adjectivefirst/second-declension adjective
nāvus
nāvus (feminine nāva, neuter nāvum, comparative nāvior, superlative nāvissimus, adverb nāviter)
Classical[ˈnaː.wʊs]Ecclesiastical[ˈnaː.vus]
Meaning
- adjectiveactive, busy, diligent
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nāvus | nāva gnāva | nāvum gnāvum |
| genitive | nāvī gnāvī | nāvae gnāvae | nāvī gnāvī |
| dative | nāvō gnāvō | nāvae gnāvae | nāvō gnāvō |
| accusative | nāvum gnāvum | nāvam gnāvam | nāvum gnāvum |
| ablative | nāvō gnāvō | nāvā gnāvā | nāvō gnāvō |
| vocative | nāve gnāve | nāva gnāva | nāvum gnāvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | nāvī gnāvī | nāvae gnāvae | nāva gnāva |
| genitive | nāvōrum gnāvōrum | nāvārum gnāvārum | nāvōrum gnāvōrum |
| dative | nāvīs gnāvīs | nāvīs gnāvīs | nāvīs gnāvīs |
| accusative | nāvōs gnāvōs | nāvās gnāvās | nāva gnāva |
| ablative | nāvīs gnāvīs | nāvīs gnāvīs | nāvīs gnāvīs |
| vocative | nāvī gnāvī | nāvae gnāvae | nāva gnāva |
nāvus (gnāvus), a, um, adj. Sanscr. gnā, know; Gr. γιγνώσκω; cf. Lat. notus, gnarus; for signif. cf. Germ. kennen and können,
I. busy, diligent, assiduous, active (syn.: impiger, industrius, sedulus; class.): navus repertus homo, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 169 Müll. (Ann. v. 183 Vahl.):
homo gnavus et industrius, Cic. Verr. 2, 3, 21, § 53; id. Imp. Pomp. 7, 18: aratores, Cic. Verr. 2, 3, 51, § 120: filius, id. ib. 2, 3, 69. § 161: vir gnavus, agilis, providus, Vell. 2, 105, 2: rudimenta, Sil. 1, 549: timor, that renders industrious, id. 7, 349.—Comp.: in inquirendis gnaviores quam in componendis, Amm. 26, 4, 4: hostium naviores, Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 41.—Hence, adv., in two forms. *A. nāvē (gnāvē), diligently, actively, zealously (ante-class.): nave agere oportet quod agas, non ductarier, Plaut. ap. Paul. ex Fest. p. 169 Müll.; Sall. J. 77, 3.—
B. nāvĭter (gnāvĭter; class.).
1. Diligently, actively, zealously: bene naviter ire, Sisenn. ap. Charis. p. 185 P.:
naviter versari in provinciā, Gell. 15, 4, 3: pugnare, Liv. 10, 39: expedire, id. 24, 23: bellum gerere, id. 30, 4. —2. Transf., in gen., wholly, completely:
bene et naviter impudens, Cic. Fam. 5, 12, 3: plenum, Lucr. 1, 525.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
nāvus (gnāvus) adj.
GNA-, busy, diligent, assiduous, active : homo: aratores.
Origins
- Proto-Indo-European*ǵneh₃-
- Proto-Indo-European*ǵn(e)h₃wos
- Proto-Italic*gnāwos
- Latinnāvus
Inherited from Proto-Italic *gnāwos, from Proto-Indo-European *ǵn(e)h₃wos, from *ǵneh₃- (“to know”).