adjectivethird-declension two-termination adjective
muliebris
muliebris (neuter muliebre, adverb muliebriter)
Classical[mʊˈli.ɛ.brɪs]Ecclesiastical[muˈliː.e.bris]
Meaning
- two terminationof a woman; womanly; feminine; female
- derogatorytwo terminationeffeminate; womanish; unmanly
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | muliebris | muliebris | muliebre |
| genitive | muliebris | muliebris | muliebris |
| dative | muliebrī | muliebrī | muliebrī |
| accusative | muliebrem | muliebrem | muliebre |
| ablative | muliebrī | muliebrī | muliebrī |
| vocative | muliebris | muliebris | muliebre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | muliebrēs | muliebrēs | muliebria |
| genitive | muliebrium | muliebrium | muliebrium |
| dative | muliebribus | muliebribus | muliebribus |
| accusative | muliebrīs muliebrēs | muliebrīs muliebrēs | muliebria |
| ablative | muliebribus | muliebribus | muliebribus |
| vocative | muliebrēs | muliebrēs | muliebria |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- sexus (not genus) virilis, muliebris
- the male, female sex.
mŭlĭĕbris, e, adj. mulier,
I. of or belonging to a woman, womanly, female, feminine.
I. Adj. (class.):
loci muliebres, ubi nascendi initia consistunt, Varr. L. L. 5, 3: facinus, Plaut. Truc. 4, 3, 35: comitatus, Cic. Mil. 10, 28: vox, id. de Or. 3, 11, 41: vestis, Nep. Alc. 10, 6: venustas, Cic. Off. 1, 36, 130: fraus, Tac. A. 2, 71: impotentia, id. ib. 1, 4: certamen, i. e. de mulieribus, Liv. 1, 57: jura, id. 34, 3: Fortuna Muliebris, worshipped in memory of the wife and mother of Coriolanus, who persuaded him to retreat, Val. Max. 1, 8, 4; Liv. 2, 40.—B. In a reproachful sense, womanish, effeminate, unmanly: parce muliebri supellectili. Mi. Quae ea est supellex? Ha. Clarus clamor sine modo, Plaut. Poen. 5, 3, 26 sq.: animum geritis muliebrem, Poët. ap. Cic. Off. 1, 18, 61 (Trag. Rel. p. 227 Rib.):
muliebris enervataque sententia, Cic. Tusc. 2, 6, 15.—Gram. t. t., feminine (opp. virilis): vocabulum, Varr. L. L. 9, § 40 sq. Müll.—II. Subst.: mŭlĭĕbrĭa, ĭum, n.
A. = pu denda muliebria, Tac. A. 14, 60:
muliebria pati, to let one's self be used as a woman, id. ib. 11, 36.—B. Womanish things:
muliebria cetera, Plin. 37, 2, 6, § 17 = menstrua: desierant Sarae fieri muliebria, Vulg. Gen. 18, 11.—Hence, adv.: mŭlĭĕ-brĭter. 1. In the manner of a woman, like a woman:
nec muliebriter Expavit ensem, Hor. C. 1, 37, 22: ingemiscens, Plin. 35, 11, 40, § 140: flere, Spart. Hadr. 14, 5: Hunni equis muliebriter insidentes, in the manner of women, Amm. 31, 2, 6.—2. Womanishly, effeminately: si se lamentis muliebriter lacrimisque dedet. Cic. Tusc. 2, 21, 48:
ne quid serviliter muliebriterve faciamus, id. ib. 2, 23, 55: Antinăum suum muliebriter flere, Spart. Hadr. 14, 5.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
muliebris e, adj.
mulier, of a woman, womanly, feminine : vox: vestis, N.: venustas: arma, wielded by women , V.: iura, L.— Womanish, effeminate, unmanly : religiones: sententia: luctus, H. —Plur n . as subst: muliebria pati (of unnatural vice), S., Ta.
Origins
Inherited from Proto-Italic *moljezris, from *moljezlis, from *moljes + *-lis, with l...l to l...r dissimilation; see mulier. Compare celeber, faenebris, fūnebris, lugubris, Mulciber, salūber and September
Descendants
- Englishmuliebral
- Italianmuliebre
In English words that came into English from muliebris
- muliebritymuliebritās
- muliebralmuliebris
- muliebrilemuliebris
- muliebriamuliebria