noun · masculinesecond declension
mulierculārius
mulierculārius m (genitive mulierculāriī or mulierculārī)
Classical[mʊ.li.ɛr.kʊˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mu.li.er.kuˈlaː.ri.us]
Meaning
- colloquialwomanizer, philanderer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | mulierculārius | mulierculāriī |
| genitive | mulierculāriī mulierculārī | mulierculāriōrum |
| dative | mulierculāriō | mulierculāriīs |
| accusative | mulierculārium | mulierculāriōs |
| ablative | mulierculāriō | mulierculāriīs |
| vocative | mulierculārie | mulierculāriī |
mŭlĭercūlārĭus, ii, m. muliercula,
I. a lover of women (post-class.), Cod. Th. 3, 16, 1.
Origins
From muliercula (“woman”, diminutive) + -ārius (“-er”).