LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

prōpulsō

prōpulsō (present infinitive prōpulsāre, perfect active prōpulsāvī, supine prōpulsātum)
Classical[proːˈpʊɫ.soː]Ecclesiastical[proˈpul.so]

Meaning

  1. to drive forward, propel
  2. to drive back, ward off, repel or repulse, avert

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.prōpulsōprōpulsābamprōpulsābōprōpulsāvīprōpulsāveramprōpulsāverō
prōpulsārō
2nd sg.prōpulsāsprōpulsābāsprōpulsābisprōpulsāvistī
prōpulsāstī
prōpulsāverās
prōpulsārās
prōpulsāveris
3rd sg.prōpulsatprōpulsābatprōpulsābitprōpulsāvitprōpulsāverat
prōpulsārat
prōpulsāverit
prōpulsārit
1st pl.prōpulsāmusprōpulsābāmusprōpulsābimusprōpulsāvimusprōpulsāverāmusprōpulsāverimus
prōpulsārimus
2nd pl.prōpulsātisprōpulsābātisprōpulsābitisprōpulsāvistis
prōpulsāstis
prōpulsāverātis
prōpulsārātis
prōpulsāveritis
prōpulsāritis
3rd pl.prōpulsantprōpulsābantprōpulsābuntprōpulsāvērunt
prōpulsāvēre, prōpulsārunt
prōpulsāverant
prōpulsārant
prōpulsāverint
prōpulsārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.prōpulsemprōpulsāremprōpulsāverim
prōpulsārim
prōpulsāvissem
prōpulsāssem
2nd sg.prōpulsēsprōpulsārēsprōpulsāverīsprōpulsāvissēs
prōpulsāssēs
3rd sg.prōpulsetprōpulsāretprōpulsāverit
prōpulsārit
prōpulsāvisset
prōpulsāsset
1st pl.prōpulsēmusprōpulsārēmusprōpulsāverīmus
prōpulsārīmus
prōpulsāvissēmus
prōpulsāssēmus
2nd pl.prōpulsētisprōpulsārētisprōpulsāverītis
prōpulsārītis
prōpulsāvissētis
prōpulsāssētis
3rd pl.prōpulsentprōpulsārentprōpulsāverint
prōpulsārint
prōpulsāvissent
prōpulsāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.prōpulsorprōpulsābarprōpulsābor
2nd sg.prōpulsāris
prōpulsāre
prōpulsābāris
prōpulsābāre
prōpulsāberis
prōpulsābere
3rd sg.prōpulsāturprōpulsābāturprōpulsābitur
1st pl.prōpulsāmurprōpulsābāmurprōpulsābimur
2nd pl.prōpulsāminīprōpulsābāminīprōpulsābiminī
3rd pl.prōpulsanturprōpulsābanturprōpulsābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.prōpulserprōpulsārer
2nd sg.prōpulsēris
prōpulsēre
prōpulsārēris
prōpulsārēre
3rd sg.prōpulsēturprōpulsārētur
1st pl.prōpulsēmurprōpulsārēmur
2nd pl.prōpulsēminīprōpulsārēminī
3rd pl.prōpulsenturprōpulsārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.prōpulsāprōpulsāre
pres. 2nd pl.prōpulsāteprōpulsāminī
fut. 2nd sg.prōpulsātōprōpulsātor
fut. 3rd sg.prōpulsātōprōpulsātor
fut. 2nd pl.prōpulsātōte—
fut. 3rd pl.prōpulsantōprōpulsantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveprōpulsāreprōpulsārī
perfect infinitiveprōpulsāvisse
prōpulsāsse
prōpulsātum esse
future infinitiveprōpulsātūrum esseprōpulsātum īrī
present participleprōpulsāns—
perfect participle—prōpulsātus
prōpulsāta, prōpulsātā, prōpulsātae, prōpulsātam, prōpulsātārum, prōpulsātās, prōpulsātī, prōpulsātōrum, prōpulsātōs
future participleprōpulsātūrus
prōpulsātūra, prōpulsātūrā, prōpulsātūrae, prōpulsātūram, prōpulsātūrārum, prōpulsātūrās, prōpulsātūre, prōpulsātūrī, prōpulsātūrīs, prōpulsātūrō, prōpulsātūrōrum, prōpulsātūrōs, prōpulsātūrum
prōpulsandus
prōpulsanda, prōpulsandā, prōpulsandae, prōpulsandam, prōpulsandārum, prōpulsandās, prōpulsande, prōpulsandīs, prōpulsandōrum, prōpulsandōs
gerundprōpulsandī, prōpulsandō, prōpulsandumsupineprōpulsātum, prōpulsātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

repellere, propulsare hostem
to repulse an attack.
iniurias defendere, repellere, propulsare
to repel an injury.
suspicionem a se removere, depellere, propulsare (Verr. 3. 60. 140)
to clear oneself of a suspicion.

prōpulso, āvi, ātum, 1, v. freq. a. propello,
I. to drive back, keep or ward off, to repel, repulse (class.).
I. Lit.: lupos, Varr. R. R. 2, 9: hostem, Caes. B. G. 1, 49: populum ab ingressione fori, Cic. Phil. 5, 4, 9: et aquas hiemis et vapores aestatis propulsare radicibus, Col. 3, 15, 4; 7, 12, 3.—Absol.: ibi resistere ac propulsare, Sall. J. 51, 1.—
II. Trop., to ward off, avert, repel: frigus, famem propulsare, Cic. Fin. 4, 25, 71: periculum capitis legum praesidio, id. Clu. 52, 144: suspicionem a se, Cic. Verr. 2, 3, 60, § 140: bellum ab urbe ac moenibus, Liv. 3, 69; 28, 44: morbos exquisitis remediis, Col. 6, 5: violentiam vini, Gell. 15, 2, 6: praesidio vim propulsaturus, Curt. 10, 8, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*per-der.?
  2. Proto-Indo-European*per-der.?
  3. Proto-Indo-European*pér
  4. Proto-Indo-European*pró
  5. Proto-Indo-European*pro-
  6. Proto-Italic*pro-
  7. Latinprōpulsō

Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pelh₂-der. Proto-Indo-European *-né-der. Proto-Italic *pelnōder. Latin pellō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin pulso Latin prōpulsō From pro- + pulso.

Quick answers

What does prōpulsō mean in Latin?
prōpulsō, a verb, means “to drive forward, propel; to drive back, ward off, repel or repulse, avert”.
What are the principal parts of prōpulsō?
prōpulsō, prōpulsāre, prōpulsāvī, prōpulsātum (first conjugation).
How do you pronounce prōpulsō?
In classical Latin, [proːˈpʊɫ.soː]; in ecclesiastical (church) Latin, [proˈpul.so].
Where does prōpulsō come from?
Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *per-der.? → Proto-Indo-European *pér → Proto-Indo-European *pró → Proto-Indo-European *pro- → Proto-Italic *pro- → Latin prōpulsō.