perpetuus
Meaning
- adjectiveperpetual, everlasting, continuous, uninterrupted, constant, incessant, unbroken
[…] dī, coeptīs (nam vōs mūtāstis et illa) adspīrāte meīs prīmāque ab orīgine mundī
O gods, favor my undertakings (for you have changed them too), and lead my uninterrupted song down from the first origin of the world to my times!8 CE, Ovidius, Metamorphoses 1.2–4 - ablativeadjectiveablative of time: a duration of time, an entirety, all throughout
“[...] sōlāne perpetuā maerēns carpēre iuventā, [...].” “… [will you] waste away alone, sorrowful all throughout your youth, …?” (carpēre = carpēris)
29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 4.32
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī semper manet, sine fīne.continuus, sine fīneChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Continuus · Perpetuus · Sempiternus · Æternus
1. Continuum means that which hangs together without break or chasm; perpetuum, that which arrives at an end, without breaking off before. Suet Cæs. 76. Continuos consulatus, perpetuam dictaturam. 2. Perpetuus, sempiternus, and æternus, denote continued duration; but perpetuus, relatively, with reference to a definite end, that of life for example; sempiternus and æternus, absolutely, with reference to the end of time in general; sempiternus means, like ἀΐδιος, the everlasting, what lasts as long as time itself, and keeps pace with time; æternum (from ætas) like αἰώνιον, the eternal, that which outlasts all time, and will be measured by ages, for Tempus est pars quædam æternitatis. The sublime thought of that which is without beginning and end, lies only in æternus, not in sempiternus, for the latter word rather suggests the long duration between beginning and end, without noting that eternity has neither beginning nor end. Sempiternus involves the mathematical, æternus the metaphysical notion of eternity. Cic. Orat. ii. 40, 169. Barbarorum est in diem vivere; nostra consilia sempiternum tempus spectare debent; compare with Fin. i. 6, 17. Motum atomorum nullo a principio, sed æterno tempore intelligi convenire. (i. 1.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpetuus | perpetua | perpetuum |
| genitive | perpetuī | perpetuae | perpetuī |
| dative | perpetuō | perpetuae | perpetuō |
| accusative | perpetuum | perpetuam | perpetuum |
| ablative | perpetuō | perpetuā | perpetuō |
| vocative | perpetue | perpetua | perpetuum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpetuī | perpetuae | perpetua |
| genitive | perpetuōrum | perpetuārum | perpetuōrum |
| dative | perpetuīs | perpetuīs | perpetuīs |
| accusative | perpetuōs | perpetuās | perpetua |
| ablative | perpetuīs | perpetuīs | perpetuīs |
| vocative | perpetuī | perpetuae | perpetua |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in perpetuum
- for ever.
- oratio perpetua
- a continuous discourse.
- ut semel or in perpetuum dicam
- to say once for all.
- perpetuum fenus (Att. 5. 21. 13)
- simple interests.
- sumptus perpetui (Off. 2. 12. 42)
- current expenses.
- quaestiones perpetuae (Brut. 27. 106)
- the standing commissions of inquiry.
continuus, assiduus): sulcos perpetuos ducere, Cato, R. R. 33: quin aedes totae perpetuae ruant, Plaut. Most. 1, 2, 67: agmen, Cic. Pis. 22, 51: munitiones, Caes. B. C. 3, 44: palus, id. B. G. 7, 26: milites disposuit perpetuis vigiliisque stationibusque, id. B. C. 1, 21: perpetuis soliti patres considere mensis, Verg. A. 7, 176: vescitur Aeneas ... perpetui tergo bovis, id. ib. 8, 182: Apenninus perpetuis jugis ab Alpibus tendens ad Siculum fretum, Plin. 3, 5, 7, § 48: tractus, id. 6, 20, 23, § 73: oratio perpetua (opp. altercatio), Cic. Att. 1, 16, 8; cf. Liv. 4, 6: disputatio, Cic. de Or. 2, 4, 16; id. Top. 26, 97: quaestiones perpetuae hoc adulescente constitutae sunt, a standing commission, a permanent tribunal for criminal investigation, id. Brut. 27, 105: perpetua historia, a continuous or general history, id. Fam. 5, 12, 2: colere te usque perpetuom diem, Plaut. Most. 3, 2, 78: diem perpetuum in laetitiā degere, this whole day, Ter. Ad. 4, 1, 5: triduum, id. ib. 4, 1, 4: biennium, id. Hec. 1, 2, 12: ignis Vestae perpetuus ac sempiternus, Cic. Cat. 4, 9, 18: lex perpetua et aeterna, id. N. D. 1, 15, 40: stellarum perennes cursus atque perpetui, id. ib. 2, 21, 55. stabilis et perpetua permansio, id. Inv. 2, 54, 164: voluntas mea perpetua et constans in rem publicam, id. Phil. 13, 6, 13: formido, Verg. E. 4, 14: assidua et perpetua cura, Cic. Fam. 6, 13, 2: perpetui scrinia Sili, of the immortal Silius, Mart. 6, 64, 10.—As subst.: perpĕtŭum, i, n., the abiding, permanent (opp. temporale), Lact. 2, 8, 68.—Hence: in perpetuum (sc. tempus), for all time, forever, in perpetuity, constantly: mulier repperit odium ocius Suā inmunditiā, quam in perpetuom ut placeat munditia sua. Plaut. Stich. 5, 5, 6: serva tibi in perpetuom amicum me, id. Capt. 2, 3, 81: in perpetuum comprimi, Cic. Cat. 1, 12, 30; id. Agr. 2, 21, 55: obtinere aliquid in perpetuum, id. Rosc. Am. 48, 139: non in perpetuum irascetur, Vulg. Psa. 102, 9 et saep.—So, in perpetuum modum = perpetuo, Plaut. Most. 3, 1, 5.—perpetui juris et universi generis quaestio, Cic. de Or. 2, 33, 141: nec arbitror perpetuum quicquam in hoc praecipi posse, Plin. 17, 2, 2, § 19: ne id quidem perpetuum est, does not always hold good, Cels. 2, 10: illud in quo quasi certamen est controversiae ... id ita dici placet, ut traducatur ad perpetuam quaestionem, to a general principle, Cic. Or. 36, 126.—perpetuus modus, the infinitive mood, Diom. p. 331 P. —Hence, adv., in three forms, perpetuo (class.), perpetuum (poet.), and perpetue (late Lat.). perpetuon' valuisti? Plaut. Ep. 1, 1, 15: metuo ne technae meae perpetuo perierint, id. Most. 3, 1, 23: dico ut perpetuo pereas, id. Pers. 2, 4, 10; so, perpetuo perire, Ter. Eun. 5, 8, 13: opinionem retinere, Cic. Agr. 3, 1, 2: loquens, id. Ac. 2, 19, 63: sub imperio esse, Caes. B. G. 1, 31; Ov. M. 10, 97.—uti, Stat. S. 1, 1, 99.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Proto-Indo-European *-wós Proto-Italic *-wos Latin -uus Latin perpetuus From per- + petō + -uus. Compare perpes.
- Catalanperpetu
- Frenchperpétuel
- Italianperpetuo
- Portugueseperpétuo
- Romanianperpetuu
- Spanishperpetuo
- Galicianperpetuo
In English words that came into English from perpetuus
- perpetualperpetuālis
- perpetuateperpetuātus
- perpetuityperpetuitās