LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

inclīnis

inclīnis (neuter inclīne)
Classical[ɪŋˈkliː.nɪs]Ecclesiastical[iŋˈkliː.nis]

Meaning

  1. two terminationbending

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeinclīnisinclīnisinclīne
genitiveinclīnisinclīnisinclīnis
dativeinclīnīinclīnīinclīnī
accusativeinclīneminclīneminclīne
ablativeinclīnīinclīnīinclīnī
vocativeinclīnisinclīnisinclīne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeinclīnēsinclīnēsinclīnia
genitiveinclīniuminclīniuminclīnium
dativeinclīnibusinclīnibusinclīnibus
accusativeinclīnīs
inclīnēs
inclīnīs
inclīnēs
inclīnia
ablativeinclīnibusinclīnibusinclīnibus
vocativeinclīnēsinclīnēsinclīnia

inclīnis, e, adj. in-clino,
I. bending, bowing (post-Aug. and very rare): cervix, Val. Fl. 4, 307: inclinis atque humilis, Min. Fel. Oct. 3 fin.
inclīnis, e, adj. 2. in-clino,
I. unbending, unalterable, Manil. 1, 596.

Origins

Back-formation from inclīnō.

Quick answers

What does inclīnis mean in Latin?
inclīnis, a adjective, means “bending”.
How do you pronounce inclīnis?
In classical Latin, [ɪŋˈkliː.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkliː.nis].