LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

stabiliō

stabiliō (present infinitive stabilīre, perfect active stabilīvī, supine stabilītum)
Classical[staˈbɪ.li.oː]Ecclesiastical[staˈbiː.li.o]

Meaning

  1. to make firm, confirm, stay, support, hold still, stabilize
  2. broadlyto establish, fix, make secure, confirm

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.stabiliōstabiliēbamstabiliamstabilīvīstabilīveramstabilīverō
2nd sg.stabilīsstabiliēbāsstabiliēsstabilīvistīstabilīverāsstabilīveris
3rd sg.stabilitstabiliēbatstabilietstabilīvitstabilīveratstabilīverit
1st pl.stabilīmusstabiliēbāmusstabiliēmusstabilīvimusstabilīverāmusstabilīverimus
2nd pl.stabilītisstabiliēbātisstabiliētisstabilīvistisstabilīverātisstabilīveritis
3rd pl.stabiliuntstabiliēbantstabilientstabilīvērunt
stabilīvēre
stabilīverantstabilīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.stabiliamstabilīremstabilīverimstabilīvissem
2nd sg.stabiliāsstabilīrēsstabilīverīsstabilīvissēs
3rd sg.stabiliatstabilīretstabilīveritstabilīvisset
1st pl.stabiliāmusstabilīrēmusstabilīverīmusstabilīvissēmus
2nd pl.stabiliātisstabilīrētisstabilīverītisstabilīvissētis
3rd pl.stabiliantstabilīrentstabilīverintstabilīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.stabiliorstabiliēbarstabiliar
2nd sg.stabilīris
stabilīre
stabiliēbāris
stabiliēbāre
stabiliēris
stabiliēre
3rd sg.stabilīturstabiliēbāturstabiliētur
1st pl.stabilīmurstabiliēbāmurstabiliēmur
2nd pl.stabilīminīstabiliēbāminīstabiliēminī
3rd pl.stabiliunturstabiliēbanturstabilientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.stabiliarstabilīrer
2nd sg.stabiliāris
stabiliāre
stabilīrēris
stabilīrēre
3rd sg.stabiliāturstabilīrētur
1st pl.stabiliāmurstabilīrēmur
2nd pl.stabiliāminīstabilīrēminī
3rd pl.stabilianturstabilīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.stabilīstabilīre
pres. 2nd pl.stabilītestabilīminī
fut. 2nd sg.stabilītōstabilītor
fut. 3rd sg.stabilītōstabilītor
fut. 2nd pl.stabilītōte—
fut. 3rd pl.stabiliuntōstabiliuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivestabilīrestabilīrī
perfect infinitivestabilīvissestabilītum esse
future infinitivestabilītūrum essestabilītum īrī
present participlestabiliēns—
perfect participle—stabilītus
stabilīta, stabilītā, stabilītae, stabilītam, stabilītārum, stabilītās, stabilītī, stabilītōrum, stabilītōs
future participlestabilītūrus
stabilītūra, stabilītūrā, stabilītūrae, stabilītūram, stabilītūrārum, stabilītūrās, stabilītūre, stabilītūrī, stabilītūrīs, stabilītūrō, stabilītūrōrum, stabilītūrōs, stabilītūrum
stabiliendus
stabiliundus, stabilienda, stabiliendā, stabiliendae, stabiliendam, stabiliendārum, stabiliendās, stabiliende, stabiliendīs, stabiliendōrum, stabiliendōs
gerundstabiliendī, stabiliendō, stabiliendumsupinestabilītum, stabilītū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

rem publicam tueri, stabilire
to defend, strengthen the state.

stăbĭlĭo, īvi, ītum (sync.
I. imperf. stabilibat, Enn. Ann. 44), 4, v. a. stabilis, to make firm, steadfast, or stable; to fix, stay, establish (class.; esp. in the trop. sense).
I. Lit.: semita nulla pedem stabilibat, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 44 Vahl.): eo stabilita magis sunt, Lucr. 3, 202; cf.: confirmandi et stabiliendi causā singuli ab infimo solo pedes terrā exculcabantur, * Caes. B. G. 7, 73: vineas, Col. 4, 33, 1: loligini pedes duo, quibus se velut ancoris stabiliunt, Plin. 9, 28, 44, § 83.—
II. Trop.: regni stabilita scamna solumque, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48 fin. (Ann. v. 99 Vahl.): alicui regnum suom, Plaut. Am. 1, 1, 39; cf.: libertatem civibus, Att. ap. Cic. Sest. 58, 123: rem publicam (opp. evertere), Cic. Fin. 4, 24, 65; so, rem publicam, id. Sest. 68, 143: leges, id. Leg. 1, 23, 62: nisi haec urbs stabilita tuis consiliis erit, id. Marcell. 9, 29: matrimonia firmiter, id. Rep. 6, 2, 2: pacem, concordiam, Pseud.-Sall. Rep. Ordin. 1 fin. (p. 267 Gerl.): res Capuae stabilitas Romana disciplina, Liv. 9, 20: nomen equestre in consulatu (Cicero), Plin. 33, 2, 8, § 34: (aegrum) ad retinendam patientiam, to strengthen, fortify him, Gell. 12, 5, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*steh₂-
  2. Proto-Indo-European*sth₂éh₁yeti
  3. Proto-Italic*staējō
  4. Proto-Italic*staēō
  5. Proto-Italic*staðlis?
  6. Latinstabiliō

Proto-Indo-European *-yétider. Latin -iō Latin stabiliō From stabilis (“firm, steadfast, stable”) + -iō.

Elsewhere
  • Catalanestablir
  • Italianstabilire
  • Romanianstabilifrom Italian stabilire
  • Frenchétablirfrom Old French establir
  • Occitanestablirfrom Old Occitan establir
  • Portugueseestabelecerfrom Vulgar Latin *stabilēscere
  • Spanishestablecerfrom Vulgar Latin *stabilēscere
  • Normanêtablyifrom Old French establir
  • Asturianestablecerfrom Vulgar Latin *stabilēscere
Old Spanish
  • Spanishestablir

Quick answers

What does stabiliō mean in Latin?
stabiliō, a verb, means “to make firm, confirm, stay, support, hold still, stabilize; to establish, fix, make secure, confirm”.
What are the principal parts of stabiliō?
stabiliō, stabilīre, stabilīvī, stabilītum (fourth conjugation).
How do you pronounce stabiliō?
In classical Latin, [staˈbɪ.li.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [staˈbiː.li.o].
Where does stabiliō come from?
Proto-Indo-European *steh₂- → Proto-Indo-European *sth₂éh₁yeti → Proto-Italic *staējō → Proto-Italic *staēō → Proto-Italic *staðlis? → Latin stabiliō.