verbthird conjugation
concoquō
concoquō (present infinitive concoquere, perfect active concoxī, supine concoctum)
Classical[ˈkɔŋ.kɔ.kʷoː]Ecclesiastical[ˈkɔŋ.ko.kʷo]
Meaning
- to boil or seethe together, cook thoroughly; concoct
- to prepare, ripen, mature
- to digest
- figurativelyto endure, suffer, put up with, tolerate
- figurativelyto think or reflect upon, weigh, ponder, consider (well); devise, concoct
Aliquid cotīdiē adversus paupertātem, aliquid adversus mortem auxilī comparā, nec minus adversus cēterās pestēs; et cum multa percurreris, ūnum excerpe quod illō diē concoquās.
Provide yourself daily with something [written that is] helpful against poverty, something against death, and no less against other plagues; and when you have run through many [good examples], select one for you to reflect upon and thoroughly digest that same day. (A few lines prior Seneca compares reading to proper digestion, so here he means thinking more deeply about an excerpt from a book, and no mere passing notice.)c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 1.2.4
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concoquō | concoquēbam | concoquam | concoxī | concoxeram | concoxerō |
| 2nd sg. | concoquis | concoquēbās | concoquēs | concoxistī | concoxerās | concoxeris |
| 3rd sg. | concoquit | concoquēbat | concoquet | concoxit | concoxerat | concoxerit |
| 1st pl. | concoquimus | concoquēbāmus | concoquēmus | concoximus | concoxerāmus | concoxerimus |
| 2nd pl. | concoquitis | concoquēbātis | concoquētis | concoxistis | concoxerātis | concoxeritis |
| 3rd pl. | concoquunt | concoquēbant | concoquent | concoxērunt concoxēre | concoxerant | concoxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | concoquam | concoquerem | concoxerim | concoxissem |
| 2nd sg. | concoquās | concoquerēs | concoxerīs | concoxissēs |
| 3rd sg. | concoquat | concoqueret | concoxerit | concoxisset |
| 1st pl. | concoquāmus | concoquerēmus | concoxerīmus | concoxissēmus |
| 2nd pl. | concoquātis | concoquerētis | concoxerītis | concoxissētis |
| 3rd pl. | concoquant | concoquerent | concoxerint | concoxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | concoquor | concoquēbar | concoquar |
| 2nd sg. | concoqueris concoquere | concoquēbāris concoquēbāre | concoquēris concoquēre |
| 3rd sg. | concoquitur | concoquēbātur | concoquētur |
| 1st pl. | concoquimur | concoquēbāmur | concoquēmur |
| 2nd pl. | concoquiminī | concoquēbāminī | concoquēminī |
| 3rd pl. | concoquuntur | concoquēbantur | concoquentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | concoquar | concoquerer |
| 2nd sg. | concoquāris concoquāre | concoquerēris concoquerēre |
| 3rd sg. | concoquātur | concoquerētur |
| 1st pl. | concoquāmur | concoquerēmur |
| 2nd pl. | concoquāminī | concoquerēminī |
| 3rd pl. | concoquantur | concoquerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | concoque | concoquere |
| pres. 2nd pl. | concoquite | concoquiminī |
| fut. 2nd sg. | concoquitō | concoquitor |
| fut. 3rd sg. | concoquitō | concoquitor |
| fut. 2nd pl. | concoquitōte | — |
| fut. 3rd pl. | concoquuntō | concoquuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | concoquere | concoquī |
| perfect infinitive | concoxisse | concoctum esse |
| future infinitive | concoctūrum esse | concoctum īrī |
| present participle | concoquēns | — |
| perfect participle | — | concoctus concocta, concoctā, concoctae, concoctam, concoctārum, concoctās, concocte, concoctī, concoctīs, concoctō, concoctōrum, concoctōs |
| future participle | concoctūrus concoctūra, concoctūrā, concoctūrae, concoctūram, concoctūrārum, concoctūrās, concoctūre, concoctūrī, concoctūrīs, concoctūrō, concoctūrōrum, concoctūrōs, concoctūrum | concoquendus concoquenda, concoquendā, concoquendae, concoquendam, concoquendārum, concoquendās, concoquende, concoquendīs, concoquendōrum, concoquendōs |
gerundconcoquendī, concoquendō, concoquendumsupineconcoctum, concoctū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- cibum concoquere, conficere
- to digest food.
con-cŏquo, coxi, coctum, 3, v. a.
I. To boil or seethe together (very rare):
sal et nitrum sulphuri concoctum in lapidem vertitur, Plin. 31, 10, 46, § 122: odores, Lucr. 2, 853: (spondyli) perturbati concoctique, Sen. Ep. 95, 28: remedia, Macr. S. 7, 16, 23. —II. To digest (class., esp. in prose).
A. Prop.:
cum stomachi calore concoxerit conchas, Cic. N. D. 2, 49, 124; so Lucr. 4, 631; Cic. N. D. 2, 54, 136; 2, 54, 55; id. Fin. 2, 20, 64; Cels. 3, 22; Sen. Ben. 4, 39, 3; Plin. 11, 53, 118, § 283; Quint. 8, 4, 16; Cat. 23, 8 al.: mirifice concoquit brassica, promotes digestion, Cato, R. R. 156, 1.—2. Transf. to other objects, to prepare, ripen, mature (freq. in Plin., esp. of the bringing to maturity of a tumor, and the like):
terra acceptum umorem concoquens, Plin. 18, 11, 29, § 110 (coquens, Sillig): omnem sucum in venenum, id. 22, 22, 46, § 94: tumida, Cato, R. R. 157, 3: dura, Plin. 22, 24, 50, § 107: tussis et duritias, id. 24, 8, 36, § 54: suppurationes, id. 21, 19, 74, § 127 al.—B. Trop.
1. Like Engl. digest, = to endure, suffer, put up with, brook, tolerate (rare, but in good prose):
ut ejus ista odia non sorbeam solum, sed etiam concoquam, Cic. Q. Fr. 3, 9, 5: ut quem senatorem concoquere civitas vix posset, regem ferret, Liv. 4, 15, 7: tres plagas, Petr. 105, 5: sicco famem ore, id. 82, 5: κρίσιν (i. e. probare), Cic. Fam. 9, 4 med.—2. To revolve in mind, think upon, weigh, to reflect maturely upon, to consider well:
tibi diu deliberandum et concoquendum est, utrum, etc., Cic. Rosc. Com. 15, 45 Orell. N. cr.: clandestina consilia, to concoct, devise, Liv. 40, 11, 2: concoquamus illa: alioquin in memoriam ibunt, non in ingenium, Sen. Ep. 84, 7: cum multa percurreris, unum excerpe, quod illo die concoquas, id. ib. 2, 4: sive concoquitur seu maturatur recordatio, Quint. 11, 2, 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
con-coquō coxī, coctus, ere,
to digest: conchas.—Fig., to endure, suffer, put up with, brook, tolerate: eius ista odia: alqm senatorem, L.—To revolve in mind, think upon, weigh, reflect upon, consider well: tibi diu concoquendum est, utrum, etc.: consilia, concoct, L.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latinconcoquō
Proto-Indo-European *pekʷ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *pékʷeti Proto-Italic *kʷekʷō Latin *quoquō Latin coquō Latin concoquō From con- (“with, together”) + coquō (“cook, heat”).
Descendants
- Italianconcuocere
- Englishconcoct
In English words that came into English from concoquō
- concoctionconcoctiō
- concoctconcoquō