LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inclīnō

inclīnō (present infinitive inclīnāre, perfect active inclīnāvī, supine inclīnātum)
Classical[ɪŋˈkliː.noː]Ecclesiastical[iŋˈkliː.no]

Meaning

  1. transitiveto cause to lean, bend, tilt, incline, turn; bend down, bow something; divert; swerve
  2. figurativelytransitiveto turn (someone's attention) towards
    Ea tum cura maxime intentos habebat Romanos, non ab ira tantum, quae in nullam unquam ciuitatem iustior fuit, quam quod urbs tam nobilis ac potens, sicut defectione sua traxerat aliquot populos, ita recepta inclinatura rursus animos uidebatur ad ueteris imperii respectum.This concern in particular troubled the mindful Romans at the time, not so much because of anger, which has never been more justified against any other city, rather because a city so noble and powerful, in the same way that it had attracted the support of a number of communities by its revolt, was thought would again turn attention back towards respect for the previous government once recaptured.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 26.1
  3. transitiveto cause to fall back or give way, drive back
  4. transitiveto abate, diminish
  5. figurativelytransitiveto change, alter; abase, cause to decline, bring down
  6. intransitiveto sink, droop, turn, incline, decline, bend
  7. intransitiveto yield, retreat, give way
    Romana inclinatur acies [...] ad veterem portam PalatiiThe Roman line gives way and fled towards the old gate of the Palatine hill27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.12
  8. figurativelyintransitiveto be favorably disposed towards something, incline to

In the readers how our graded readers gloss it

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inclīnōinclīnābaminclīnābōinclīnāvīinclīnāveraminclīnāverō
inclīnārō
2nd sg.inclīnāsinclīnābāsinclīnābisinclīnāvistī
inclīnāstī
inclīnāverās
inclīnārās
inclīnāveris
3rd sg.inclīnatinclīnābatinclīnābitinclīnāvitinclīnāverat
inclīnārat
inclīnāverit
inclīnārit
1st pl.inclīnāmusinclīnābāmusinclīnābimusinclīnāvimusinclīnāverāmusinclīnāverimus
inclīnārimus
2nd pl.inclīnātisinclīnābātisinclīnābitisinclīnāvistis
inclīnāstis
inclīnāverātis
inclīnārātis
inclīnāveritis
inclīnāritis
3rd pl.inclīnantinclīnābantinclīnābuntinclīnāvērunt
inclīnāvēre, inclīnārunt
inclīnāverant
inclīnārant
inclīnāverint
inclīnārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inclīneminclīnāreminclīnāverim
inclīnārim
inclīnāvissem
inclīnāssem
2nd sg.inclīnēsinclīnārēsinclīnāverīsinclīnāvissēs
inclīnāssēs
3rd sg.inclīnetinclīnāretinclīnāverit
inclīnārit
inclīnāvisset
inclīnāsset
1st pl.inclīnēmusinclīnārēmusinclīnāverīmus
inclīnārīmus
inclīnāvissēmus
inclīnāssēmus
2nd pl.inclīnētisinclīnārētisinclīnāverītis
inclīnārītis
inclīnāvissētis
inclīnāssētis
3rd pl.inclīnentinclīnārentinclīnāverint
inclīnārint
inclīnāvissent
inclīnāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inclīnorinclīnābarinclīnābor
2nd sg.inclīnāris
inclīnāre
inclīnābāris
inclīnābāre
inclīnāberis
inclīnābere
3rd sg.inclīnāturinclīnābāturinclīnābitur
1st pl.inclīnāmurinclīnābāmurinclīnābimur
2nd pl.inclīnāminīinclīnābāminīinclīnābiminī
3rd pl.inclīnanturinclīnābanturinclīnābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inclīnerinclīnārer
2nd sg.inclīnēris
inclīnēre
inclīnārēris
inclīnārēre
3rd sg.inclīnēturinclīnārētur
1st pl.inclīnēmurinclīnārēmur
2nd pl.inclīnēminīinclīnārēminī
3rd pl.inclīnenturinclīnārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inclīnāinclīnāre
pres. 2nd pl.inclīnāteinclīnāminī
fut. 2nd sg.inclīnātōinclīnātor
fut. 3rd sg.inclīnātōinclīnātor
fut. 2nd pl.inclīnātōte—
fut. 3rd pl.inclīnantōinclīnantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinclīnāreinclīnārī
perfect infinitiveinclīnāvisse
inclīnāsse
inclīnātum esse
future infinitiveinclīnātūrum esseinclīnātum īrī
present participleinclīnāns
inclīnante, inclīnantem, inclīnantēs, inclīnantī, inclīnantia, inclīnantibus, inclīnantis, inclīnantīs, inclīnantium
—
perfect participle—inclīnātus
inclīnāta, inclīnātā, inclīnātae, inclīnātam, inclīnātārum, inclīnātās, inclīnātī, inclīnātōrum, inclīnātōs
future participleinclīnātūrus
inclīnātūra, inclīnātūrā, inclīnātūrae, inclīnātūram, inclīnātūrārum, inclīnātūrās, inclīnātūre, inclīnātūrī, inclīnātūrīs, inclīnātūrō, inclīnātūrōrum, inclīnātūrōs, inclīnātūrum
inclīnandus
inclīnanda, inclīnandā, inclīnandae, inclīnandam, inclīnandārum, inclīnandās, inclīnande, inclīnandīs, inclīnandōrum, inclīnandōs
gerundinclīnandī, inclīnandō, inclīnandumsupineinclīnātum, inclīnātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

fortuna commutatur, se inclinat
luck is changing, waning.
acies inclīnat or inclīnatur (Liv. 7. 33)
the line of battle gives way.
senatus sententia inclīnat ad... (De Sen. 6. 16)
the senate inclines to the opinion, decides for...

in-clīno, āvi, ātum, 1, v. a. and n. clino, clinatus.
I. Act., to cause to lean, bend, incline, turn a thing in any direction; to bend down, bow a thing.
A. Lit.
1. In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose): vela contrahit malosque inclinat, Liv. 36, 44, 2: genua arenis, Ov. M. 11, 356: (rector maris) omnes Inclinavit aquas ad avarae litora Trojae, id. ib. 11, 209: inclinato in dextrum capite, Quint. 11, 3, 119; id. ib. 69: inclinata utrolibet cervix, id. 1, 11, 9: pollice intus inclinato, id. 11, 3, 99: arbor Inclinat varias pondere nigra comas, Mart. 1, 77, 8: sic super Actaeas agilis Cyllenius arces Inclinat cursus, Ov. M. 2, 721: at mihi non oculos quisquam inclinavit euntes, i. e. closed my sinking eyes, Prop. 4 (5), 7, 23.(Müll. inclamavit euntis): prius sol meridie se inclinavit, quam, etc., i. e. declined, Liv. 9, 32, 6; cf.: inclinato jam in postmeridianum tempus die, Cic. Tusc. 3, 3, 7.— Mid.: inclinari ad judicem (opp. reclinari ad suos, Quint. 11, 3, 132): (terra) inclinatur retroque recellit, bends down, Lucr. 6, 573: saxa inclinatis per humum quaesita lacertis, Juv. 15, 63.—
2. In partic.
a. In milit. lang., to cause to fall back or give way: ut Hostus cecidit, confestim Romana inclinatur acies, i. e. loses ground, retreats, Liv. 1, 12, 3: tum inclinari rem in fugam apparuit, id. 7, 33, 7: quasdam acies inclinatas jam et labantes, Tac. G. 8; cf. under II. —
b. In gen., to turn back, cause to move backward: septemtrio inclinatum stagnum eodem quo aestus ferebat, Liv. 26, 45, 8: cum primum aestu fretum inclinatum est, id. 29, 7, 2.—
c. In mal. part., to lie down, stretch out: jam inclinabo me cum liberta tua, Plaut. Pers. 4, 8, 7: quot discipulos inclinet Hamillus, Juv. 10, 224: ipsos maritos, id. 9, 26.—
3. Transf., of color, to incline to: colore ad aurum inclinato, Plin. 15, 11, 10, § 37: coloris in luteum inclinati, id. 24, 15, 86, § 136.—
4. Of a disease, to abate, diminish: morbus inclinatus, Cels. 3, 2: febris se inclinat, id. ib. al.—
B. Trop.
1. In gen., to turn or incline a person or thing in any direction: se ad Stoicos, Cic. Fin. 3, 3, 10: culpam in aliquem, to lay the blame upon, Liv. 5, 8, 12: quo se fortuna, eodem etiam favor hominum inclinat, Just. 5, 1 fin.: judicem inclinat miseratio, moves, Quint. 4, 1, 14: haec animum inclinant, ut credam, etc., Liv. 29, 33, 10.—Mid.: quamquam inclinari opes ad Sabinos, rege inde sumpto videbantur, Liv. 1, 18, 5.—
2. In partic.
a. To change, alter, and esp. for the worse, to bring down, abase, cause to decline: se fortuna inclinaverat, Caes. B. C. 1, 52, 3: omnia simul inclinante fortuna, Liv. 33, 18, 1: ut me paululum inclinari timore viderunt, sic impulerunt, to give way, yield, Cic. Att. 3, 13, 2: eloquentiam, Quint. 10, 1, 80.—
b. To throw upon, remove, transfer: haec omnia in dites a pauperibus inclinata onera, Liv. 1, 43, 9: omnia onera, quae communia quondam fuerint, inclinasse in primores civitatis, id. 1, 47, 12.—In gram., to form or inflect a word by a change of termination (postclass.): (vinosus aut vitiosus) a vocabulis, non a verbo inclinata sunt, Gell. 3, 12, 3; 4, 9, 12; 18, 5, 9: partim hoc in loco adverbium est, neque in casus inclinatur, id. 10, 13, 1.—
II. Neutr., to bend, turn, incline, decline, sink.
A. Lit. (rare, and not in Cic.): paulum inclinare necesse est corpora, Lucr. 2, 243: sol inclinat, Juv. 3, 316: inclinare meridiem sentis, Hor. C. 3, 28, 5 (for which: sol se inclinavit, Liv. 9, 32, 6; v. above I. A. 1.): in vesperam inclinabat dies, Curt. 6, 11, 9.—
2. In partic., in milit. lang., to yield, give way: ita conflixerunt, ut aliquamdin in neutram partem inclinarent acies, Liv. 7, 33, 7: in fugam, id. 34, 28 fin.: inclinantes jam legiones, Tac. A. 1, 64; id. H. 3, 83.—
3. To change for the worse, turn, fail: si fortuna belli inclinet, Liv. 3, 61, 5: inde initia magistratuum nostrum meliora ferme, et finis inclinat, Tac. A. 15, 21. —
B. Trop., to incline to, be favorably disposed towards any thing (also in Cic.): si se dant et sua sponte quo impellimus, inclinant et propendent, etc., Cic. de Or. 2, 44, 187: ecquid inclinent ad meum consilium adjuvandum, id. Att. 12, 29, 2: ad voluptatem audientium, Quint. 2, 10, 10: in stirpem regiam studiis, Curt. 10, 7, 12: amicus dulcis, Cum mea compenset vitiis bona, pluribus hisce ... inclinet, Hor. S. 1, 3, 71: cum sententia senatus inclinaret ad pacem cum Pyrrho foedusque faciendum, Cic. de Sen. 6, 16: color ad crocum inclinans, Plin. 27, 12, 105, § 128: omnia repente ad Romanos inclinaverunt. turned in favor of, Liv. 26, 40, 14. — With ut: ut belli causa dictatorem creatum arbitrer, inclinat animus, Liv. 7, 9, 5: multorum eo inclinabant sententiae, ut tempus pugnae differretur, id. 27, 46, 7: hos ut sequar inclinat animus, id. 1, 24, 2. — With inf.: inclinavit sententia, suum in Thessaliam agmen demittere, Liv. 32, 13, 5: inclinavit sententia universos ire, id. 28, 25, 15; cf. id. 22, 57, 11.— Pass.: consules ad patrum causam inclinati, Liv. 3, 65, 2; cf.: inclinatis ad suspicionem mentibus, Tac. H. 1, 81: inclinatis ad credendum animis, Liv. 1, 51, 7; Tac. H. 2, 1: ad paenitentiam, id. ib. 2, 45. —
2. In partic., to change, alter from its former condition (very rare): inclinant jam fata ducum, change, Luc. 3, 752. — Hence, in-clīnātus, a, um, P. a.
A. Bent down, sunken: senectus, Calp. 5, 13; of the voice, low, deep: vox, Cic. Or. 17, 56; cf.: inclinata ululantique voce more Asiatico canere, id. ib. 8, 27. —
B. Inclined, disposed, prone to any thing: plebs ante inclinatior ad Poenos fuerat, Liv. 23, 46, 3: plebs ad regem Macedonasque, id. 42, 30, 1: ipsius imperatoris animus ad pacem inclinatior erat, id. 34, 33, 9; Tac. H. 1, 81.—
C. Sunken, fallen, deteriorated: ab excitata fortuna ad inclinatam et prope jacentem desciscere, Cic. Fam. 2, 16, 1: copiae, Nep. Pelop. 5, 4.—In neutr. plur. subst.: rerum inclinata ferre, i. e. troubles, misfortunes, Sil. 6, 119.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininclīnō

Proto-Indo-European *ḱel- Proto-Indo-European *-éyti Proto-Indo-European *ḱley- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *ḱl̥néyti ~ *ḱl̥nyénti Proto-Italic *kl(e)inō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō ▲ Proto-Italic *klei- ~ *kli-influ. Latin clīnō Latin inclīnō From in- + clīnō.

Elsewhere
  • Englishincline
  • Frenchincliner
  • Italianinchinare
  • Italianinclinare
  • Portugueseinclinar
  • Romanianînchina
  • Romanianînchinare
  • Romanianînclina
  • Romanianînclinare
  • Sardinianinchinai
Old Francoprovençal
  • Franco-Provençalenclinar

In English words that came into English from inclīnō

  • inclineinclīnō
  • inclinationinclīnātiō

Quick answers

What does inclīnō mean in Latin?
inclīnō, a verb, means “to cause to lean, bend, tilt, incline, turn; bend down, bow something; divert”.
What are the principal parts of inclīnō?
inclīnō, inclīnāre, inclīnāvī, inclīnātum (first conjugation).
How do you pronounce inclīnō?
In classical Latin, [ɪŋˈkliː.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkliː.no].
Where does inclīnō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inclīnō.