LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perpetuus

perpetuus (feminine perpetua, neuter perpetuum, comparative perpetuior, superlative perpetuissimus, adverb perpetuē or perpetuō)
Classical[pɛrˈpɛ.tu.ʊs]Ecclesiastical[perˈpɛː.tu.us]
№ 891 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. adjectiveperpetual, everlasting, continuous, uninterrupted, constant, incessant, unbroken
    […] dī, coeptīs (nam vōs mūtāstis et illa) adspīrāte meīs prīmāque ab orīgine mundīO gods, favor my undertakings (for you have changed them too), and lead my uninterrupted song down from the first origin of the world to my times!8 CE, Ovidius, Metamorphoses 1.2–4
  2. ablativeadjectiveablative of time: a duration of time, an entirety, all throughout
    “[...] sōlāne perpetuā maerēns carpēre iuventā, [...].” “… [will you] waste away alone, sorrowful all throughout your youth, …?” (carpēre = carpēris)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.32

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī semper manet, sine fīne.
perpetuus -a -um — in Mille Verba, Tempus et Numerī
lasting
perpetuus — in Seneca, ch. III

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Continuus · Perpetuus · Sempiternus · Æternus

1. Continuum means that which hangs together without break or chasm; perpetuum, that which arrives at an end, without breaking off before. Suet Cæs. 76. Continuos consulatus, perpetuam dictaturam. 2. Perpetuus, sempiternus, and æternus, denote continued duration; but perpetuus, relatively, with reference to a definite end, that of life for example; sempiternus and æternus, absolutely, with reference to the end of time in general; sempiternus means, like ἀΐδιος, the everlasting, what lasts as long as time itself, and keeps pace with time; æternum (from ætas) like αἰώνιον, the eternal, that which outlasts all time, and will be measured by ages, for Tempus est pars quædam æternitatis. The sublime thought of that which is without beginning and end, lies only in æternus, not in sempiternus, for the latter word rather suggests the long duration between beginning and end, without noting that eternity has neither beginning nor end. Sempiternus involves the mathematical, æternus the metaphysical notion of eternity. Cic. Orat. ii. 40, 169. Barbarorum est in diem vivere; nostra consilia sempiternum tempus spectare debent; compare with Fin. i. 6, 17. Motum atomorum nullo a principio, sed æterno tempore intelligi convenire. (i. 1.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperpetuusperpetuaperpetuum
genitiveperpetuīperpetuaeperpetuī
dativeperpetuōperpetuaeperpetuō
accusativeperpetuumperpetuamperpetuum
ablativeperpetuōperpetuāperpetuō
vocativeperpetueperpetuaperpetuum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperpetuīperpetuaeperpetua
genitiveperpetuōrumperpetuārumperpetuōrum
dativeperpetuīsperpetuīsperpetuīs
accusativeperpetuōsperpetuāsperpetua
ablativeperpetuīsperpetuīsperpetuīs
vocativeperpetuīperpetuaeperpetua

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in perpetuum
for ever.
oratio perpetua
a continuous discourse.
ut semel or in perpetuum dicam
to say once for all.
perpetuum fenus (Att. 5. 21. 13)
simple interests.
sumptus perpetui (Off. 2. 12. 42)
current expenses.
quaestiones perpetuae (Brut. 27. 106)
the standing commissions of inquiry.

per-pĕtŭus, a, um, adj. (
I. comp. perpetuior, Cato ap. Prisc. p. 601 P.; sup. perpetuissimus, id. ib.) [peto], continuing throughout, continuous, unbroken, uninterrupted; constant, universal, general, entire, whole, perpetual (syn.: continuus, assiduus): sulcos perpetuos ducere, Cato, R. R. 33: quin aedes totae perpetuae ruant, Plaut. Most. 1, 2, 67: agmen, Cic. Pis. 22, 51: munitiones, Caes. B. C. 3, 44: palus, id. B. G. 7, 26: milites disposuit perpetuis vigiliisque stationibusque, id. B. C. 1, 21: perpetuis soliti patres considere mensis, Verg. A. 7, 176: vescitur Aeneas ... perpetui tergo bovis, id. ib. 8, 182: Apenninus perpetuis jugis ab Alpibus tendens ad Siculum fretum, Plin. 3, 5, 7, § 48: tractus, id. 6, 20, 23, § 73: oratio perpetua (opp. altercatio), Cic. Att. 1, 16, 8; cf. Liv. 4, 6: disputatio, Cic. de Or. 2, 4, 16; id. Top. 26, 97: quaestiones perpetuae hoc adulescente constitutae sunt, a standing commission, a permanent tribunal for criminal investigation, id. Brut. 27, 105: perpetua historia, a continuous or general history, id. Fam. 5, 12, 2: colere te usque perpetuom diem, Plaut. Most. 3, 2, 78: diem perpetuum in laetitiā degere, this whole day, Ter. Ad. 4, 1, 5: triduum, id. ib. 4, 1, 4: biennium, id. Hec. 1, 2, 12: ignis Vestae perpetuus ac sempiternus, Cic. Cat. 4, 9, 18: lex perpetua et aeterna, id. N. D. 1, 15, 40: stellarum perennes cursus atque perpetui, id. ib. 2, 21, 55. stabilis et perpetua permansio, id. Inv. 2, 54, 164: voluntas mea perpetua et constans in rem publicam, id. Phil. 13, 6, 13: formido, Verg. E. 4, 14: assidua et perpetua cura, Cic. Fam. 6, 13, 2: perpetui scrinia Sili, of the immortal Silius, Mart. 6, 64, 10.—As subst.: perpĕtŭum, i, n., the abiding, permanent (opp. temporale), Lact. 2, 8, 68.—Hence: in perpetuum (sc. tempus), for all time, forever, in perpetuity, constantly: mulier repperit odium ocius Suā inmunditiā, quam in perpetuom ut placeat munditia sua. Plaut. Stich. 5, 5, 6: serva tibi in perpetuom amicum me, id. Capt. 2, 3, 81: in perpetuum comprimi, Cic. Cat. 1, 12, 30; id. Agr. 2, 21, 55: obtinere aliquid in perpetuum, id. Rosc. Am. 48, 139: non in perpetuum irascetur, Vulg. Psa. 102, 9 et saep.—So, in perpetuum modum = perpetuo, Plaut. Most. 3, 1, 5.—
II. In partic.
A. That holds constantly and universally, universal, general: perpetui juris et universi generis quaestio, Cic. de Or. 2, 33, 141: nec arbitror perpetuum quicquam in hoc praecipi posse, Plin. 17, 2, 2, § 19: ne id quidem perpetuum est, does not always hold good, Cels. 2, 10: illud in quo quasi certamen est controversiae ... id ita dici placet, ut traducatur ad perpetuam quaestionem, to a general principle, Cic. Or. 36, 126.—
B. In augury: perpetua fulmina, perpetual lighlnings, i. e. whose prognostics refer to one's whole life, Sen. Q. N. 2, 47, 1.—
C. In gram.: perpetuus modus, the infinitive mood, Diom. p. 331 P. —Hence, adv., in three forms, perpetuo (class.), perpetuum (poet.), and perpetue (late Lat.).
1. perpĕtŭō, constantly, uninterruptedly, perpetually, always, forever, utterly, hopelessly: perpetuon' valuisti? Plaut. Ep. 1, 1, 15: metuo ne technae meae perpetuo perierint, id. Most. 3, 1, 23: dico ut perpetuo pereas, id. Pers. 2, 4, 10; so, perpetuo perire, Ter. Eun. 5, 8, 13: opinionem retinere, Cic. Agr. 3, 1, 2: loquens, id. Ac. 2, 19, 63: sub imperio esse, Caes. B. G. 1, 31; Ov. M. 10, 97.—
2. perpĕtŭum, constantly, uninterruptedly, perpetually: uti, Stat. S. 1, 1, 99.—
3. perpĕtŭē, constantly, Cassiod. in Psa. 62, 4.

Origins

Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin perpetuus From per- + petō + -uus. Compare perpes.

Descendants
  • Catalanperpetu
  • Frenchperpétuel
  • Italianperpetuo
  • Portugueseperpétuo
  • Romanianperpetuu
  • Spanishperpetuo
  • Galicianperpetuo

In English words that came into English from perpetuus

  • perpetualperpetuālis
  • perpetuateperpetuātus
  • perpetuityperpetuitās

Quick answers

What does perpetuus mean in Latin?
perpetuus, a adjective, means “perpetual, everlasting, continuous, uninterrupted, constant, incessant, unbroken; ablative of time: a duration of time, an entirety, all throughout”.
How do you pronounce perpetuus?
In classical Latin, [pɛrˈpɛ.tu.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈpɛː.tu.us].
Which English words come from perpetuus?
English words that go back to Latin perpetuus include perpetual, perpetuate and perpetuity.