LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

immemorātus

immemorātus (feminine immemorāta, neuter immemorātum)
Classical[ɪm.mɛ.mɔˈraː.tʊs]Ecclesiastical[im.me.moˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectiveunmentioned, untold

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmemorātusimmemorātaimmemorātum
genitiveimmemorātīimmemorātaeimmemorātī
dativeimmemorātōimmemorātaeimmemorātō
accusativeimmemorātumimmemorātamimmemorātum
ablativeimmemorātōimmemorātāimmemorātō
vocativeimmemorāteimmemorātaimmemorātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmemorātīimmemorātaeimmemorāta
genitiveimmemorātōrumimmemorātārumimmemorātōrum
dativeimmemorātīsimmemorātīsimmemorātīs
accusativeimmemorātōsimmemorātāsimmemorāta
ablativeimmemorātīsimmemorātīsimmemorātīs
vocativeimmemorātīimmemorātaeimmemorāta

immĕmŏrātus (inm-), a, um, adj. in-memoratus,
I. unmentioned, not related (poet.): juvat immemorata ferentem Ingenuis oculisque legi manibusque teneri, not yet related, new, Hor. Ep. 1, 19, 33: nec tu jam metris meis immemoratus eris, unsung, Aus. Parent. 20.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimmemorātus

Latin memorātus Latin immemorātus From in- (“un-”) + memorātus (“having been recounted”).

Quick answers

What does immemorātus mean in Latin?
immemorātus, a adjective, means “unmentioned, untold”.
How do you pronounce immemorātus?
In classical Latin, [ɪm.mɛ.mɔˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.me.moˈraː.tus].
Where does immemorātus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin immemorātus.