LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

grātulor

grātulor (present infinitive grātulārī, perfect active grātulātus sum)
Classical[ˈɡraː.tʊ.ɫɔr]Ecclesiastical[ˈɡraː.tu.lor]

Meaning

  1. deponentintransitiveto congratulate (to express one's sympathetic pleasure or joy to the person(s) it is felt for)
  2. deponentto rejoice
  3. deponentto give thanks

Latīnē defined in Latin in our graded readers

gaudium dē victōriā ostendō
congratulate
grātulor -ārī — in De Bello Gallico I, ch. 16

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Gratias agere, habere, referre · Grates · Gratari · Gratulari

1. Gratiam or gratias habere means to feel thankful, like χάριν εἰδέναι; whereas gratias agere, to return thanks in words, like εὐχαριστεῖν; lastly, gratiam referre, to show one’s self thankful by deeds, like χάριν φέρειν, ἀντιχαρίζεσθαι. Cic. Marc. ii. 33. Maximas tibi omnes gratias agimus; majores etiam habemus. Off. ii. 20. Inops etiamsi referre gratiam non potest, habere tamen potest. And Fam. v. 11. x. 11. Planc. 28. Balb. 1. Phil. iii. 2. 2. Gratias agere is the usual; grates agere, a select and solemn form of speech. Cic. Somn. Grates tibi ago, summe Sol, vobisque reliqui cœlites. 3. In the same manner gratulari denotes an occasional expression of thanks without oblation, and a congratulation without formality, whereas gratari, a solemn thanksgiving, or congratulation. Liv. vii. 3. Jovis templum gratantes ovantesque adire: comp. with Ter. Heaut. v. 1, 6. Desine deos gratulando obtundere. (ii. 213.)

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.grātulorgrātulābargrātulābor———
2nd sg.grātulāris
grātulāre
grātulābāris
grātulābāre
grātulāberis
grātulābere
———
3rd sg.grātulāturgrātulābāturgrātulābitur———
1st pl.grātulāmurgrātulābāmurgrātulābimur———
2nd pl.grātulāminīgrātulābāminīgrātulābiminī———
3rd pl.grātulanturgrātulābanturgrātulābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.grātulergrātulārer——
2nd sg.grātulēris
grātulēre
grātulārēris
grātulārēre
——
3rd sg.grātulēturgrātulārētur——
1st pl.grātulēmurgrātulārēmur——
2nd pl.grātulēminīgrātulārēminī——
3rd pl.grātulenturgrātulārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.grātulāre—
pres. 2nd pl.grātulāminī—
fut. 2nd sg.grātulātor—
fut. 3rd sg.grātulātor—
fut. 3rd pl.grātulantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivegrātulārī—
perfect infinitivegrātulātum esse—
future infinitivegrātulātūrum esse—
present participlegrātulāns—
perfect participlegrātulātus
grātulāta, grātulātā, grātulātae, grātulātam, grātulātārum, grātulātās, grātulāte, grātulātī, grātulātīs, grātulātō, grātulātōrum, grātulātōs
—
future participlegrātulātūrus
grātulātūra, grātulātūrā, grātulātūrae, grātulātūram, grātulātūrārum, grātulātūrās, grātulātūre, grātulātūrī, grātulātūrīs, grātulātūrō, grātulātūrōrum, grātulātūrōs, grātulātūrum
grātulandus
grātulanda, grātulandā, grātulandae, grātulandam, grātulandārum, grātulandās, grātulande, grātulandīs, grātulandōrum, grātulandōs
gerundgrātulandī, grātulandō, grātulandumsupinegrātulātum, grātulātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

gratulari alicui aliquid or de aliqua re
to congratulate a person on something.
victoriam or de victoria gratulari alicui
to congratulate a person on his victory.

grātŭlor, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. [gratus].
I. To manifest one's joy, i. e. to wish a person joy, to congratulate; or to rejoice (freq. and class.; cf. grator).—Constr., alicui, (alicui) de aliqua re or aliquid, quod, rarely in, pro aliqua re, aliqua re, alicui rei, an object-clause, or absol.: unum illud nescio, gratulerne tibi, an timeam, etc., Cic. Fam. 2, 5, 2; cf. id. ib. 2, 9, 1: gratulor tibi, mi Balbe, vereque gratulor, id. ib. 6, 12, 1: ipse mihi gratulatus sum, id. ib. 3, 11, 2: sibi, Vell. 2, 104, 3; Plin. Ep. 5, 15, 6: quod mihi de filia et de Crassipede gratularis, agnosco humanitatem tuam, Cic. Fam. 1, 7, 11; cf.: quod mihi de nostro statu, etc., gratularis: minime miramur, etc., id. ib. 1, 7, 7; 1, 7, 11: ego vero vehementer gratulor de judicio ambitus, id. ib. 3, 12, 1: legatio de victoria gratulatum venit, Liv. 45, 13, 12: Caesare interfecto M. Brutus Ciceronem nominatim exclamavit atque ei recuperatam libertatem est gratulatus, congratulated him on the restoration of liberty, Cic. Phil. 2, 12, 28; cf.: ei voce maxima victoriam gratulatur, Cic. Verr. 1, 7, 19: mihi gratulatus es illius diei celebritatem, id. Att. 5, 20, 1 (but cf. Krebs, Antibarb. p. 507): Sejanum oppressum, Suet. Claud. 6: Athenienses victoriam gratulabantur, Curt. 4, 8, 12: civitates quae gratulatae illi sibique victoriam fuerant, Just. 8, 3 init.: gratulor tibi pro amicitia nostra, Sall. J. 9, 2: tibi pro opportunitate temporis gratulor, quod, etc., Cic. Fam. 15, 14, 3; cf.: tamen, quod abes, gratulor, id. ib. 2, 5, 1; 4, 14, 1; 13, 73, 1; id. Sest. 8, 20; Curt. 6, 7, 15; 8, 12, 17; Tac. H. 4, 64; Suet. Tib. 9: tibi etiam in hoc gratulor, Cic. Planc. 37, 91; cf.: qua in re tibi gratulor ita vehementer, id. Fam. 6, 11, 1: temporibus nostris gratulare pro ingenio tali, Plin. Ep. 4, 27, 5: gratulor tibi affinitate viri mediusfidius optimi, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 13, 1: vires ejus sibi accessisse gratulabatur, Just. 13, 5, 15; Val. Max. 3, 1, 2: tota mihi mente tibique Gratulor, ingenium non latuisse tuum, Ov. Tr. 1, 9, 54; cf.: ego me nunc denique natum Gratulor, congratulate myself, id. A. A. 3, 122: ipse mihi gratulatus sum, Cic. Fam. 3, 11, 2: gratulor victoriae suae, id. ib. 4, 8, 1: felicitati tuae, id. ib. 9, 14, 7: itaque inter se impii cives, quasi vicissent, gratulabantur, id. Phil. 12, 7, 18: neque enim regio fuit ulla, ex qua non publice ad me venerint gratulatum, id. Pis. 22, 51: laeto vultu gratulantes, id. Att. 8, 9, 2: gratulatum satis suo nomine, Liv. 45, 14, 4: cum gratulamur (in dicendo), Quint. 3, 4, 3: Gratulantes ex sententia, id. 8, 5, 1: gratulanti inter poenam, congratulating himself, Suet. Tib. 60: elemento gratulor, Juv. 15, 86.—
II. To give thanks, render thanks, to thank, esp. a deity, =grates, gratias agere (mostly ante-class.): Juppiter, tibi, summe, tandem male re gesta gratulor, Enn. ap. Non. 116, 30 (Trag. v. 242 Vahl.); cf.: eamus Jovi maximo gratulatum, Scip. Afric. ap. Gell. 4, 18, 3: gratulor divis, Afran. ap. Prisc. p. 804, and ap. Non. 116, 33: deos gratulando obtundere, Ter. Heaut. 5, 1, 6: dis immortalibus, M. Cato ap. Cic. Fam. 15, 5, 2: quapropter illi dolori gratulor, Quint. 6 praef. § 8 Spald.

Origins

  1. Proto-Indo-European*gʷerH-
  2. Proto-Indo-European*gʷr̥Htós
  3. Proto-Italic*gʷrātos
  4. Latingrātulor

Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Latin -ulus Latin *grātulus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or ? Proto-Indo-European *gʷerH-der. Proto-Italic *gʷrātis Old Latin *grātis Latin grātēs Proto-Indo-European *telh₂- Proto-Indo-European *-né- Proto-Indo-European *tl̥néh₂ti ~ *tl̥nh₂énti Proto-Italic *tolnō Latin tollō Latin -tulor Latin *grātitulor? Latin grātulor Disputed. Possible solutions are: * From *grātulus + -or, from grātus (“beloved, dear, acceptable, pleasing, agreeable”) + -ulus (diminutive suffix). Confer grātor (“to manifest joy, wish joy, congratulate, rejoice with, rejoice”). * Haplologized from *grātitulor, from grātēs (“thanks, thanksgiving”) + -tulor, the latter from the root of tollō (“to lift, take up, raise, elevate, exalt”). Confer vītulor (“to cheer, exult”). Both derivations lead ultimately to the same root, Proto-Indo-European *gʷerH- (“to praise”).

Elsewhere
  • Englishgratulate
  • Germangratulieren
  • Alemannic Germanglateliere
  • Czechgratulovat
  • Danishgratulere
  • Hungariangratulál
  • Polishgratulować
  • Swedishgratulera
Norwegian
  • Norwegian Bokmålgratulere
  • Norwegian Nynorskgratulere
  • Norwegian Nynorskgratulera

In English words that came into English from grātulor

  • congratulatecongrātulātus
  • congratulationcongratulatio
  • gratulategrātulātus
  • gratulationgrātulātiō
  • gratulatorygrātulātōrius

Quick answers

What does grātulor mean in Latin?
grātulor, a verb, means “to congratulate (to express one's sympathetic pleasure or joy to the person(s) it is felt for); to rejoice; to give thanks”.
What are the principal parts of grātulor?
grātulor, grātulārī, grātulātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce grātulor?
In classical Latin, [ˈɡraː.tʊ.ɫɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡraː.tu.lor].
Where does grātulor come from?
Proto-Indo-European *gʷerH- → Proto-Indo-European *gʷr̥Htós → Proto-Italic *gʷrātos → Latin grātulor.
Which English words come from grātulor?
English words that go back to Latin grātulor include gratulate, congratulate, gratulation, gratulatory and congratulation.