adjectivethird-declension two-termination adjective
perpetuābilis
perpetuābilis (neuter perpetuābile)
Classical[pɛr.pɛ.tuˈaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[per.pe.tuˈaː.bi.lis]
Meaning
- Late Latinraretwo terminationthat can be perpetuated
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpetuābilis | perpetuābilis | perpetuābile |
| genitive | perpetuābilis | perpetuābilis | perpetuābilis |
| dative | perpetuābilī | perpetuābilī | perpetuābilī |
| accusative | perpetuābilem | perpetuābilem | perpetuābile |
| ablative | perpetuābilī | perpetuābilī | perpetuābilī |
| vocative | perpetuābilis | perpetuābilis | perpetuābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpetuābilēs | perpetuābilēs | perpetuābilia |
| genitive | perpetuābilium | perpetuābilium | perpetuābilium |
| dative | perpetuābilibus | perpetuābilibus | perpetuābilibus |
| accusative | perpetuābilīs perpetuābilēs | perpetuābilīs perpetuābilēs | perpetuābilia |
| ablative | perpetuābilibus | perpetuābilibus | perpetuābilibus |
| vocative | perpetuābilēs | perpetuābilēs | perpetuābilia |
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin perpetuābilis From perpetuō (“perpetuate”) + -bilis (“-able”).
Descendants
- Italianperpetuabile