cupidus
Meaning
- adjectiveeager, desirous, passionate, fond (+ genitive or + in ablative)
pacis cupidus
peace loverAt audistis, patres conscripti, philosophi vocem: negavit se triumphi cupidum umquam fuisse.
But you heard, Conscript Fathers, the voice of the philosopher: he denied that he was ever desirous of a triumph.55 BCE, Cicero, In Pisonem 24 - adjectivegreedy, covetous
- adjectivewanton, lecherous
- adjectivepartial, biased, favoring
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī nimis cupit; cupidus cibī trāns mēnsam manum tendit.Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Velle · Optare · Expetere · Cupere · Avere · Gestire
1. Velle, optare, and expetere, are acts of calm reason and self-determination; whereas cupere, avere, and gestire, acts of excited feeling and of passion. Senec. Ep. 116. Cum tibi cupere interdixero, velle permittam. 2. Velle (ἑλεῖν) means to wish, and co-operate towards the realization of one’s wish, like θέλειν and βούλεσθαι; optare (from ποθεῖν) to wish, and leave the realization of one’s wish to others, or to fate, like ποθεῖν; expetere, to wish, and apply to others for the realization of one’s wish, like ὀρέγεσθαι. Sen. Ep. 95. Sæpe aliud volumus, aliud optamus. Cic. Off. i. 20. Nihil nisi quod honestum sit homines aut admirari aut optare aut expetere oportet. 3. Cupere (κάπτειν) denotes a vehement, passionate desire; gestire (γηθεῖν), a lively desire, showing itself by gestures; avere (from χαίνειν, χάος), an impatient, hasty desire. Cupidus means, being eagerly desirous of something, like ἐπιθυμῶν; gestiens, rejoicing in anticipation of something, like χρῄζων; avidus, being greedy after something. Cic. Sen. 8. Græcas literas sic avide arripui, quasi diuturnam sitim explere cupiens; comp. with Att. ii. 18. Intellexi quam suspenso animo et sollicito scire averes, quid esset novi. And, iv. 11. Perge reliqua; gestio scire ista omnia. (v. 57.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cupidus | cupida | cupidum |
| genitive | cupidī | cupidae | cupidī |
| dative | cupidō | cupidae | cupidō |
| accusative | cupidum | cupidam | cupidum |
| ablative | cupidō | cupidā | cupidō |
| vocative | cupide | cupida | cupidum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cupidī | cupidae | cupida |
| genitive | cupidōrum | cupidārum | cupidōrum |
| dative | cupidīs | cupidīs | cupidīs |
| accusative | cupidōs | cupidās | cupida |
| ablative | cupidīs | cupidīs | cupidīs |
| vocative | cupidī | cupidae | cupida |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- novarum rerum cupidum esse
- to hold revolutionary opinions.
- homines seditiosi, turbulenti or novarum rerum cupidi
- revolutionists.
- plebis dux, vulgi turbator, civis turbulentus, civis rerum novarum cupidus
- a demagogue, agitator.
ejus videndi cupidus, Ter. Hec. 3, 3, 12; so, huc redeundi, abeundi a milite, Vosque hic videndi, id. ib. 1, 2, 16: redeundi domum, id. ib. 3, 1, 3: bellandi, Caes. B. G. 1, 2: te audiendi, Cic. de Or. 2, 4, 16: valde spectandi, id. ib. 1, 35, 162: satis faciendi rei publicae, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 1 et saep.: vitae, Lucr. 6, 1238; Cic. Fam. 14, 4, 1: mortis, Hor. S. 2, 2, 98: liberorum, Quint. 4, 2, 42: sententiarum, id. 5, 13, 31: pacis, Hor. S. 2, 1, 44 et saep.—Comp.: contentionis quam veritatis, Cic. de Or. 1, 11, 47.—Sup.: litterarum, Nep. Cato, 3, 1: nostri, Cic. de Or. 1, 22, 104. —si quicquam cupido optantique obtigit, Cat. 107, 1: cupidum vires Deficiunt, Hor. S. 2, 1, 12.—equorum Vis cupida, Lucr. 2, 265.—auri, Plaut. Poen. 1, 1, 51; cf. pecuniae, Cic. Verr. 1, 3, 8: damni, Plaut. Ps. 4, 7, 34: vini, id. ib. 1, 2, 50 (not vino, v. Ritschl ad h. l.): rerum novarum, imperii, Caes. B. G. 5, 6; cf.: rerum novarum, id. ib. 1, 18: cujuscumque motūs novi, Tac. H. 1, 80; and: nullius rei nisi imperii, Nep. Reg. 2, 2: laedendi, Quint. 5, 7, 16: maledicendi, id. 6, 2, 16 et saep.— cupidos moderatis anteferre, Cic. Font. 14, 32 (10, 22): non esse mirandum, qui in illā re turpis aut cupidus aut petulans fuerit, hāc quoque in re eum deliquisse, id. Inv. 2, 10, 33: emit homo cupidus (for which, just before, cupiditate incensus), eager to purchase, id. Off. 3, 14, 59: stultus cupidusque, Hor. Ep. 1, 2, 24: cupidusque et amata relinquere pernix, id. A. P. 165 al.—neu me cupidum eo (sc. ad uxorem ducendam) impulisset, Ter. Phorm. 1, 3, 6: maritus, Cat. 64, 375; Tib. 1, 8, 74; Ov. M. 4, 679: cupidi nomen amantis habe, id. H. 3, 26.—simul ac cupidae mentis satiata libido est, Cat. 64, 147; Ov. M. 11, 63; id. Am. 3, 7, 9 al.—multitudo cupidorum hominum, Cic. Imp. Pomp. 22, 64: homo castus ac non cupidus, id. Sest. 43, 93; Vitr. 1, 1, 7; so in sup., Suet. Vesp. 16.—quaestores vehementer (Verris), Cic. Verr. 2, 2, 4, § 12: cupidi et irati et conjurati testes, id. Font. 10, 21 (6, 11): judices (with infesti, invidentes), Tac. Or. 31; cf. comp.: judex, Cic. Caecin. 3, 8; and auctor, id. Clu. 24, 66.—Hence, cŭ-pĭdē, adv., eagerly, in a good and bad sense, zealously, passionately, vehemently, ardently, warmly, partially, etc. (freq. and class.), Plaut. Stich. 2, 1, 11; Ter. Ad. 2, 2, 1; Cic. Att. 6, 3, 3; id. Rosc. Am. 18, 50; id. Phil. 2, 21, 52; Nep. Arist. 1, 4; Quint. 1, 3, 13; Cat. 63, 2; Hor. Ep. 2, 1, 100 et saep.—Comp., Caes. B. G. 1, 15; 5, 15; Liv. 3, 32, 3 al.— Sup., Caes. B. G. 1, 40; id. B. C. 2, 20; Sall. C. 40, 4 al.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*kwep-
- Latincupidus
Proto-Indo-European *kup-yé-tider. Proto-Italic *kupjō Latin cupiō Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *-iðos Latin -idus Latin cupidus From cupiō + -idus.
- Frenchcupide
- Italiancupido
- Old Catalancobeu
- Provençalcoubefrom Old Occitan cobe
- Provençalcoubifrom Old Occitan cobe
- Old Catalancobésfrom Old Occitan cobe
- Welshcybydd