adverb
habitualiter
habitualiter (not comparable)
Classical[ha.bɪ.tuˈa.lɪ.tɛr]Ecclesiastical[a.bi.tuˈaː.li.ter]
Meaning
- Medieval Latinnot comparablehabitually
In eius conscientia iudicium illud virtualiter sive habitualiter existit, licet tenebris obscuratum
1879, Alfonso Maria de Liguori, Theologia Moralis, Hyacinthus Marietus, page 7: - Medieval Latinnot comparablepotentially
Fuerut.n imped ti ab acquieſcedo docrtinae Chriſti per inuidiam & odium ipſius. & ſic nec habitualiter nec actualiter crediderut ipſum esse Deu.
1603, Strabo Fulgensi, Bibliorum Sacrorum cum Glossa Ordinaria, page 362:
Origins
- Proto-Indo-European*gʰeh₁bʰ-
- Proto-Indo-European*gʰh₁bʰéh₁yeti
- Proto-Italic*haβēō
- Latinhabitualiter
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin habitus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin habituō Proto-Indo-European *h₂el- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *h₂élisder.? Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin habituālis Proto-Indo-European *-teros? Latin -ter Latin habitualiter From habituālis (“habitual”) + -ter.