LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

memorātus

memorātus (feminine memorāta, neuter memorātum)
Classical[mɛ.mɔˈraː.tʊs]Ecclesiastical[me.moˈraː.tus]

Meaning

  1. adjectivememorable, renowned, celebrated

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativememorātusmemorātamemorātum
genitivememorātīmemorātaememorātī
dativememorātōmemorātaememorātō
accusativememorātummemorātammemorātum
ablativememorātōmemorātāmemorātō
vocativememorātememorātamemorātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativememorātīmemorātaememorāta
genitivememorātōrummemorātārummemorātōrum
dativememorātīsmemorātīsmemorātīs
accusativememorātōsmemorātāsmemorāta
ablativememorātīsmemorātīsmemorātīs
vocativememorātīmemorātaememorāta

mĕmŏrātus, a, um, Part. and P. a., v. memoro
I. fin. A.
mĕmŏrātus, ūs, m. memoro,
I. a mentioning, relating; a mention, relation (ante-class. and post-Aug.): istaec lepida sunt memoratui, Plaut. Bacch. 1, 1, 28: estne hoc miserum memoratu, id. Cist. 2, 1, 24: parva et levia memoratu, Tac. A. 4, 32; id. H. 2, 73; flumen memoratu dignum, Plin. 3, 10, 15, § 95.

Origins

Perfect passive participle of memorō (“remind, recount”).

In English words that came into English from memorātus

  • memoratememorātus

Quick answers

What does memorātus mean in Latin?
memorātus, a adjective, means “memorable, renowned, celebrated”.
How do you pronounce memorātus?
In classical Latin, [mɛ.mɔˈraː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [me.moˈraː.tus].