LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

nūntiō

nūntiō (present infinitive nūntiāre, perfect active nūntiāvī, supine nūntiātum)
Classical[ˈnuːn.ti.oː]Ecclesiastical[ˈnun.t͡si.o]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to announce, declare
  2. to report, bring news of
  3. to relate, narrate
  4. to direct, command

Latīnē defined in Latin in our graded readers

novās rēs dīcō; victōriam nūntiat!
nūntiō -āre — in Mille Verba, Castra in Aegyptō

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.nūntiōnūntiābamnūntiābōnūntiāvīnūntiāveramnūntiāverō
nūntiārō
2nd sg.nūntiāsnūntiābāsnūntiābisnūntiāvistī
nūntiāstī
nūntiāverās
nūntiārās
nūntiāveris
3rd sg.nūntiatnūntiābatnūntiābitnūntiāvitnūntiāverat
nūntiārat
nūntiāverit
nūntiārit
1st pl.nūntiāmusnūntiābāmusnūntiābimusnūntiāvimusnūntiāverāmusnūntiāverimus
nūntiārimus
2nd pl.nūntiātisnūntiābātisnūntiābitisnūntiāvistis
nūntiāstis
nūntiāverātis
nūntiārātis
nūntiāveritis
nūntiāritis
3rd pl.nūntiantnūntiābantnūntiābuntnūntiāvērunt
nūntiāvēre, nūntiārunt
nūntiāverant
nūntiārant
nūntiāverint
nūntiārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.nūntiemnūntiāremnūntiāverim
nūntiārim
nūntiāvissem
nūntiāssem
2nd sg.nūntiēsnūntiārēsnūntiāverīsnūntiāvissēs
nūntiāssēs
3rd sg.nūntietnūntiāretnūntiāverit
nūntiārit
nūntiāvisset
nūntiāsset
1st pl.nūntiēmusnūntiārēmusnūntiāverīmus
nūntiārīmus
nūntiāvissēmus
nūntiāssēmus
2nd pl.nūntiētisnūntiārētisnūntiāverītis
nūntiārītis
nūntiāvissētis
nūntiāssētis
3rd pl.nūntientnūntiārentnūntiāverint
nūntiārint
nūntiāvissent
nūntiāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.nūntiornūntiābarnūntiābor
2nd sg.nūntiāris
nūntiāre
nūntiābāris
nūntiābāre
nūntiāberis
nūntiābere
3rd sg.nūntiāturnūntiābāturnūntiābitur
1st pl.nūntiāmurnūntiābāmurnūntiābimur
2nd pl.nūntiāminīnūntiābāminīnūntiābiminī
3rd pl.nūntianturnūntiābanturnūntiābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.nūntiernūntiārer
2nd sg.nūntiēris
nūntiēre
nūntiārēris
nūntiārēre
3rd sg.nūntiēturnūntiārētur
1st pl.nūntiēmurnūntiārēmur
2nd pl.nūntiēminīnūntiārēminī
3rd pl.nūntienturnūntiārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.nūntiānūntiāre
pres. 2nd pl.nūntiātenūntiāminī
fut. 2nd sg.nūntiātōnūntiātor
fut. 3rd sg.nūntiātōnūntiātor
fut. 2nd pl.nūntiātōte—
fut. 3rd pl.nūntiantōnūntiantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivenūntiārenūntiārī
perfect infinitivenūntiāvisse
nūntiāsse
nūntiātum esse
future infinitivenūntiātūrum essenūntiātum īrī
present participlenūntiāns
nūntiante, nūntiantem, nūntiantēs, nūntiantī, nūntiantia, nūntiantibus, nūntiantis, nūntiantīs, nūntiantium
—
perfect participle—nūntiātus
nūntiāta, nūntiātā, nūntiātae, nūntiātam, nūntiātārum, nūntiātās, nūntiātī, nūntiātōrum, nūntiātōs
future participlenūntiātūrus
nūntiātūra, nūntiātūrā, nūntiātūrae, nūntiātūram, nūntiātūrārum, nūntiātūrās, nūntiātūre, nūntiātūrī, nūntiātūrīs, nūntiātūrō, nūntiātūrōrum, nūntiātūrōs, nūntiātūrum
nūntiandus
nūntianda, nūntiandā, nūntiandae, nūntiandam, nūntiandārum, nūntiandās, nūntiande, nūntiandīs, nūntiandōrum, nūntiandōs
gerundnūntiandī, nūntiandō, nūntiandumsupinenūntiātum, nūntiātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

Romam nuntiatum est, allatum est
news reached Rome.
salutem alicui dicere, impertire, nuntiare
to greet a person.

nuntĭo (nunc-), āvi, ātum, 1, v. a. nuntius,
I. to announce, declare, report, relate, narrate, make known, inform, give intelligence of, etc. (cf.: narro, indico, trado, scribo, dico, certiorem facio, etc.).
I. In gen., alike of verbal and of written communications; constr. acc. of thing and dat. of person; for the acc. may stand an acc. and inf., a clause with ut or ne and subj., or subj. alone, or with de and abl.; for the dat. an acc. with ad (ante-class.); in pass., both personal and impersonal, the latter most usually, esp. in perf. nuntiatum est, with subj.-clause.
A. Act.
1. With acc. of thing (dat. of person): non dubito quin celerius tibi hoc rumor, quam ullius nostrum litterae nuntiārint, Cic. Att. 1, 15, 1: horas quinque puer nondum tibi nuntiat, Mart. 8, 67, 1: senatui ac populo victoriam, Suet. Ner. 1: ut nuntiarem nuntium exoptabilem, Plaut. Stich. 2, 2, 67: voluptatem magnam, Ter. Heaut. 1, 2, 10: quid est, quod percipi possit, si ne sensus quidem vera nuntiant, Cic. Ac. 2, 25, 79: talia tibi, Plin. Ep. 5, 17, 6: horas, to tell the time of day, Mart. 8, 67, 1; 10, 48, 1; cf. Tac. A. 15, 30.—
2. With clause: qui nuntiarent, prope omnes naves afflictas esse, Caes. B. G. 5, 10; 4, 11, 6: nuntiate regi vestro, regem Romanum deos facere testes, Liv. 1, 22, 7: litterae tuae laeta continebant, quod te in urbe teneri nuntiabant, Plin. Ep. 5, 9, 1: visus est talis, qualem esse eum tuae mihi litterae nuntiārant, Cic. Att. 1, 19, 11.—With ut, ne, or subj.: Catilinae nuntiare, ne eum Lentulus aliique terrerent, Sall. C. 48, 4: deligit centurionem qui nuntiaret regibus ne armis disceptarent, Tac. A. 2, 65: nuntiatum, ut prodiret, Cic. de Or. 2, 86, 358: Vibius nuntiavit Pisoni Romam ad dicendam causam veniret, Tac. A. 2, 79: jubet nuntiare miserae, dicendam ad causam postero die adesset, id. ib. 11, 37; Dig. 49, 14, 44.—
3. With inf.: ergo nuntiat patri abicere spem et uti necessitate, Tac. A. 16, 11 init.—
4. Absol.: Ly. Salutem multam dicito patrono. Cu. Nuntiabo, I will do so, Plaut. Curc. 4, 2, 38.—
B. Passive constructions.
1. Pers.: utinam meus nunc mortuos pater ad me nuntietur, Plaut. Most. 1, 3, 76: aquatores premi nuntiantur, Caes. B. C. 1, 73: crebris motibus terrae ruere in agris nuntiabantur tecta, Liv. 4, 21, 5: (tribuni) summā vi restare nuntiabantur, id. 4, 58, 4; 22, 54, 9: hoc adeo celeriter fecit, ut simul adesse, et venire nuntiaretur, Caes. B. G. 3, 36: jamjam adesse ejus equites nuntiabantur, id. ib. 1, 14; Plin. Ep. 3, 7, 1.—
2. Impers.: conantibus, priusquam id effici posset, adesse Romanos nuntiatur, Caes. B. G. 6, 4, 1: Caesari nuntiatur Sulmonenses cupere, etc., id. B. C. 1, 18, 1: nuntiatur Afranio magnos commeatus ad flumen constitisse, id. ib. 1, 51, 1: non dubie mihi nuntiabatur Parthos transīsse Euphratem, Cic. Fam. 15, 1, 1; Cic. Verr. 2, 5, 34, § 87; id. Mil. 18, 48: nuntiatum est nobis a M. Varrone, venisse eum Romā, Cic. Ac. 1, 1, 1: cum paulo esset de hoc incommodo nuntiatum, Cic. Verr. 2, 5, 16, § 41: nuntiatumque Hannibali est, Liv. 23, 19, 11; Cic. Fam. 11, 12, 1; Tac. A. 2, 79.—Absol.: occiso Sex. Roscio, qui primus Ameriam nuntiat? who will be the first bearer of the tidings? Cic. Rosc. Am. 34, 96: bene, ita me di ament, nuntias, you bring good news, Ter. Hec. 4, 4, 20.—
II. In partic., in jurid. Lat., to denounce, inform against: causam pecuniae fisco, Dig. 49, 14, 39; cf.: cum heres decessisset, exstitit qui bona nuntiaret, ib. 29, 5, 22: opus novum, to inform against a work undertaken by another to one's injury: opus novum, si tibi nuntiavero, ib. 4, 7, 3; 16; 43, 20, 3.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin nūntiō From nūntius + -ō.

In English words that came into English from nūntiō

  • pronounceprōnūntiō
  • renouncerenūntiō
  • announceannuntio
  • pronunciationprōnūntiātiō
  • denouncedēnūntiō
  • enunciateēnuntiātus
  • renunciationrenūntiātiō
  • denunciatedēnūntiātus
  • renunciaterenuntiātus
  • enunciatorēnūntiātor
  • pronunciatorpronunciator
  • abrenounceabrenunciare
  • pronuntiatioprōnūntiātiō

Quick answers

What does nūntiō mean in Latin?
nūntiō, a verb, means “to announce, declare; to report, bring news of; to relate, narrate”.
What are the principal parts of nūntiō?
nūntiō, nūntiāre, nūntiāvī, nūntiātum (first conjugation).
How do you pronounce nūntiō?
In classical Latin, [ˈnuːn.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnun.t͡si.o].
Which English words come from nūntiō?
English words that go back to Latin nūntiō include pronounce, renounce, announce, denounce, denunciate and pronunciation.