incūriōsus
Meaning
- ablativeadjectiveusuallywith genitivecareless, negligent
- ablativeadjectiveusuallywith genitiveindifferent, unconcerned
- adjectivenot made or done with care
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Tutus · Securus · Incuriosus
1. Tutus denotes safety objectively, he who actually is safe, like ἀσφαλής; securus (sine cura) subjectively, he who thinks himself safe; hence tutus is used for provident, with reference to foresight; securus is used as a softer expression, for improvident, with reference to the want of foresight. Sen. Ep. 97. Tuta scelera esse possunt, secura non possunt: and 105. The substantive securitas, however, must be used to supply the want of a similar substantive from tutus. 2. Securus, securitas, denote freedom from care and anxiety merely as a state of mind, like ἀμέριμνος, in opp. to sollicitus, Tac. Hist. iv. 58; whereas incuriosus, incuria, denote the want of carefulness and attention, with a practical reference, like heedless, ὀλίγωρος, in opp. to cura. Sen. Ep. 100. Fabianus non erat negligens in oratione, sed securus. (iii. 120.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incūriōsus | incūriōsa | incūriōsum |
| genitive | incūriōsī | incūriōsae | incūriōsī |
| dative | incūriōsō | incūriōsae | incūriōsō |
| accusative | incūriōsum | incūriōsam | incūriōsum |
| ablative | incūriōsō | incūriōsā | incūriōsō |
| vocative | incūriōse | incūriōsa | incūriōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incūriōsī | incūriōsae | incūriōsa |
| genitive | incūriōsōrum | incūriōsārum | incūriōsōrum |
| dative | incūriōsīs | incūriōsīs | incūriōsīs |
| accusative | incūriōsōs | incūriōsās | incūriōsa |
| ablative | incūriōsīs | incūriōsīs | incūriōsīs |
| vocative | incūriōsī | incūriōsae | incūriōsa |
proximorum incuriosi, Plin. Ep. 8, 20, 1: vetera extollimus, recentium incuriosi, Tac. A. 2, 88: famae, id. H. 1, 49: imperii proferendi, id. A. 4, 32: rerum antiquarum, Gell. 6, 5, 1.—in capite comendo tam incuriosus, ut, etc., Suet. Aug. 79.— inter gaudentes et incuriosos, Tac. H. 1, 34: quae praetermittere incuriosum videbatur, Sol. praef.: unde unguibus inuncet agnum incuriosum, heedless, off his guard, App. Flor. 1, p. 341, 9.—finis, Tac. A. 6, 17: historia, Suet. Galb. 3.—Adv.: incūrĭōsē, carelessly, negligently: castra posita, Liv. 8, 38, 2: pacis modo, incuriose agere, id. 29, 3, 8; cf. (with abjecte): verbum positum, Gell. 2, 6, 1; 12, 14, 4; Tac. H. 1, 13 al.— Comp.: incuriosius cohortes agentes, Tac. H. 4, 28; Plin. 16, 26, 46, § 110; 13, 12, 25, § 81.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From incūria (“carelessness, negligence”) + -ōsus (“full of”).
- Italianincurioso
In English words that came into English from incūriōsus
- curiouscūriōsus
- curiositycūriōsitātem
- incuriousincūriōsus
- curiosumcūriōsum