LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird (-iō variant) conjugation

excutiō

excutiō (present infinitive excutere, perfect active excussī, supine excussum)
Classical[ɛkˈskʊ.ti.oː]Ecclesiastical[ekˈskut.t͡si.o]

Meaning

  1. to shake out, shake off, elicit, knock out, drive out, cast off, strike off
  2. to throw from or off of a horse, chariot, ship, etc.
    [...] excutitur prōnusque magister volvitur in caput [...].[Having been knocked out] and [lying] prone [on deck], the helmsman was thrown [from the ship], [and] was tumbled headfirst [into the water]. (During the storm at sea, Lycian helmsman Leucaspis suffers a dishonorable death without proper burial; he appears by name in Book 6, Line 334.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.115–116
  3. to discard, banish
    Hanc excutere opīniōnem mihimet voluī rādīcitus.I wished, for my own sake, to pluck up this opinion by the roots.
  4. to examine, inspect

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.excutiōexcutiēbamexcutiamexcussīexcusseramexcusserō
2nd sg.excutisexcutiēbāsexcutiēsexcussistīexcusserāsexcusseris
3rd sg.excutitexcutiēbatexcutietexcussitexcusseratexcusserit
1st pl.excutimusexcutiēbāmusexcutiēmusexcussimusexcusserāmusexcusserimus
2nd pl.excutitisexcutiēbātisexcutiētisexcussistisexcusserātisexcusseritis
3rd pl.excutiuntexcutiēbantexcutientexcussērunt
excussēre
excusserantexcusserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.excutiamexcuteremexcusserimexcussissem
2nd sg.excutiāsexcuterēsexcusserīsexcussissēs
3rd sg.excutiatexcuteretexcusseritexcussisset
1st pl.excutiāmusexcuterēmusexcusserīmusexcussissēmus
2nd pl.excutiātisexcuterētisexcusserītisexcussissētis
3rd pl.excutiantexcuterentexcusserintexcussissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.excutiorexcutiēbarexcutiar
2nd sg.excuteris
excutere
excutiēbāris
excutiēbāre
excutiēris
excutiēre
3rd sg.excutiturexcutiēbāturexcutiētur
1st pl.excutimurexcutiēbāmurexcutiēmur
2nd pl.excutiminīexcutiēbāminīexcutiēminī
3rd pl.excutiunturexcutiēbanturexcutientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.excutiarexcuterer
2nd sg.excutiāris
excutiāre
excuterēris
excuterēre
3rd sg.excutiāturexcuterētur
1st pl.excutiāmurexcuterēmur
2nd pl.excutiāminīexcuterēminī
3rd pl.excutianturexcuterentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.excuteexcutere
pres. 2nd pl.excutiteexcutiminī
fut. 2nd sg.excutitōexcutitor
fut. 3rd sg.excutitōexcutitor
fut. 2nd pl.excutitōte—
fut. 3rd pl.excutiuntōexcutiuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexcutereexcutī
perfect infinitiveexcussisseexcussum esse
future infinitiveexcussūrum esseexcussum īrī
present participleexcutiēns—
perfect participle—excussus
excussa, excussā, excussae, excussam, excussārum, excussās, excusse, excussōrum, excussōs
future participleexcussūrus
excussūra, excussūrā, excussūrae, excussūram, excussūrārum, excussūrās, excussūre, excussūrī, excussūrīs, excussūrō, excussūrōrum, excussūrōs, excussūrum
excutiendus
excutiundus, excutienda, excutiendā, excutiendae, excutiendam, excutiendārum, excutiendās, excutiende, excutiendīs, excutiendōrum, excutiendōs
gerundexcutiendī, excutiendō, excutiendumsupineexcussum, excussū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

iugum servitutis excutere
to shake off the yoke of slavery.

ex-cŭtĭo, cussi, cussum, 3 (archaic
I. perf. subj. excussit, for excusserit, Plaut. Bacch. 4, 2, 16), v. a. quatio, to shake out or off, to cast out, drive out, to send forth (class., esp. in the trop. sense).
I. Lit.
A. In gen.: posse ex his (litteris) in terram excussis annales Ennii, ut deinceps legi possint, effici, shaken out, Cic. N. D. 2, 37, 94: equus excussit equitem, threw off, Liv. 8, 7, 10: excussus equo, Verg. A. 11, 640: excussus curru, id. ib. 10, 590; Suet. Caes. 37; Curt. 3, 11; cf.: lectis excussit utrumque, Hor. S. 2, 6, 112: gubernatorem in mare e puppi, Curt. 4, 4 med.; cf. also: ancora ictu ipso excussa e nave sua, Liv. 37, 30, 9: lapide clavum, to knock off, Plaut. Men. 1, 1, 10: pulvis digitis excutiendus erit, Ov. A. A. 1, 150: poculum e manibus, Pers. 3, 101: ignem de crinibus, to shake off, Ov. M. 12, 281: rem de manu alicujus, to strike out, Dig. 47, 2, 53, § 13: Pelion subjectā Ossā (Juppiter), Ov. M. 1, 155: poma venti, to cast down, shake down, id. ib. 14, 764 et saep.: ne nucifrangibula (i. e. dentes) excussit ex malis meis, to knock out, Plaut. Bacch. 4, 2, 16; cf.: cerebrum alicui, id. Capt. 3, 4, 69; id. Aul. 2, 1, 29: oculum alicui cyatho, verberibus, id. Pers. 5, 2, 16; Suet. Tib. 53; cf.: oculo excusso, id. Caes. 68: ipso cum domino calce omnes excutiamus, to drive out or forth, Lucil. ap. Non. 298, 33: Teucros vallo, Verg. A. 9, 68: hostem oppidis et regionibus, Flor. 2, 6, 42: ab obsidione Nolae urbis (with pellere a Campania), id. ib. 29: feras cubilibus, to scare, rouse up, Plin. Pan. 81, 1: si flava excutitur Chloë, be shaken off, cast off, Hor. C. 3, 9, 19: (viros) excussos patriā infesta sequi, Verg. A. 7, 299: ut me excutiam atque egrediar domo, take myself off, decamp, Ter. Ph. 4, 1, 20: quartanas, to drive away, Plin. 20, 6, 23, § 56 et saep.: (leo) gaudet comantes Excutiens cervice toros, shaking about, shaking, Verg. A. 12, 7; cf. Quint. 11, 3, 71: caesariem, Ov. M. 4, 492: pennas, id. ib. 6, 703: habenas, id. ib. 5, 404; cf.: nares inflare et movere ... et pulso subito spiritu excutere, etc., to blow up, dilate, Quint. 11, 3, 80: se (gallinae edito ovo), Plin. 10, 41, 57, § 116: tela, to hurl, discharge, Tac. A. 2, 20; cf. Curt. 8, 13: fulmen in Thebas, Stat. Th. 10, 69: excussaque brachia jacto, tossed, Ov. M. 5, 596; id. H. 18, 189: (aër) Excussit calidum flammis velocibus ignem, sends out, produces, Lucr. 6, 688; cf. id. 6, 161: largum imbrem (procellae), Curt. 4, 7: lacrimas alicui, Plaut. Capt. 2, 3, 59; Ter. Heaut. 1, 1, 15: vomitum alicui, Plaut. Merc. 3, 3, 15: sudorem, Nep. Eum. 5 et saep.—Transf.: excutior somno, I am roused from sleep, Verg. A. 2, 302; Ov. H. 13, 111; Hor. S. 2, 6, 112.—
B. In partic., to shake out, shake.
1. Esp. a garment, to free it from dust: vexatam solo vestem, Petr. 128, 4; Vulg. Act. 18, 6; cf.: excutere de pulvere, shake yourself, Vulg. Isa. 52, 2; and: pulverem de pedibus, id. Matt. 10, 14.—
2. To stir, move any thing to see under it; and hence, to search, examine a person: St. Di me perdant, si ego tui quicquam abstuli. Eu. Agedum, excutedum pallium, Plaut. Aul. 4, 4, 19; so, culcitisque et stragulis praetentatis et excussis, Suet. Claud. 35.—With personal objects: excutiuntur tabellarii, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 31, 4; cf.: verum (porcellum) ut subesse pallio contenderent Et excuti juberent, Phaedr. 5, 5, 19: non excutio te, si quid forte ferri habuisti: non scrutor, Cic. Rosc. Am. 34, 97.
II. Trop.
A. In gen., to shake out or off, force away, etc.: omnes istorum delicias, omnes ineptias, to shake off, discard, Cic. Cael. 28, 67: noli aculeos orationis meae, qui reconditi sunt, excussos arbitrari, plucked out, removed, id. Sull. 16, 47: omnia ista nobis studia de manibus excutiuntur, are torn, wrested from our hands, id. Mur. 14, 30; cf.: hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus, id. Tusc. 1, 46, 111: severitatem veterem, id. Fam. 9, 10, 2; cf. also: excutient tibi istam verborum jactationem, id. Sull. 8, 24: excute corde metum, remove, banish, Ov. M. 3, 689: diros amores, id. ib. 10, 426: orbem paci excutere, to banish peace from the world, Luc. 1, 69: omnis quae erat conceptae mentis intentio mora et interdum iracundia excutitur, Quint. 10, 3, 20: quem (Senecam) non equidem omnino conabar excutere, id. 10, 1, 126: aliena negotia curo, excussus propriis, Hor. S. 2, 3, 20: dummodo risum excutiat sibi, can raise, produce, id. ib. 1, 4, 35. —
B. In partic. (acc. to I. B.), to search, examine, inspect, investigate: explicando excutiendoque verbo, Cic. Part. Or. 36, 134; cf.: pervulgata atque in manibus jactata et excussa, qs. shaken out, i. e. examined, id. Mur. 12. 26: illud excutiendum est, ut sciatur quid sit carere, id. Tusc. 1, 36, 88: quae fere omnia Cicero in crimine veneficii excutit, Quint. 5, 7, 37; 12, 8, 13: totum locum, id. 5, 7, 6: aut conjecturā excutiuntur, an vera sint, etc., id. 5, 13, 19 et saep.— Hence, excussus, a, um, P. a., stretched out, extended, stiff (post-Aug. and rare): interest, utrum tela excusso lacerto torqueantur, an remissa manu effluant, Sen. Ben. 2, 6; so, lacerto, Ov. H. 4, 43: palma excussissima, Petr. 95.—Adv.: excussē, strongly, violently: mittere pilam (with rigide, opp. languidius), Sen. Ben. 2, 17, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  2. Proto-Italic*eks
  3. Latinexcutiō

Latin ex- Latin quatiō Latin excutiō From ex- (“out of”) + quatiō (“shake”).

Descendants
  • Englishexcuss
  • Italianscuotere
  • Italianescutere
  • Occitanescodre
  • Frenchécourrefrom Old French escoudre
  • Frenchécoudrefrom Old French escoudre
  • Englishrescuefrom Old French escoudre
  • Portugueseexcutir
  • Romanianscoate
  • Romanianscoatere

In English words that came into English from excutiō

  • excussexcussus
  • excussionexcussus

Quick answers

What does excutiō mean in Latin?
excutiō, a verb, means “to shake out, shake off, elicit, knock out, drive out, cast off, strike off; to throw from or off of a horse, chariot, ship, etc.; to discard, banish”.
What are the principal parts of excutiō?
excutiō, excutere, excussī (third (-iō variant) conjugation).
How do you pronounce excutiō?
In classical Latin, [ɛkˈskʊ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ekˈskut.t͡si.o].
Where does excutiō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin excutiō.