LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

perpetuātiō

perpetuātiō f (genitive perpetuātiōnis)
Classical[pɛr.pɛ.tuˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[per.pe.tuˈat.t͡si.o]

Meaning

  1. continuance, preservation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeperpetuātiōperpetuātiōnēs
genitiveperpetuātiōnisperpetuātiōnum
dativeperpetuātiōnīperpetuātiōnibus
accusativeperpetuātiōnemperpetuātiōnēs
ablativeperpetuātiōneperpetuātiōnibus
vocativeperpetuātiōperpetuātiōnēs

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin perpetuātiō From perpetuō (“to perpetuate”) + -tiō.

Descendants
  • Englishperpetuation
  • Italianperpetuazione
  • Portugueseperpetuação
  • Spanishperpetuación

Quick answers

What does perpetuātiō mean in Latin?
perpetuātiō, a noun, means “continuance, preservation”.
What is the genitive of perpetuātiō?
The genitive singular is perpetuātiōnis. perpetuātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce perpetuātiō?
In classical Latin, [pɛr.pɛ.tuˈaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [per.pe.tuˈat.t͡si.o].