adjectivefirst/second-declension adjective
perpetuārius1
perpetuārius (feminine perpetuāria, neuter perpetuārium)
Classical[pɛr.pɛ.tuˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[per.pe.tuˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveconstant, permanent
- adjectivealways employed, constantly engaged in any business or calling
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpetuārius | perpetuāria | perpetuārium |
| genitive | perpetuāriī | perpetuāriae | perpetuāriī |
| dative | perpetuāriō | perpetuāriae | perpetuāriō |
| accusative | perpetuārium | perpetuāriam | perpetuārium |
| ablative | perpetuāriō | perpetuāriā | perpetuāriō |
| vocative | perpetuārie | perpetuāria | perpetuārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpetuāriī | perpetuāriae | perpetuāria |
| genitive | perpetuāriōrum | perpetuāriārum | perpetuāriōrum |
| dative | perpetuāriīs | perpetuāriīs | perpetuāriīs |
| accusative | perpetuāriōs | perpetuāriās | perpetuāria |
| ablative | perpetuāriīs | perpetuāriīs | perpetuāriīs |
| vocative | perpetuāriī | perpetuāriae | perpetuāria |
perpĕtŭārĭus, a, um, adj. id.,
I. constant, permanent; always employed, constantly engaged in any business or calling (post-Aug.):
mulio, Sen. Apoc. 6, 2.—Subst.: perpĕtŭārĭus, ii, m., a fee-farmer, hereditary tenant, Cod. Just. 11, 70, 5.Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin perpetuārius From perpetuus (“perpetual, everlasting”) + -ārius (suffix forming relational adjectives and agent nouns).