LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inēbriō

inēbriō (present infinitive inēbriāre, perfect active inēbriāvī, supine inēbriātum)
Classical[ɪˈneː.bri.oː]Ecclesiastical[iˈnɛː.bri.o]
inēbriātus perf. pass. ptcp.

Meaning

  1. to inebriate someone, make someone drunk, intoxicate
    Ulixes, cum videret eius immanitati atque feritati resistere se non posse, vino quod a Marone acceperat eum inebriavit.Odysseus, now seeing he couldn't resist the [Cyclops's] size and strength, made him drunk with the vine he had received from Maro.64 BCE – 17 CE, Hyginus, Fabulae 125
    Ubera eius inebrient te omni tempore; in amore illius delectare iugiter. / Quare seducēris, fili mi, ab aliena, et foveris sinu alterius?May her [your wife's] breasts inebriate you at all times; delight constantly in her love. Why would you be seduced by another woman, my son, and so favour another's bosom?c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Proverbia.5.19-20
  2. to saturate something with a liquid (e.g. overwatering plants)
    Non est satis abstulisse gemmae nomen amethystum: rursum absolutum inebriatur Tyrio.It is not enough to have extracted amethyst (the precious stone's name): it should be saturated again with Tyrian purple to perfection.77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 9.139

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inēbriōinēbriābaminēbriābōinēbriāvīinēbriāveraminēbriāverō
inēbriārō
2nd sg.inēbriāsinēbriābāsinēbriābisinēbriāvistī
inēbriāstī
inēbriāverās
inēbriārās
inēbriāveris
3rd sg.inēbriatinēbriābatinēbriābitinēbriāvitinēbriāverat
inēbriārat
inēbriāverit
inēbriārit
1st pl.inēbriāmusinēbriābāmusinēbriābimusinēbriāvimusinēbriāverāmusinēbriāverimus
inēbriārimus
2nd pl.inēbriātisinēbriābātisinēbriābitisinēbriāvistis
inēbriāstis
inēbriāverātis
inēbriārātis
inēbriāveritis
inēbriāritis
3rd pl.inēbriantinēbriābantinēbriābuntinēbriāvērunt
inēbriāvēre, inēbriārunt
inēbriāverant
inēbriārant
inēbriāverint
inēbriārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inēbrieminēbriāreminēbriāverim
inēbriārim
inēbriāvissem
inēbriāssem
2nd sg.inēbriēsinēbriārēsinēbriāverīsinēbriāvissēs
inēbriāssēs
3rd sg.inēbrietinēbriāretinēbriāverit
inēbriārit
inēbriāvisset
inēbriāsset
1st pl.inēbriēmusinēbriārēmusinēbriāverīmus
inēbriārīmus
inēbriāvissēmus
inēbriāssēmus
2nd pl.inēbriētisinēbriārētisinēbriāverītis
inēbriārītis
inēbriāvissētis
inēbriāssētis
3rd pl.inēbrientinēbriārentinēbriāverint
inēbriārint
inēbriāvissent
inēbriāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inēbriorinēbriābarinēbriābor
2nd sg.inēbriāris
inēbriāre
inēbriābāris
inēbriābāre
inēbriāberis
inēbriābere
3rd sg.inēbriāturinēbriābāturinēbriābitur
1st pl.inēbriāmurinēbriābāmurinēbriābimur
2nd pl.inēbriāminīinēbriābāminīinēbriābiminī
3rd pl.inēbrianturinēbriābanturinēbriābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inēbrierinēbriārer
2nd sg.inēbriēris
inēbriēre
inēbriārēris
inēbriārēre
3rd sg.inēbriēturinēbriārētur
1st pl.inēbriēmurinēbriārēmur
2nd pl.inēbriēminīinēbriārēminī
3rd pl.inēbrienturinēbriārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inēbriāinēbriāre
pres. 2nd pl.inēbriāteinēbriāminī
fut. 2nd sg.inēbriātōinēbriātor
fut. 3rd sg.inēbriātōinēbriātor
fut. 2nd pl.inēbriātōte—
fut. 3rd pl.inēbriantōinēbriantor
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinēbriāreinēbriārī
perfect infinitiveinēbriāvisse
inēbriāsse
inēbriātum esse
future infinitiveinēbriātūrum esseinēbriātum īrī
present participleinēbriāns
inēbriante, inēbriantem, inēbriantēs, inēbriantī, inēbriantia, inēbriantibus, inēbriantis, inēbriantīs, inēbriantium
—
perfect participle—inēbriātus
inēbriāta, inēbriātā, inēbriātae, inēbriātam, inēbriātārum, inēbriātās, inēbriātī, inēbriātōrum, inēbriātōs
future participleinēbriātūrus
inēbriātūra, inēbriātūrā, inēbriātūrae, inēbriātūram, inēbriātūrārum, inēbriātūrās, inēbriātūre, inēbriātūrī, inēbriātūrīs, inēbriātūrō, inēbriātūrōrum, inēbriātūrōs, inēbriātūrum
inēbriandus
inēbrianda, inēbriandā, inēbriandae, inēbriandam, inēbriandārum, inēbriandās, inēbriande, inēbriandīs, inēbriandōrum, inēbriandōs
gerundinēbriandī, inēbriandō, inēbriandumsupineinēbriātum, inēbriātū

ĭn-ēbrĭo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make drunk, inebriate (poet. and post-Aug.).
I. Lit.: palma vescentes inebriat, Plin. 12, 22, 47, § 103; id. 14, 1, 3, § 17; Sen. Ep. 83, 27. —
B. Transf., of colors, to saturate' amethystum inebriatur Tyrio, Plin. 9, 41, 65, § 139.— Of plants: inebriatae radices, i. q. nimis irrigatae, Plin. 17, 26, 40, § 247.—
II. Trop.: aurem, to fill full of talk, Juv. 9, 113.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininēbriō

Proto-Indo-European *h₁egʷʰ- Proto-Italic *ēɣʷrios Latin ēbrius Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin ēbriō Latin inēbriō From in- + ēbriō.

Descendants
  • Catalaninebriar
  • Englishinebriate
  • Frenchenivrer
  • Frenchinébrier
  • Italianinebriare
  • Portugueseinebriar
  • Spanishinebriar

In English words that came into English from inēbriō

  • inebriationinēbriātiō
  • inebriatedinēbriātus
  • inebriantinēbriāns

Quick answers

What does inēbriō mean in Latin?
inēbriō, a verb, means “to inebriate someone, make someone drunk, intoxicate; to saturate something with a liquid (e.g. overwatering plants)”.
What are the principal parts of inēbriō?
inēbriō, inēbriāre, inēbriāvī, inēbriātum (first conjugation).
How do you pronounce inēbriō?
In classical Latin, [ɪˈneː.bri.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnɛː.bri.o].
Where does inēbriō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inēbriō.
Which English words come from inēbriō?
English words that go back to Latin inēbriō include inebriated, inebriant and inebriation.