verbfourth conjugation, no perfect or supine stems
īnstabiliō
īnstabiliō (present infinitive īnstabilīre)
Classical[ĩː.staˈbɪ.li.oː]Ecclesiastical[in.staˈbiː.li.o]
Meaning
- to fortify
Conjugation conjugation 4 perfect
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnstabiliō | īnstabiliēbam | īnstabiliam | — | — | — |
| 2nd sg. | īnstabilīs | īnstabiliēbās | īnstabiliēs | — | — | — |
| 3rd sg. | īnstabilit | īnstabiliēbat | īnstabiliet | — | — | — |
| 1st pl. | īnstabilīmus | īnstabiliēbāmus | īnstabiliēmus | — | — | — |
| 2nd pl. | īnstabilītis | īnstabiliēbātis | īnstabiliētis | — | — | — |
| 3rd pl. | īnstabiliunt | īnstabiliēbant | īnstabilient | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnstabiliam | īnstabilīrem | — | — |
| 2nd sg. | īnstabiliās | īnstabilīrēs | — | — |
| 3rd sg. | īnstabiliat | īnstabilīret | — | — |
| 1st pl. | īnstabiliāmus | īnstabilīrēmus | — | — |
| 2nd pl. | īnstabiliātis | īnstabilīrētis | — | — |
| 3rd pl. | īnstabiliant | īnstabilīrent | — | — |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | īnstabilior | īnstabiliēbar | īnstabiliar |
| 2nd sg. | īnstabilīris īnstabilīre | īnstabiliēbāris īnstabiliēbāre | īnstabiliēris īnstabiliēre |
| 3rd sg. | īnstabilītur | īnstabiliēbātur | īnstabiliētur |
| 1st pl. | īnstabilīmur | īnstabiliēbāmur | īnstabiliēmur |
| 2nd pl. | īnstabilīminī | īnstabiliēbāminī | īnstabiliēminī |
| 3rd pl. | īnstabiliuntur | īnstabiliēbantur | īnstabilientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | īnstabiliar | īnstabilīrer |
| 2nd sg. | īnstabiliāris īnstabiliāre | īnstabilīrēris īnstabilīrēre |
| 3rd sg. | īnstabiliātur | īnstabilīrētur |
| 1st pl. | īnstabiliāmur | īnstabilīrēmur |
| 2nd pl. | īnstabiliāminī | īnstabilīrēminī |
| 3rd pl. | īnstabiliantur | īnstabilīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | īnstabilī | īnstabilīre |
| pres. 2nd pl. | īnstabilīte | īnstabilīminī |
| fut. 2nd sg. | īnstabilītō | īnstabilītor |
| fut. 3rd sg. | īnstabilītō | īnstabilītor |
| fut. 2nd pl. | īnstabilītōte | — |
| fut. 3rd pl. | īnstabiliuntō | īnstabiliuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | īnstabilīre | īnstabilīrī |
| present participle | īnstabiliēns | — |
| future participle | — | īnstabiliendus īnstabiliundus, īnstabilienda, īnstabiliendā, īnstabiliendae, īnstabiliendam, īnstabiliendārum, īnstabiliendās, īnstabiliende, īnstabiliendīs, īnstabiliendōrum, īnstabiliendōs |
gerundīnstabiliendī, īnstabiliendō, īnstabiliendum
in-stăbĭlĭo, īre, 4, v. a.,
I. to fortify, Hyg. de Munit. Castr. § 54.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinīnstabiliō
Latin stabiliō Latin īnstabiliō From in- + stabiliō.