, 1: ficum viridem, id. 12, 17, 1.—
B. In partic., to catch up secretly or by stealth.
1. Lit.: liberos, to kidnap, Plaut. Rud. 3, 4, 44.—
2. Trop.: clam alicujus sermonem, to overhear, Plaut. Mil. 4, 2, 98; so, sermonem hinc, Turp. ap. Non. 332, 30 (Com. Fragm. 5 Rib.): carmina, Verg. E. 9, 21.—
II. To choose or elect in the place of another, to substitute: collegae, qui una lecti: et qui in eorum locum suppositi, sublecti: additi, allecti, Varr. L. L. 6, § 66 Müll.; Plebisc. Viator. tab. 1, line 41; tab. 2, line 4; 10: in demortuorum locum, Liv. 23, 23: in numerum patriciorum, Tac. A. 11, 25: senatum, Just. 3, 3, 2: principes Latinorum in ordinem suum, Val. Max. 6, 4, 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*upó
  2. Proto-Italic*supo
  3. Latinsublegō

Latin sub- Latin legō Latin sublegō From sub- (“under, beneath; behind”) + legō (“gather, choose”).

Quick answers

What does sublegō mean in Latin?
sublegō, a verb, means “to gather or pick up or from below, gather or search for underneath; to take away secretly or by stealth; listen to secretly”.
What are the principal parts of sublegō?
sublegō, sublegere, sublēgī, sublēctum (third conjugation).
How do you pronounce sublegō?
In classical Latin, [ˈsʊb.ɫɛ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈsub.le.ɡo].
Where does sublegō come from?
Proto-Indo-European *upó → Proto-Italic *supo → Latin sublegō.