adjectivefirst/second-declension adjective
mulierārius1
mulierārius (feminine mulierāria, neuter mulierārium)
Classical[mʊ.li.ɛˈraː.ri.ʊs]Ecclesiastical[mu.li.eˈraː.ri.us]
Meaning
- adjectivewomanly
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mulierārius | mulierāria | mulierārium |
| genitive | mulierāriī | mulierāriae | mulierāriī |
| dative | mulierāriō | mulierāriae | mulierāriō |
| accusative | mulierārium | mulierāriam | mulierārium |
| ablative | mulierāriō | mulierāriā | mulierāriō |
| vocative | mulierārie | mulierāria | mulierārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | mulierāriī | mulierāriae | mulierāria |
| genitive | mulierāriōrum | mulierāriārum | mulierāriōrum |
| dative | mulierāriīs | mulierāriīs | mulierāriīs |
| accusative | mulierāriōs | mulierāriās | mulierāria |
| ablative | mulierāriīs | mulierāriīs | mulierāriīs |
| vocative | mulierāriī | mulierāriae | mulierāria |
mŭlĭĕrārĭus, a, um, adj. mulier,
I. of or belonging to a woman (mostly postclass.).
I. Adj.: manus, the band sent by Clodia, Cic Cael. 28, 66: voluptas, Auct. ap. Trebell. Trig. Tyrann. 6, 7.—
II. Subst.: mŭlĭĕrārĭus, ii, m., a lover of women, Cat. 25, 5 (dub.;
al munerarios), Capitol. Albin. 11, 7; cf. Isid. 10, 107.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
mulierārius adj.
mulier, of a woman, hired by a woman : manus, the band sent by Clodia .—As subst m., a woman-hunter , Ct.
Origins
From mulier (“woman”) + -ārius (adjective-forming derivational suffix).