LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
English → Latin

“dispel” in Latin

The English word dispel itself goes back to Latin pellō, through dispello.

Riddle & Arnold A Copious and Critical English–Latin Lexicon, 1864

dispel
pellere (drive; e.g., moestitiam ex animo, Cic.; curas, Hor.): dispellere (scatter; caliginem, umbras, Verg.; tenebras, Cic.): depellere (drive away; morbum, pericula, molestias; metum alicui): propulsare (drive forth; chase away; morbos, Cels.; suspicionem a se, Cic.): dissolvere (dissolve; figuratively, alicujus gravitatem, Cic.): excutere (dash away; ineptias; severitatem): elevare (to takeaway; aegritudinem, sollicitudines, causas suspicionum): dissipare (e.g., curas, † Hor.). To dispel suspicions, suspiciones levare atque removere; suspicions diluere; causas suspicionum elevare: To dispel anybody’s fear, metum alicui levare (Cic.); metum alicui adimere (Quint.); metu exonerare aliquem (Liv.); metum removere (Liv.): metum or timorem alicui dejicere (Cic.); metum solvere († Verg., ); timorem tollere (Caes.).

Quick answer

What is the Latin word for dispel?
The usual Latin words for “dispel” are pellō, dispellō, dēpellō; also prōpulsō, dissolvō, excutiō. The right choice depends on the sense; see the distinctions below.

Entry from J. E. Riddle & T. K. Arnold, A Copious and Critical English–Latin Lexicon (rev. C. Anthon, New York: Harper, 1864), digitised by Fergus J. P. Walsh, CC BY-SA 4.0; Latin markup adapted by latindictionary.co.