LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

concoquō

concoquō (present infinitive concoquere, perfect active concoxī, supine concoctum)
Classical[ˈkɔŋ.kɔ.kʷoː]Ecclesiastical[ˈkɔŋ.ko.kʷo]

Meaning

  1. to boil or seethe together, cook thoroughly; concoct
  2. to prepare, ripen, mature
  3. to digest
  4. figurativelyto endure, suffer, put up with, tolerate
  5. figurativelyto think or reflect upon, weigh, ponder, consider (well); devise, concoct
    Aliquid cotīdiē adversus paupertātem, aliquid adversus mortem auxilī comparā, nec minus adversus cēterās pestēs; et cum multa percurreris, ūnum excerpe quod illō diē concoquās.Provide yourself daily with something [written that is] helpful against poverty, something against death, and no less against other plagues; and when you have run through many [good examples], select one for you to reflect upon and thoroughly digest that same day. (A few lines prior Seneca compares reading to proper digestion, so here he means thinking more deeply about an excerpt from a book, and no mere passing notice.)c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 1.2.4

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.concoquōconcoquēbamconcoquamconcoxīconcoxeramconcoxerō
2nd sg.concoquisconcoquēbāsconcoquēsconcoxistīconcoxerāsconcoxeris
3rd sg.concoquitconcoquēbatconcoquetconcoxitconcoxeratconcoxerit
1st pl.concoquimusconcoquēbāmusconcoquēmusconcoximusconcoxerāmusconcoxerimus
2nd pl.concoquitisconcoquēbātisconcoquētisconcoxistisconcoxerātisconcoxeritis
3rd pl.concoquuntconcoquēbantconcoquentconcoxērunt
concoxēre
concoxerantconcoxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.concoquamconcoqueremconcoxerimconcoxissem
2nd sg.concoquāsconcoquerēsconcoxerīsconcoxissēs
3rd sg.concoquatconcoqueretconcoxeritconcoxisset
1st pl.concoquāmusconcoquerēmusconcoxerīmusconcoxissēmus
2nd pl.concoquātisconcoquerētisconcoxerītisconcoxissētis
3rd pl.concoquantconcoquerentconcoxerintconcoxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.concoquorconcoquēbarconcoquar
2nd sg.concoqueris
concoquere
concoquēbāris
concoquēbāre
concoquēris
concoquēre
3rd sg.concoquiturconcoquēbāturconcoquētur
1st pl.concoquimurconcoquēbāmurconcoquēmur
2nd pl.concoquiminīconcoquēbāminīconcoquēminī
3rd pl.concoquunturconcoquēbanturconcoquentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.concoquarconcoquerer
2nd sg.concoquāris
concoquāre
concoquerēris
concoquerēre
3rd sg.concoquāturconcoquerētur
1st pl.concoquāmurconcoquerēmur
2nd pl.concoquāminīconcoquerēminī
3rd pl.concoquanturconcoquerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.concoqueconcoquere
pres. 2nd pl.concoquiteconcoquiminī
fut. 2nd sg.concoquitōconcoquitor
fut. 3rd sg.concoquitōconcoquitor
fut. 2nd pl.concoquitōte—
fut. 3rd pl.concoquuntōconcoquuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveconcoquereconcoquī
perfect infinitiveconcoxisseconcoctum esse
future infinitiveconcoctūrum esseconcoctum īrī
present participleconcoquēns—
perfect participle—concoctus
concocta, concoctā, concoctae, concoctam, concoctārum, concoctās, concocte, concoctī, concoctīs, concoctō, concoctōrum, concoctōs
future participleconcoctūrus
concoctūra, concoctūrā, concoctūrae, concoctūram, concoctūrārum, concoctūrās, concoctūre, concoctūrī, concoctūrīs, concoctūrō, concoctūrōrum, concoctūrōs, concoctūrum
concoquendus
concoquenda, concoquendā, concoquendae, concoquendam, concoquendārum, concoquendās, concoquende, concoquendīs, concoquendōrum, concoquendōs
gerundconcoquendī, concoquendō, concoquendumsupineconcoctum, concoctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

cibum concoquere, conficere
to digest food.

con-cŏquo, coxi, coctum, 3, v. a.
I. To boil or seethe together (very rare): sal et nitrum sulphuri concoctum in lapidem vertitur, Plin. 31, 10, 46, § 122: odores, Lucr. 2, 853: (spondyli) perturbati concoctique, Sen. Ep. 95, 28: remedia, Macr. S. 7, 16, 23. —
II. To digest (class., esp. in prose).
A. Prop.: cum stomachi calore concoxerit conchas, Cic. N. D. 2, 49, 124; so Lucr. 4, 631; Cic. N. D. 2, 54, 136; 2, 54, 55; id. Fin. 2, 20, 64; Cels. 3, 22; Sen. Ben. 4, 39, 3; Plin. 11, 53, 118, § 283; Quint. 8, 4, 16; Cat. 23, 8 al.: mirifice concoquit brassica, promotes digestion, Cato, R. R. 156, 1.—
2. Transf. to other objects, to prepare, ripen, mature (freq. in Plin., esp. of the bringing to maturity of a tumor, and the like): terra acceptum umorem concoquens, Plin. 18, 11, 29, § 110 (coquens, Sillig): omnem sucum in venenum, id. 22, 22, 46, § 94: tumida, Cato, R. R. 157, 3: dura, Plin. 22, 24, 50, § 107: tussis et duritias, id. 24, 8, 36, § 54: suppurationes, id. 21, 19, 74, § 127 al.—
B. Trop.
1. Like Engl. digest, = to endure, suffer, put up with, brook, tolerate (rare, but in good prose): ut ejus ista odia non sorbeam solum, sed etiam concoquam, Cic. Q. Fr. 3, 9, 5: ut quem senatorem concoquere civitas vix posset, regem ferret, Liv. 4, 15, 7: tres plagas, Petr. 105, 5: sicco famem ore, id. 82, 5: κρίσιν (i. e. probare), Cic. Fam. 9, 4 med.—
2. To revolve in mind, think upon, weigh, to reflect maturely upon, to consider well: tibi diu deliberandum et concoquendum est, utrum, etc., Cic. Rosc. Com. 15, 45 Orell. N. cr.: clandestina consilia, to concoct, devise, Liv. 40, 11, 2: concoquamus illa: alioquin in memoriam ibunt, non in ingenium, Sen. Ep. 84, 7: cum multa percurreris, unum excerpe, quod illo die concoquas, id. ib. 2, 4: sive concoquitur seu maturatur recordatio, Quint. 11, 2, 43.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latinconcoquō

Proto-Indo-European *pekʷ- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *pékʷeti Proto-Italic *kʷekʷō Latin *quoquō Latin coquō Latin concoquō From con- (“with, together”) + coquō (“cook, heat”).

Descendants
  • Italianconcuocere
  • Englishconcoct

In English words that came into English from concoquō

  • concoctionconcoctiō
  • concoctconcoquō

Quick answers

What does concoquō mean in Latin?
concoquō, a verb, means “to boil or seethe together, cook thoroughly; concoct; to prepare, ripen, mature”.
What are the principal parts of concoquō?
concoquō, concoquere, concoxī, concoctum (third conjugation).
How do you pronounce concoquō?
In classical Latin, [ˈkɔŋ.kɔ.kʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈkɔŋ.ko.kʷo].
Where does concoquō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin concoquō.