noun · neutersecond declension
habitūrium
habitūrium n (genitive habitūriī or habitūrī)
Classical[ha.bɪˈtuː.ri.ũː]Ecclesiastical[a.biˈtuː.ri.um]
Meaning
- Medieval Latinabode, dwelling, place of residency
faciam jurare habiturium Civitatis Pisſorienſis fine fraude; ex quo habiturium Civitatis Piſtorii juraverint, eis faciam rationem, & laudatos uſus noſtrae Civitatis obſervabo
1777, Ludovicus Antonius, Antiquitates Italicae Medii Aevi, page 711:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | habitūrium | habitūria |
| genitive | habitūriī habitūrī | habitūriōrum |
| dative | habitūriō | habitūriīs |
| accusative | habitūrium | habitūria |
| ablative | habitūriō | habitūriīs |
| vocative | habitūrium | habitūria |
Origins
From habitāre + -tōrium.
Descendants
- Italianabituro