LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation

resideō

resideō (present infinitive residēre, perfect active resēdī, supine resessum)
Classical[rɛˈsɪ.de.oː]Ecclesiastical[reˈs̬iː.de.o]

Meaning

  1. to reside, abide, tarry, linger
  2. to remain sitting
    Tum foribus dīvae, mediā testūdine templī,Then, [facing the] doorway of the goddess [Juno], [there] in the middle beneath the vault of the temple, surrounded by armed guards, and supported by the lofty throne, [Dido] remained seated.29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.505–506
  3. to sit up
  4. figurativelyto be idle, inactive
  5. to remain behind, be left behind

Conjugation conjugation 2

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.resideōresidēbamresidēbōresēdīresēderamresēderō
2nd sg.residēsresidēbāsresidēbisresēdistīresēderāsresēderis
3rd sg.residetresidēbatresidēbitresēditresēderatresēderit
1st pl.residēmusresidēbāmusresidēbimusresēdimusresēderāmusresēderimus
2nd pl.residētisresidēbātisresidēbitisresēdistisresēderātisresēderitis
3rd pl.residentresidēbantresidēbuntresēdērunt
resēdēre
resēderantresēderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.resideamresidēremresēderimresēdissem
2nd sg.resideāsresidērēsresēderīsresēdissēs
3rd sg.resideatresidēretresēderitresēdisset
1st pl.resideāmusresidērēmusresēderīmusresēdissēmus
2nd pl.resideātisresidērētisresēderītisresēdissētis
3rd pl.resideantresidērentresēderintresēdissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.resideorresidēbarresidēbor
2nd sg.residēris
residēre
residēbāris
residēbāre
residēberis
residēbere
3rd sg.residēturresidēbāturresidēbitur
1st pl.residēmurresidēbāmurresidēbimur
2nd pl.residēminīresidēbāminīresidēbiminī
3rd pl.residenturresidēbanturresidēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.residearresidērer
2nd sg.resideāris
resideāre
residērēris
residērēre
3rd sg.resideāturresidērētur
1st pl.resideāmurresidērēmur
2nd pl.resideāminīresidērēminī
3rd pl.resideanturresidērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.residēresidēre
pres. 2nd pl.residēteresidēminī
fut. 2nd sg.residētōresidētor
fut. 3rd sg.residētōresidētor
fut. 2nd pl.residētōte—
fut. 3rd pl.residentōresidentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveresidēreresidērī
perfect infinitiveresēdisseresessum esse
future infinitiveresessūrum esseresessum īrī
present participleresidēns—
perfect participle—resessus
resessa, resessā, resessae, resessam, resessārum, resessās, resesse, resessī, resessīs, resessō, resessōrum, resessōs
future participleresessūrus
resessūra, resessūrā, resessūrae, resessūram, resessūrārum, resessūrās, resessūre, resessūrī, resessūrīs, resessūrō, resessūrōrum, resessūrōs, resessūrum
residendus
residenda, residendā, residendae, residendam, residendārum, residendās, residende, residendīs, residendōrum, residendōs
gerundresidendī, residendō, residendumsupineresessum, resessū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

ardor animi resēdit, consedit
his enthusiasm has abated, cooled down.

rĕ-sĭdĕo, sēdi, 2, v. n. and a.
I. [sedeo], to sit back, remain sitting anywhere (cf. resisto); to remain behind, to remain, rest, linger, tarry, abide, reside (syn. remaneo; class.).
I. Lit.: sine mente animoque nequit residere per artus pars ulla animai, Lucr. 3, 398: piger pandi tergo residebat aselli, Ov. F. 3, 749: in tergo, id. M. 10, 124; cf.: Acidis in gremio (latitans), resting, id. ib. 13, 787: in hoc facto de cautibus antro, residing, id. ib. 1, 575; cf.: Erycina Monte suo residens, id. ib. 5, 364: in villā, Cic. Mil. 19, 51: si te interfici jussero, residebit in re publicā reliqua conjuratorum manus, id. Cat. 1, 5, 12: corvus altā arbore residens, Phaedr. 1, 13, 4 (but the correct read., Cic. Fin. 3, 2, 9, is residamus; v. Madv. ad h. l.).— In perf.: Lydum patriis in terris resedisse, Tyrrheno datum novas ut conderet sedes, Tac. A. 4, 55: in oppido aliquo mallem resedisse, quoad arcesserer, Cic. Att. 11, 6, 2: erravitne viā seu lassa resedit, Incertum, remained behind, Verg. A. 2, 739; cf.: fessus valle, id. ib. 8, 232: lassus in humo, Ov. A. A. 3, 3, 696: medio rex ipse resedit Agmine, id. M. 7, 102: orba resedit Exanimes inter natos natasque, id. ib. 6, 301: saxo resedit Pastor, id. Tr. 4, 1, 11. — Act. (very rare): dorsum meum residebat, App. M. 8, p. 209, 23. —
2. To sit up, assume a sitting posture (late Lat.): et resedit qui erat mortuus, Vulg. Luc. 7, 15. —
B. Meton., to sit inactive, to remain idle or listless (rare): artifex cum exprimere vellet Athamantis furorem Learcho filio praecipitato residentis poenitentiā, sitting listlessly subdued by remorse, Plin. 34, 14, 40, § 140: miles residet, Petr. 112. — Hence, act., to keep or celebrate a holiday: venter gutturque resident esuriales ferias (v. esurialis), Plaut. Capt. 3, 1, 8. — Pass.: nec vero tam denicales (quae a nece appellatae sunt, quia residentur mortuis) quam ceterorum caelestium quieti dies Feriae nominarentur, because they are kept in honor of the dead, Cic. Leg. 2, 22, 55 Creuz (codd. leg. residentur mortui; B. and K. resident mortui; cf.I.supra).—
II. Trop., to remain behind, remain, be left (a favorite word with Cic.; syn.: resto, supersum); constr most freq., in aliquā re: in corpore perspicuum est, vel exstincto animo vel elapso, nullum residere sensum, Cic. Tusc. 1, 43, 104; cf. id. Fam. 5, 16, 4: si ex tanto latrocinio iste unus tolletur, periculum residebit, id. Cat. 1, 13, 31: ne quas inimicitias residere in familiis nostris arbitretur, id. Att. 14, 13, B, § 4; cf.: in vobis resident mores pristini, Plaut. Truc. prol. 7: qui ullas resedisse in te simultatis reliquias senserit, Cic. Deiot. 3, 8: si quid amoris erga me in te residet, id. Fam. 5, 5, 3: etiam nunc residet spes in virtute tuā, id. ib. 12, 3, 2: quorum non in sententiā solum, sed etiam in nutu residebat auctoritas, id. Sen. 17, 61: quorum in consilio pristinae residere virtutis memoria videtur, Caes. B. G. 7, 77.—With dat.: cum horum tectis et sedibus residere aliquod bellum semper videtur, Cic. Dom. 23, 61.— With apud: apud me plus officii residere facile patior, Cic. Fam. 5, 7, 2: hujus incommodi culpa ubi resideat, facilius possum existimare quam scribere, id. Att. 1, 17, 3: si qua (ira) ex certamine residet, Liv. 40, 7. — Business t. t., to be or remain behind, i. e. to be unaccounted for, in default: pecunia publica resedit apud aliquem, Dig. 8, 13, 4, § 3.

Origins

  1. Proto-Italic*wre-
  2. Latinresideō

Proto-Indo-European *sed- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *sedéh₁yeti Proto-Italic *sedēō Latin sedeō Latin resideō From re- + sedeō (“sit, be situated”).

Descendants
  • Catalanresidir
  • Englishreside
  • Frenchrésider
  • Germanresidieren
  • Italianrisedere
  • Italianrisiedere
  • Spanishresidir
  • Galicianreseso
  • Middle Frenchreseoirfrom Old French reseoir
  • Sicilianrisìdiri

In English words that came into English from resideō

  • residentresidēns
  • residenceresidentia
  • resideresideō
  • residueresiduum
  • residualresiduum
  • residuumresiduum
  • residuousresiduus

Quick answers

What does resideō mean in Latin?
resideō, a verb, means “to reside, abide, tarry, linger; to remain sitting; to sit up”.
What are the principal parts of resideō?
resideō, residēre, resēdī, resessum (second conjugation).
How do you pronounce resideō?
In classical Latin, [rɛˈsɪ.de.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈs̬iː.de.o].
Where does resideō come from?
Proto-Italic *wre- → Latin resideō.
Which English words come from resideō?
English words that go back to Latin resideō include resident, residence, reside, residue, residual and residuum.