LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

residuus

residuus (feminine residua, neuter residuum)
Classical[rɛˈsɪ.du.ʊs]Ecclesiastical[reˈs̬iː.du.us]

Meaning

  1. adjectiveremaining or left (to be done)
  2. adjectiveresiduary
  3. adjectivepersisting, surviving
  4. adjectivesurplus

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeresiduusresiduaresiduum
genitiveresiduīresiduaeresiduī
dativeresiduōresiduaeresiduō
accusativeresiduumresiduamresiduum
ablativeresiduōresiduāresiduō
vocativeresidueresiduaresiduum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeresiduīresiduaeresidua
genitiveresiduōrumresiduārumresiduōrum
dativeresiduīsresiduīsresiduīs
accusativeresiduōsresiduāsresidua
ablativeresiduīsresiduīsresiduīs
vocativeresiduīresiduaeresidua

rĕsĭdŭus, a, um, adj. resideo,
I. that is left behind, that remains over and above, remaining, residuary; subst., the remainder, residue, rest (class.; cf.: reliquus, superstes): odium, Cic. Fam. 1, 9, 20: sollicitudo, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 3: ex residuā vetere simultate, Liv. 29, 37; cf. Suet. Calig. 15: irae bellorum, Liv. 1, 30; cf. bellum, Suet. Ner. 13: nomen libertatis (with reliqua umbra), Plin. Ep. 8, 24, 4: residuae integraeque etiam nunc (copiae), Suet. Oth. 9; cf.: manus Spartaci et Catilinae, id. Aug. 3; and: stirps horum, id. Vit. 1: quid potest esse in calamitate residui, quod, etc., Cic. Verr. 2, 3, 97, § 226; cf.: ne cui residui spiritus quicquam inesset, Suet. Tib. 62: residui nobilium, Tac. A. 11, 23: paucos comites residuos fortuna fecit, Just. 27, 2, 2; 7, 6, 2: residuum cibariorum, Suet. Galb. 7; cf.: nihil residuum crudelitatis, Flor. 3, 4, 2: residua diurni actūs conficere, Suet. Aug. 78.—
b. In business lang., of a payment, outstanding, due: pecuniae, Cic. Clu. 34, 94; Liv. 33, 47; so, summae, Dig. 26, 7, 7, § 9: quid relatum, quid residuum sit, Cic. Agr. 2, 22, 59.— Plur. subst.: rĕsĭdŭae, ārum, f. (sc. pecuniae), arrears, dues: vectigalium, Suet. Aug. 101: lege Juliā de residuis tenetur, qui publicam pecuniam delegatam in usum aliquem retinuit neque in eum consumpsit, Dig. 48, 13, 2; cf. ib. 48, 13, 5 and 16.?*! In the fragment of Attius ap. Fest. p. 280 Müll. (Trag. Rel. p. 192 Rib.), perh. = reses, slothfui, inactive; cf.: residuus quasi tardus, Placid. Gloss.

Origins

Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin residuus From resid(eō) + -uus.

Descendants
  • Catalanresidu
  • Englishresiduum
  • Englishresiduefrom Old French residu
  • Frenchrésidufrom Old French residu
  • Italianresiduo
  • Portugueserossio
  • Portugueseresíduo
  • Romanianreziduu
  • Spanishresiduo
  • Galicianresío

In English words that came into English from residuus

  • residueresiduum
  • residualresiduum
  • residuumresiduum
  • residuousresiduus

Quick answers

What does residuus mean in Latin?
residuus, a adjective, means “remaining or left (to be done); residuary; persisting, surviving”.
How do you pronounce residuus?
In classical Latin, [rɛˈsɪ.du.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [reˈs̬iː.du.us].
Which English words come from residuus?
English words that go back to Latin residuus include residue, residual, residuum and residuous.