meminī1
Meaning
- perfectto remember, recollect, recall, call to mind, think of
forsan et haec ōlim meminisse iuvābit
“Perhaps one day it will be a pleasure to remember [even] these [things].”29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.203Mementō ut diem sabbatī sānctificēs.
Remember the sabbath day, to keep it holy.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Exodus.20.8 - perfectto be mindful of; to bear in mind
Latīnē defined in Latin in our graded readers
in memoriā teneō; nōn oblīvīscor.in memoriā teneōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Meminisse · Reminisci · Recordari
Meminisse denotes remembrance as a state of mind, like μεμνῆσθαι, in as far as one has retained something in memory, without ever having forgotten it, like memorem esse; whereas reminisci and recordari denote remembrance as an act of the mind, in as far as one again brings to one’s mind what had already been driven out of one’s thoughts, like ἀναμιμνήσκεσθαι. But reminisci denotes this act of the mind as momentary, like in memoriam revocare; whereas recordari denotes it as of some duration, like revocata in memoriam contemplari. Cic. Lig. 12, 35. Equidem, cum tuis omnibus negotiis interessem, memoria teneo, qualis T. Ligarius, quæstor urbanus, fuerit erga te et dignitatem tuam; sed parum est, me hoc meminisse; spero etiam te, qui oblivisci nihil soles, nisi injurias, quoniam hoc est animi, quoniam etiam ingenii tui, te aliquid de hujus illo quæstorio officio cogitantem, etiam de aliis quibusdam quæstoribus reminiscentem recordari. This passage shows, that memoria tenere is only a circumlocution for meminisse: there is another passage where recordari is employed as the consequence of reminisci, but there is no instance of the converse; for reminisci and recordari have the same relation to each other as intueri and conspicere. Cic. Sen. 21. Pueri . . . . ita celeriter res innumerabiles arripiunt, ut eas non tum primum accipere videantur, sed reminisci et recordari: he might have added, Quæ non satis meminerint, sed in aliquantum temporis obliti sint. Tusc. i. 24, 58. Animus, quum se collegit atque recreavit, tum agnoscit illa reminiscendo; ita nihil aliud est discere, quam recordari. Senec. Ep. 100. Magis reminiscor quam teneo. (i. 166.)
Conjugation conjugation 3 no-supine perfect present
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | meminī | memineram | meminerō | — | — | — |
| 2nd sg. | meministī | meminerās | memineris | — | — | — |
| 3rd sg. | meminit | meminerat | meminerit | — | — | — |
| 1st pl. | meminimus | meminerāmus | meminerimus | — | — | — |
| 2nd pl. | meministis | meminerātis | memineritis | — | — | — |
| 3rd pl. | meminērunt meminēre | meminerant | meminerint | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | meminerim | meminissem | — | — |
| 2nd sg. | meminerīs | meminissēs | — | — |
| 3rd sg. | meminerit | meminisset | — | — |
| 1st pl. | meminerīmus | meminissēmus | — | — |
| 2nd pl. | meminerītis | meminissētis | — | — |
| 3rd pl. | meminerint | meminissent | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| fut. 2nd sg. | mementō | — |
| fut. 3rd sg. | mementō | — |
| fut. 2nd pl. | mementōte | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | meminisse | — |
| present participle | meminēns meminente, meminentem, meminentēs, meminentī, meminentia, meminentibus, meminentis, meminentīs, meminentium | — |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- mementote with Acc. c. Inf.
- do not forget.
vivorum memini, Cic. Fin. 5, 1, 3: constantiae tuae, id. Fam. 13, 75, 1: leti paterni, to be mindful of, not forget to revenge, Val. Fl. 1, 773.—suam quisque homo rem meminit, Plaut. Merc. 5, 4, 51: praecepta facito ut memineris, id. Mil. 4, 4, 1: officium suum, id. Trin. 3, 2, 71: omnia meminit, Cic. Ac. 2, 33, 106: Cinnam memini, id. Phil. 5, 6, 17: numeros, Verg. E. 9, 45.—With ellips. of acc.: neque adeo edepol flocci facio, quando egomet memini mihi (sc. nomen), Plaut. Trin. 4, 2, 73.—meministi, quanta hominum esset admiratio, Cic. Lael. 1, 2.—memini, cum mihi desipere videbare, Cic. Fam. 7, 28, 1.— memini Catonem mecum disserere, Cic. Lael. 3, 11: memini Pamphylum mihi narrare, Cic. Verr. 2, 2, 4, § 32: memini te mihi Phameae cenam narrare, id. Fam. 9, 16, 8; id. Deiot. 14, 38: meministis fieri senatusconsultum referente me, id. Mur. 25, 57: mementote hos esse pertimescendos, id. Cat. 2, 3, 5: memento mihi suppetias ferre, Plaut. Ep. 5, 1, 51.—So impers. memento with inf., remember to, i. e. be sure to, do not fail to: memento ergo dimidium mihi istinc de praeda dare, Plaut. Ps. 4, 7, 66: ei et hoc memento (sc. dicere), id. Merc. 2, 2, 11: dextram cohibere memento, Juv. 5, 71.—esp. with second and third persons of memini): peto, ut memineris. te omnia mihi cumulate recepisse, Cic. Fam. 13, 72, 2: meministis me ita distribuisse initio causam, id. Rosc. Am. 42, 112: memineram ... divinum virum ... senile corpus paludibus occultasse demersum, id. Sest. 22, 50: memini gloriari solitum esse Q. Hortensium, quod, etc., id. Fam. 2, 16, 3: memento me, son de meā, sed de oratoris facultate dixisse, id. de Or. 1, 17, 78.—Poet., of inanim. things: meminit lēvor praestare salutem, Lucr. 4, 153, Luc. 5, 109.—recte meministi, your recollection is accurate, id. Ps. 4, 7, 57.—meministi ipse de exsulibus, Cic. Phil. 2, 36, 91: neque omnino hujus rei meminit us quam poëta ipse, Quint. 11, 2, 16: Achillam, cujus supra meminimus. Caes. B. C. 3, 108, 1: sed tu, qui hujus judicii meministi, cur oblitus es illius, Plin. Ep. 1, 5, 13; Col. 1, 1, 13: meminerunt hujus conjurationis Janusius Geminus in historia. M. Bibulus in edictis. Suet. Caes. 9; id. Gram. 11.—Hence. mĕmĭnens, entis, P. a., mindful (ante- and post-class.): meminens corde volutat, Liv Andr ap Prisc. p. 922 P.: aevi, quod periit. meminens, Aus. Prof. 2, 4: meminens naturae et professionis oblitus, Sid. Ep. 4, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *memonai, from Proto-Indo-European *memóne (“to remember”), perfect of the root *men- (“to think”). Compare mēns (“mind”).