LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

memorō

memorō (present infinitive memorāre, perfect active memorāvī, supine memorātum)
Classical[ˈmɛ.mɔ.roː]Ecclesiastical[ˈmɛː.mo.ro]
memorandus fut. pass. ptcp.Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to remind, bring to mind
  2. to tell, say, speak of, narrate, utter, recount, relate
    experiri istuc mavellem me quam mi memorarier.I’d prefer experiencing this to being told. (literally, “I would prefer that I experience this than [it] be told to me”)c. 190 BCE – 185 BCE, Plautus, Amphitruo 512
    Mūsa, mihī causās memorā, quō nūmine laesō Oh Muse, tell me the reasons, by what [means] had [her] divinity been offended? (The poet invokes the Muse of epic poetry, Calliope, to tell the story of Juno’s anger toward Aeneas. “Muse” [Mūsa]: vocative case noun; “tell” [memorā]: imperative active verb. See: Calliope, Juno (mythology), Aeneas.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.8

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in memoriam vocō; rēs quae fuērunt memorāmus.
memorō -āre — in Mille Verba, Schola

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.memorōmemorābammemorābōmemorāvīmemorāveram
memorāram
memorāverō
memorārō
2nd sg.memorāsmemorābāsmemorābismemorāvistī
memorāstī
memorāverās
memorārās
memorāveris
memorāris
3rd sg.memoratmemorābatmemorābitmemorāvit
memorāt
memorāverat
memorārat
memorāverit
memorārit
1st pl.memorāmusmemorābāmusmemorābimusmemorāvimus
memorāmus
memorāverāmus
memorārāmus
memorāverimus
memorārimus
2nd pl.memorātismemorābātismemorābitismemorāvistis
memorāstis
memorāverātis
memorārātis
memorāveritis
memorāritis
3rd pl.memorantmemorābantmemorābuntmemorāvērunt
memorārunt, memorāvēre
memorāverant
memorārant
memorāverint
memorārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.memoremmemorāremmemorāverim
memorārim
memorāvissem
memorāssem
2nd sg.memorēsmemorārēsmemorāverīs
memorārīs
memorāvissēs
memorāssēs
3rd sg.memoretmemorāretmemorāverit
memorārit
memorāvisset
memorāsset
1st pl.memorēmusmemorārēmusmemorāverīmus
memorārīmus
memorāvissēmus
memorāssēmus
2nd pl.memorētismemorārētismemorāverītis
memorārītis
memorāvissētis
memorāssētis
3rd pl.memorentmemorārentmemorāverint
memorārint
memorāvissent
memorāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.memorormemorābarmemorābor
2nd sg.memorāris
memorāre
memorābāris
memorābāre
memorāberis
memorābere
3rd sg.memorāturmemorābāturmemorābitur
1st pl.memorāmurmemorābāmurmemorābimur
2nd pl.memorāminīmemorābāminīmemorābiminī
3rd pl.memoranturmemorābanturmemorābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.memorermemorārer
2nd sg.memorēris
memorēre
memorārēris
memorārēre
3rd sg.memorēturmemorārētur
1st pl.memorēmurmemorārēmur
2nd pl.memorēminīmemorārēminī
3rd pl.memorenturmemorārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.memorāmemorāre
pres. 2nd pl.memorātememorāminī
fut. 2nd sg.memorātōmemorātor
fut. 3rd sg.memorātōmemorātor
fut. 2nd pl.memorātōte—
fut. 3rd pl.memorantōmemorantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivememorārememorārī
memorārier
perfect infinitivememorāvisse
memorāsse
memorātum esse
future infinitivememorātūrum essememorātum īrī
present participlememorāns
memorante, memorantem, memorantēs, memorantī, memorantia, memorantibus, memorantis, memorantīs, memorantium
—
perfect participle—memorātus
memorāta, memorātā, memorātae, memorātam, memorātārum, memorātās, memorātī, memorātōrum, memorātōs
future participlememorātūrus
memorātūra, memorātūrā, memorātūrae, memorātūram, memorātūrārum, memorātūrās, memorātūre, memorātūrī, memorātūrīs, memorātūrō, memorātūrōrum, memorātūrōs, memorātūrum
memorandus
memoranda, memorandā, memorandae, memorandam, memorandārum, memorandās, memorande, memorandīs, memorandōrum, memorandōs
gerundmemorandī, memorandō, memorandumsupinememorātum, memorātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

memorem esse (opp. obliviosum esse)
to have a good memory.

mĕmŏro, āvi, ātum (archaic
I. inf. pass. memorarier, Plaut. Most. 1, 3, 99), 1, v. a. memor, to bring to remembrance, remind of, to mention, recount, relate, speak about or of, say, tell (class.).
(a). With acc.: memorare mores mulierum, Plaut. Aul. 3, 5, 50: nomen memora tuom mihi, id. Trin. 4, 2, 41: deos absentis testis memoras, callest on, id. Merc. 3, 4, 42: superbiam, Cic. Verr. 2, 1, 47, § 122: causas alicui, Verg. A. 1, 8: antequam arma inciperent, misere legatos amicitiam obsequiumque memoraturos, Tac. A. 4, 46; 2, 58: patriam rhombi, Juv. 4, 129.—Pass.: quid illa pote pejus muliere memorarier, Plaut. Most. 1, 3, 99: ubi ea, quae dico, gesta esse memorantur, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107: cujus conditor Hercules memorabatur, was said to have been, was remembered as, Sall. J. 89, 4: memorari exempla, Tac. A. 11, 23.—
(b). With de: de naturā nimis obscure memoravit, Cic. Fin. 2, 5, 15.—
(g). With acc. and inf.: quem infestum ac odiosum sibi esse, memorabat, Plaut. Truc. 1, 1, 65: Herculem in eo loco boves abegisse memorant, Liv. 1, 7, 4: Mithridates, quem imperitasse Armeniis memoravi, Tac. A. 11, 8 init.: Palamedem memorant sedecim litterarum formas repperisse, id. ib. 11, 14.—
(d). With a rel.-clause: musa, velim memores, quo patre natus uterque Contulerit lites, Hor. S. 1, 5, 53. —(ε) With sic: sic memorat, Verg. A. 1, 631.—
B. Esp., to speak, utter, make use of in speech: scio ego multos memoravisse milites mendacium, Plaut. Truc. 2, 6, 3: vocabula memorata Catonibus, Hor. Ep. 2, 2, 117.—
II. Memorare significat nunc dicere, nunc memoriae mandare, Paul. ex Fest. p. 124 Müll.—Hence,
A. mĕmŏrātus, a, um, P. a., memorable, renowned, celebrated (poet. and in post-class. prose): ubi nunc nobis deus ille magister nequiquam memoratus Eryx? Verg. A. 5, 391: locus Italiae ... fama multis memoratus in oris, id. ib. 7, 564; Anthol. Lat. 1, 170, 102; 1, 172, 4: sepulcrum memoratissimum, Gell. 10, 18, 4.—
2. Esp., before mentioned: dux, Amm. 15, 5, 4 al.—
B. mĕmŏrandus, a, um, P. a., worthy of remembrance, memorable, celebrated (poet. and post-class.): juvenis memorande, Verg. A. 10, 793.—Of inanim. and abstr. things: pugnae memorandae meae, Plaut. Ep. 3, 3, 52: locus, Flor. 2, 8, 11: res, Juv. 2, 102: exitus, Flor. 4, 2, 33.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(s)mer-der.?
  2. Latinmemorō

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin memorō From memor (“remembering, mindful”) + -ō.

Descendants
  • Englishmemorate
  • Frenchmémorer
  • Frenchmémoriser
  • Italianmemorare
  • Englishmemberfrom Old French membrer
  • Portugueselembrarfrom Old Galician-Portuguese nembrar
  • Portuguesememorar
  • Romanianmemora
  • Spanishmembrar
  • Spanishmemorar

In English words that came into English from memorō

  • memorandummemorandum
  • memorablememorābilis
  • commemoratecommemorātus
  • commemorationcommemorātiō
  • commemorativecommemorātīvus
  • memoratememorātus
  • commemoratorycommemorātōrius
  • commemorablecommemorabilis

Quick answers

What does memorō mean in Latin?
memorō, a verb, means “to remind, bring to mind; to tell, say, speak of, narrate, utter, recount, relate”.
What are the principal parts of memorō?
memorō, memorāre, memorāvī, memorātum (first conjugation).
How do you pronounce memorō?
In classical Latin, [ˈmɛ.mɔ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈmɛː.mo.ro].
Where does memorō come from?
Proto-Indo-European *(s)mer-der.? → Latin memorō.
Which English words come from memorō?
English words that go back to Latin memorō include memorandum, memorable, commemorate, memorate, commemoration and commemorative.