adjectivefirst/second-declension adjective
immemorātus
immemorātus (feminine immemorāta, neuter immemorātum)
Classical[ɪm.mɛ.mɔˈraː.tʊs]Ecclesiastical[im.me.moˈraː.tus]
Meaning
- adjectiveunmentioned, untold
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immemorātus | immemorāta | immemorātum |
| genitive | immemorātī | immemorātae | immemorātī |
| dative | immemorātō | immemorātae | immemorātō |
| accusative | immemorātum | immemorātam | immemorātum |
| ablative | immemorātō | immemorātā | immemorātō |
| vocative | immemorāte | immemorāta | immemorātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | immemorātī | immemorātae | immemorāta |
| genitive | immemorātōrum | immemorātārum | immemorātōrum |
| dative | immemorātīs | immemorātīs | immemorātīs |
| accusative | immemorātōs | immemorātās | immemorāta |
| ablative | immemorātīs | immemorātīs | immemorātīs |
| vocative | immemorātī | immemorātae | immemorāta |
immĕmŏrātus (inm-), a, um, adj. in-memoratus,
I. unmentioned, not related (poet.):
juvat immemorata ferentem Ingenuis oculisque legi manibusque teneri, not yet related, new, Hor. Ep. 1, 19, 33: nec tu jam metris meis immemoratus eris, unsung, Aus. Parent. 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
immemorātus (in-m-) adj.,
unmentioned, untold: iuvat immemorata ferentem legi, i. e. novelties, H.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimmemorātus
Latin memorātus Latin immemorātus From in- (“un-”) + memorātus (“having been recounted”).