LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

grātulābundus

grātulābundus (feminine grātulābunda, neuter grātulābundum)
Classical[ɡraː.tʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[ɡra.tu.laˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivecongratulating, offering congratulations

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativegrātulābundusgrātulābundagrātulābundum
genitivegrātulābundīgrātulābundaegrātulābundī
dativegrātulābundōgrātulābundaegrātulābundō
accusativegrātulābundumgrātulābundamgrātulābundum
ablativegrātulābundōgrātulābundāgrātulābundō
vocativegrātulābundegrātulābundagrātulābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativegrātulābundīgrātulābundaegrātulābunda
genitivegrātulābundōrumgrātulābundārumgrātulābundōrum
dativegrātulābundīsgrātulābundīsgrātulābundīs
accusativegrātulābundōsgrātulābundāsgrātulābunda
ablativegrātulābundīsgrātulābundīsgrātulābundīs
vocativegrātulābundīgrātulābundaegrātulābunda

grātŭlābundus, a, um, adj. gratulor,
I. congratulating: Quo se omnis multitudo gratulabunda effudit, Liv. 7, 33, 18; Suet. Galb. 19.—With dat.: velut gratulabundus patriae exspiravit, Just. 6, 8, 13.

Origins

From grātulor (“congratulate, rejoice”) + -bundus.

Quick answers

What does grātulābundus mean in Latin?
grātulābundus, a adjective, means “congratulating, offering congratulations”.
How do you pronounce grātulābundus?
In classical Latin, [ɡraː.tʊ.ɫaːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ɡra.tu.laˈbun.dus].