noun · femininefirst declension
muliercula
muliercula f (genitive mulierculae)
Classical[mʊ.liˈɛr.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[mu.liˈɛr.ku.la]
Meaning
- femininelittle woman, common working girl
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | muliercula | mulierculae |
| genitive | mulierculae | mulierculārum |
| dative | mulierculae | mulierculīs |
| accusative | mulierculam | mulierculās |
| ablative | mulierculā | mulierculīs |
| vocative | muliercula | mulierculae |
mŭlĭercŭla, ae, f. dim. id.,
I. a little woman, mere woman, girl (class.), Lucr. 4, 1279:
qui illo susurro delectari se dicebat aquam ferentis mulierculae, a common working girl, Cic. Tusc. 5, 36, 103; 1, 16, 37; id. Lael. 13, 45; Serv. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4: num suas secum mulierculas sunt in castra ducturi? Cic. Cat. 2, 10, 23: mulierculam Vincere mollitie, Hor. Epod. 11, 23.—Transf., of animals: pantheris, Varr. L. L. 5, § 100 Müll.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
muliercula ae, f dim.
mulier, a little woman , T.: publicana: mulierculam Vincere mollitie, H.
Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -cula Latin muliercula From mulier (“woman”) + -cula (diminutive suffix).