LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incūriōsus

incūriōsus (feminine incūriōsa, neuter incūriōsum)
Classical[ɪŋ.kuː.riˈoː.sʊs]Ecclesiastical[iŋ.ku.riˈɔː.s̬us]
incūriōse sg. voc. m.

Meaning

  1. ablativeadjectiveusuallywith genitivecareless, negligent
  2. ablativeadjectiveusuallywith genitiveindifferent, unconcerned
  3. adjectivenot made or done with care

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Tutus · Securus · Incuriosus

1. Tutus denotes safety objectively, he who actually is safe, like ἀσφαλής; securus (sine cura) subjectively, he who thinks himself safe; hence tutus is used for provident, with reference to foresight; securus is used as a softer expression, for improvident, with reference to the want of foresight. Sen. Ep. 97. Tuta scelera esse possunt, secura non possunt: and 105. The substantive securitas, however, must be used to supply the want of a similar substantive from tutus. 2. Securus, securitas, denote freedom from care and anxiety merely as a state of mind, like ἀμέριμνος, in opp. to sollicitus, Tac. Hist. iv. 58; whereas incuriosus, incuria, denote the want of carefulness and attention, with a practical reference, like heedless, ὀλίγωρος, in opp. to cura. Sen. Ep. 100. Fabianus non erat negligens in oratione, sed securus. (iii. 120.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincūriōsusincūriōsaincūriōsum
genitiveincūriōsīincūriōsaeincūriōsī
dativeincūriōsōincūriōsaeincūriōsō
accusativeincūriōsumincūriōsamincūriōsum
ablativeincūriōsōincūriōsāincūriōsō
vocativeincūriōseincūriōsaincūriōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincūriōsīincūriōsaeincūriōsa
genitiveincūriōsōrumincūriōsārumincūriōsōrum
dativeincūriōsīsincūriōsīsincūriōsīs
accusativeincūriōsōsincūriōsāsincūriōsa
ablativeincūriōsīsincūriōsīsincūriōsīs
vocativeincūriōsīincūriōsaeincūriōsa

in-cūrĭōsus, a, um, adj.,
I. careless, negligent (post-Aug.).
I. Act., careless, unconcerned, regardless, indifferent respecting any thing; constr. with gen., abl., in, or absol.
(a). With gen.: proximorum incuriosi, Plin. Ep. 8, 20, 1: vetera extollimus, recentium incuriosi, Tac. A. 2, 88: famae, id. H. 1, 49: imperii proferendi, id. A. 4, 32: rerum antiquarum, Gell. 6, 5, 1.—
(b). With abl.: serendis frugibus incuriosi, Tac. A. 14, 38; so id. ib. 4, 45; id. H. 2, 17.—
(g). With in: in capite comendo tam incuriosus, ut, etc., Suet. Aug. 79.—
(d). Absol.: inter gaudentes et incuriosos, Tac. H. 1, 34: quae praetermittere incuriosum videbatur, Sol. praef.: unde unguibus inuncet agnum incuriosum, heedless, off his guard, App. Flor. 1, p. 341, 9.—
II. Pass., careless, negligent, not made or done with care: finis, Tac. A. 6, 17: historia, Suet. Galb. 3.—Adv.: incūrĭōsē, carelessly, negligently: castra posita, Liv. 8, 38, 2: pacis modo, incuriose agere, id. 29, 3, 8; cf. (with abjecte): verbum positum, Gell. 2, 6, 1; 12, 14, 4; Tac. H. 1, 13 al.— Comp.: incuriosius cohortes agentes, Tac. H. 4, 28; Plin. 16, 26, 46, § 110; 13, 12, 25, § 81.

Origins

From incūria (“carelessness, negligence”) + -ōsus (“full of”).

Descendants
  • Italianincurioso

In English words that came into English from incūriōsus

  • curiouscūriōsus
  • curiositycūriōsitātem
  • incuriousincūriōsus
  • curiosumcūriōsum

Quick answers

What does incūriōsus mean in Latin?
incūriōsus, a adjective, means “careless, negligent; indifferent, unconcerned; not made or done with care”.
How do you pronounce incūriōsus?
In classical Latin, [ɪŋ.kuː.riˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.ku.riˈɔː.s̬us].
Which English words come from incūriōsus?
English words that go back to Latin incūriōsus include incurious, curious, curiosum and curiosity.